آمنه سپهر
خبرنگار
آمنه سپهر
۱۲ خرداد ۱۴۰۵
جنگ، جان شهر را میگیرد
در روزهایی که غرش جنگندهها و سایه سیاه جنگ، زیست روزمره بسیاری از مردم منطقه را تغییر داده است، «سید ابراهیم حسینی» رئیس شورای اسلامی شهر شیراز در حرکتی متفاوت با ارسال نامهای خطاب به اعضای شوراها و پارلمانهای شهری در شهرهای خواهرخوانده شیراز (نانجینگ در چین، دوشنبه در تاجیکستان، نیکوزیا در قبرس، چونگچینگ در چین، وایمار در آلمان، پچ در مجارستان و نووی ساد در صربستان) در اقصینقاط جهان، صدای غیرنظامیانی شده است که قربانی مستقیم تحولات اخیر شدهاند. «پیام ما» به همین بهانه در گفتوگو با رئیس شورای شهر شیراز، چرایی نگارش این نامه و نگاه حقوقی و انسانی نویسنده به مقوله «جنگ در شهر» را مورد واکاوی قرار داده است.
آمنه سپهر
۱۱ خرداد ۱۴۰۵
سیــلزدگان فرامـــــوش شدند | پیــام مـا
وقتی سیل آمد، سقف امید کسبه شهر همراه دیوارهای بازار جهرم، فروریخت. چهارهزار میلیارد تومان سرمایه، در یک شب بارانی و در چشمبرهمزدنی به گِلولای نشست. حالا بازاریان با کوهی از بدهیهای بانکی و مغازههای بهگِلنشسته دستوپنجه نرم میکنند. مردمی که انگار صدایشان به جایی نمیرسد. کارد به استخوان مردم رسیده که مطالبه بررسی ابعاد خسارت سیلاب فروردینماه به نمازجمعه کشیده است. اینجا جهرم است؛ شهری که در روزهای بمباران کشور، سیلی سنگین به خود دید و فراموش شد.
آمنه سپهر
۴ خرداد ۱۴۰۵
سرنوشت مبهم یک کار خیر
ورثه مرحوم «صفر منصوری» درست چند روز پس از داغ از دستدادنش تصمیمی بزرگ گرفتند. آنها زمین پدری را فروختند تا با ۴۶۰ میلیون تومان پول حاصل از فروشش در سال (۱۴۰۳)، مرحمی بر زخم بیماران بخش کلیه و مجاری، بیمارستانی در جنوب کشور بگذارند. اقدامی که تنها با گذشت دو ماه، پرونده پرابهامی را برای این خانواده و مجموعه درمانی لامرد گشود.
آمنه سپهر
۲۹ اردیبهشت ۱۴۰۵
خانه که رفت، تابآوری فرسوده شد
صدای موشکها که خوابید، تازه مصیبت شروع شد؛ خانههایی که تمام دارایی ۱۶۰۰ زن سرپرست خانوار بود، زیر آوار رفته و کابوس بیسرپناهی، زندگیشان را ویرانتر کرده است. بر اساس اعلام رئیس کارگروه خانواده، جمعیت و زنان شورای اجتماعی کشور، ۱۶۰۰ خانواده زنسرپرست در جنگ چهلروزه خانههای خود را ازدستدادهاند. یعنی از ۶ هزار خانوادهای که خانههایشان را ازدستدادهاند، ۱۶۰۰ نفر زنان سرپرست خانوارند. جامعهشناسان میگویند این بزرگترین تروما برای یک خانواده و آسیبهای آن فراتر از خسارتهای مادی است.
آمنه سپهر
۲۸ اردیبهشت ۱۴۰۵
مطالبهگــــری کِی به نتیجه میرسد؟
درحالیکه بسیاری از مشکلات جامعه صرفاً بهعنوان «وضعیتهای موجود» دیده میشوند، «محمد ایرانمنش»، استاد دانشگاه و کنشگر مدنی، معتقد است؛ آنچه یک وضعیت را به «مسئله اجتماعی» تبدیل میکند، نه خود آن، بلکه فرایند هوشمندانه مطالبهگری و اقناع افکار عمومی و نهادهای رسمی است؛ فرایندی که بدون آن، حتی جدیترین آسیبها نیز ممکن است هرگز به دستور کار سیاستگذاری راه پیدا نکنند.
آمنه سپهر
۲۶ اردیبهشت ۱۴۰۵
«شهر بیدار»؛ از پروژه پژوهشی تا جنجال سیاسی
در فضای پرالتهاب پیش از انتخابات، مرز میان «فعالیت علمی» و «تبلیغات سیاسی» به باریکی یک تار موست. در شیراز، کتاب «شهر بیدار» اثر «سیدابراهیم حسینی»، رئیس شورای شهر که شنبه نوزدهم اردیبهشتماه امسال در سالن اجتماعات شورای شهر رونمایی شد، دقیقاً در همین نقطه حساس ایستاده است. اثری که قرار بود با هدف ارتقای دانش مدیریت شهری به میدان بیاید، اما با ورود به چرخه رسانهها، ناگهان از یک «پروژه پژوهشی» به یک «موضوع بحثبرانگیز» در حوزه شفافیت مالی و زمانبندی انتخاباتی بدل شد. در این میان فعالان رسانهای به دنبال شفافیت این موضوع هستند که بدانند آیا بودجه عمومی (بیتالمال) صرف چاپ یک اثر شخصی شده و آیا سالنهای دولتی ابزار تبلیغاتی برای مدیران هستند؟ حسینی در پاسخ به این پرسشها، در گفتوگو با «پیام ما» قاطعانه ادعا میکند تمامی هزینههای نگارش و نشر کتاب از منابع شخصی تأمین شده است، موضوعی که رئیس شورای شهر شیراز را بر آن واداشته تا اتهام استفاده از منابع شهرداری را از پیشرو بردارد.
آمنه سپهر
۲۰ اردیبهشت ۱۴۰۵
دپوی اجباری خرماهای شیرین
خرمای جهرم، پشت دروازههای بسته صادرات مانده و منتظر گشایش است، صدای درماندگی نخلداران در هیاهوی بازارهای جهانی، بحران نقدینگی و موانع ارزی گم شده و کام باغداران را تلخ کرده است. داستان نخلستانهای جنوب شرق استان فارس روایت تقابل میان «ثروت استراتژیک» و «مدیریت بحرانمحور» است؛ داستانی که از بستهشدن دروازههای صادرات تا بحران نقدینگی و دست آخر گمشدن محمولههای ارزی در میان امواج دریا در دوران جنگ چهلروزه حکایت دارد، داستانی که دنبالهاش به ورشکستگی نخلداران و سرانجام به هجوم ویرانگر آفات در نخلستانهای امروز ختم میشود.
آمنه سپهر
۳۱ فروردین ۱۴۰۵
از تکاب برای بچههای میناب
سکوت قلعه «شفیعآباد» با همهمه کودکان شکسته میشود. «گوجینوییها» دوباره پای قناتهایشان گرد هم آمدند و این بار دخترکان کویر لوت به یاد یکصد و هفتاد یاس مینابی، همدردیشان را با پهن کردن بساط نقاشی در کنار آب و قنات روستایشان به تصویر کشیدند. آنها با دستهای کوچکشان روی برگهای سفید دفترهایشان روسیاهی جنگ را رنگبهرنگ تصویر کردند.