آمنه سپهر
خبرنگار
آمنه سپهر
۱۷ مرداد ۱۴۰۵
تغییر نام «کمجان»، تغییر هویت تالاب است
انتشار فهرست جدید تالابهای ایران از سوی معاونت محیطزیست دریایی و تالابهای سازمان حفاظت محیطزیست، پس از تأیید هیئتوزیران، اعتراض فعالان محیطزیست در استان فارس را بهدنبال داشته است. در این فهرست، نام تالاب بینالمللی کمجان که بهصورت مستقل در کنوانسیون رامسر ثبت شده، ذیل مجموعه تالابهای نیریز (طشک و بختگان) قرار گرفته است. فعالان محیطزیست معتقدند تغییر عنوان ثبتشده این تالاب، هویت جغرافیایی آن را مخدوش میکند و خواستار اصلاح آن شدهاند. «سیروس زارع»، فعال محیطزیست و دبیر تشکل احیاکنندگان تالاب بینالمللی کمجان، در گفتوگو با «پیام ما» از جایگاه این تالاب در کنوانسیون رامسر، تغییر عنوان آن در فهرست جدید تالابهای کشور و نقش جامعه محلی در احیای این زیستبوم میگوید.
آمنه سپهر
۱۱ مرداد ۱۴۰۵
بهخاطر «آسپاس»؛ تالاب تنهای سوزان
خسخس سینهاش که شدت میگیرد، انگار صدای جیغ پرندگان از میان ریههایش میگذرد؛ صدایی که در میان شعلهها بهدنبال راهی برای فرار میگردد. مردم شمال فارس «پوریا مرادی» را بهخوبی میشناسند؛ مردی که میگوید از ۱۴ سال پیش با حریقهای بیشهزار آسپاس و تالاب بکر این منطقه در جدال است. او بارها همراه مردم محلی و دوستداران محیطزیست به دل آتش زده است تا شعلهها را مهار کند.
آمنه سپهر
۱۰ مرداد ۱۴۰۵
تکرار مرگ ماهیهای «هورالعظیم»
در قلب «دشت آزادگان»، جایی که هورالعظیم باید همچنان نبض حیات منطقه باشد، آب عقبنشینی کرده و پهنههای آبی کوچکتر شدهاند. در میان نیزارهای نیمهجان، لاشه ماهیها با شکمهای سفرهشده روی آب مانده و بوی تعفن از صدها متر آنسوتر به مشام میرسد. ماهیهایی که تا چند روز پیش بخشی از زنجیره حیات تالاب بودند، حالا خود به نشانهای از وضعیت بحرانی اکوسیستمی تبدیل شدهاند که حیاتش به آب وابسته است.
آمنه سپهر
۲۹ تیر ۱۴۰۵
رایزنی برای تیغزنی بنههای فارس
سالهاست جنگلهای بنه زاگرس زیر تازیانه خشکسالی، تغییر اقلیم، آتشسوزی، چرای بیرویه دام، تصرف اراضی، فعالیتهای معدنی و بهرهبرداریهای غیرمجاز آسیب میبینند. این سرمایههای ملی هر سال طعمه شعلههای آتش میشوند و بخشی دیگر نیز قربانی تیغزنی شدهاند و توان زادآوری خود را از دست میدهند. در چنین شرایطی، انتظار میرود سیاستهای حفاظتی بیش از گذشته بهسمت کاهش فشار بر این رویشگاههای ارزشمند حرکت کند؛ اما خبرهایی که این روزها از رایزنی برای برداشت صمغ درختان بنه در استان فارس به گوش میرسد، نگرانی تازهای میان کارشناسان منابع طبیعی ایجاد کرده است.
آمنه سپهر
۲۶ تیر ۱۴۰۵
زن، کار، «ریلیـــــــــف»
هوا هنوز گرگومیش است که زنان از چارسوی کوچه پیدا میشوند. چهارراه روستایی در اطراف داراب، محل قرار همیشگی زنان کارگری است که با کیسههای رنگورورفته روی دوش از راه میرسند. آنها برای تحمل کار طاقتفرسا در مزارع، ناچارند «ریلیف» مصرف کنند؛ مسکنی برای تسکین درد و خستگی مفرط و شاید التیامی برای فشار سنگین نانآوری. در کیسههایشان تنها یک بطری آب، چند تخممرغ و سیبزمینی آبپز، دستکشهای وصلهدار و کلاه آفتابگیر است؛ توشه یک روز معمولی برای نبرد نان.
آمنه سپهر
۲۰ تیر ۱۴۰۵
بنهها به استراحت نیاز دارند
امسال قرار بود دوباره نام بنههای زاگرس در ایلام با صمغگیری گره بخورد؛ همان درختان کهنسالی که هنوز جای تیغهای سالهای گذشته بر تنههایشان پیداست. اما این بار، پیش از آنکه فصل برداشت آغاز شود، مجوزها متوقف شدند. این تصمیم شاید فقط برای یک سال، بنهها را از زخمهای تازه دور نگه دارد، اما به جدالی که سالهاست میان کارشناسان، کنشگران محیطزیست و متولیان منابع طبیعی جریان دارد، پایان نداده است؛ جدالی بر سر این پرسش که آیا جنگلهای زاگرس هنوز تاب بهرهبرداری را دارند یا نه؟
آمنه سپهر
۱۲ تیر ۱۴۰۵
۹ هزار مانع میان شیراز و شهروندانش
در یک شهر، فاصله میان دو سوی خیابان برای بیشتر آدمها چند قدم بیشتر نیست؛ اما برای بعضیها، همین چند قدم پشت جدولی بلند، پیادهرویی اشغالشده یا مسیری که به مانع ختم میشود، ناتمام میماند. این گزارش، بخشی از زندگی روزمره هزاران شهروند شیرازی را روایت میکند. شهری که به گفته مسئولان، هنوز ۹ هزار و ۹۰ نقطه آن برای افراد دارای معلولیت نیازمند مناسبسازی است؛ موضوعی که بیش از یک آمار، از سالها فاصله میان قانون و واقعیت حکایت میکند.
آمنه سپهر
۹ تیر ۱۴۰۵
عبور «متانول» از قلب چابهار
لولهها دوباره به چابهار برگشتهاند؛ همان لولههایی که سال گذشته با اعتراض شماری از شهروندان، اجرای پروژه انتقال متانول را متوقف کردند. در اخبار رسمی، البته از اعتراضهای مردمی مرتبط با توقف این پروژه خبری نیست. پیش از این، در شهریور ۱۴۰۲، بنا بر گزارش «نفت ما»، «جواد سپاهی»، فرماندار وقت چابهار، گفته بود: «برای انتقال متانول از پتروشیمی به بندر، خط لولهای نیاز است و برای آن حدود ۸ واریانت در نظر گرفته شده بود که از میان آنها در نهایت یکی انتخاب شد و استعلامهای محیطزیست و نهادهای دیگر اخذ شد. اما پیش از آنکه این خط لوله به شهر برسد، با هماهنگی دادستان، کار را حدود یک ماه پیش (مرداد ۱۴۰۲) تعطیل کردیم تا دوباره نظرهای قطعی کارشناسان را دریافت کنیم.» حالا با آغاز دوباره عملیات اجرایی، نگرانی ساکنان محلههای واقع در مسیر خط لوله نیز جان تازهای گرفته است. مردم میگویند مخالف توسعه نیستند، اما معتقدند توسعه زمانی پایدار خواهد بود که با شفافیت، گفتوگو و اطمینانبخشی درباره ایمنی پروژه همراه باشد.