کاشت گونه‌های گیاهی غیربومی در مناطق بیابانی ایران، به‌ویژه گونه‌های پاکستانی، موضوعی است که در سال‌های اخیر توجه بسیاری از محققان و کارشناسان محیط‌زیست را به خود جلب کرده ا­ست. این اقدام می‌تواند پیامدهای مثبت و منفی زیادی به‌همراه داشته باشد که در ادامه به بررسی مضرات آن پرداخته خواهد شد. گفتنی است گونه‌­های گیاهی که برای مهار بیابانزایی مورد استفاده قرار می­‌گیرند، معمولاً گونه‌­هایی بسیار مقاوم و تاب‌آور هستند و به همین دلیل، به‌مرور زمان، از مناطق دست‌­کاشت فراتر می‌روند و سطح بیشتری را تحت‌تأثیر قرار می‌دهند که پیش از آن، گونه‌­های گیاهی بومی در آنها وجود داشته ­است. همچنین، گاهی ممکن است این گونه‌­های وارداتی، نقش تهاجم به مزارع و مراتع روستاییان را نیز ایفا کنند.این گزارش نشان‌دهنده اهمیت توجه به مضرات کاشت گونه‌های غیربومی است و نیاز به اقدامات حفاظتی برای حفظ اکوسیستم‌ها و تنوع زیستی کشور را یادآور می‌شود.باتوجه‌به مضرات متعدد کاشت گونه‌های گیاهی عمدتاً پاکستانی در بیابان‌های ایران، لازم است تصمیم‌گیرندگان و کارشناسان محیط‌زیست با دقت بیشتری به این موضوع بپردازند و از کاشت گونه‌های غیربومی پرهیز کنند. توجه به حفظ تنوع زیستی و اکوسیستم‌های محلی باید در اولویت قرار گیرد.