استخراج فلزات کمیاب در اعماق دریا اکوسیستم‌ها را از بین می‌برد. اقیانوس نقش مهمی در عملکرد اساسی سیاره ما ایفا می‌کند و حفاظت از اکوسیستم ظریف آن نه فقط برای تنوع زیستی دریایی بلکه برای حیات زمین اهمیت دارد. طبق کنوانسیون حقوق دریاهای سازمان ملل، بستر عمیق دریا و منابع معدنی آن، میراث مشترک بشر است و به هیچ کشوری تعلق ندارد. تحقیقات جدید شواهدی را نشان می‌دهد که استخراج مواد معدنی کمیاب در بستر اعماق دریا می‌تواند باعث آسیب گسترده و غیرقابل برگشت به سیاره زمین شود. اقیانوس‌شناسان، زیست‌شناسان و سایر محققان هشدار داده‌اند که این طرح‌ها باعث آلودگی گسترده، نابودی ذخایر جهانی ماهی و نابودی اکوسیستم‌های دریایی می‌شود. نبرد بر سر منابع اعماق دریای سیاره ما در درجه اول بر روی تریلیون‌ها منگنز، نیکل و کبالت متمرکز است که کف اقیانوس را پر می‌کند. این فلزات برای ساخت خودروهای الکتریکی، توربین‌های بادی و سایر دستگاه‌هایی که برای جایگزینی کامیون‌های تولیدکننده کربن، نیروگاه‌ها و کارخانه‌ها مورد نیاز خواهند بود، حیاتی هستند. کسب‌وکارها می‌خواهند نیکل، منگنز و کبالت را از کف اقیانوس‌ها لایروبی کنند. شرکت‌های معدنی قصد دارند از این ذخایر که برای بخش انرژی جایگزین حیاتی هستند بهره‌برداری کنند، زیرا منابع زمین رو به اتمام است.
استخراج معادن ممکن است زیستگاه‌های اعماق دریا را از بین ببرد، گونه‌های کمیاب و منحصر به فرد را ریشه‌کن کند و ایجاد توده‌های رسوبی، صدا، مواد شیمیایی سمی، ارتعاش، تخریب اشکال طبیعی زمین و حیات وحش آنها و سایر اشکال آلودگی را به محیط‌های بکر وارد کند. ساکنان حساس این اعماق همچون کرم‌ها، خیارهای دریایی، مرجان‌ها و ماهی مرکب و غیره با لایروبی از بین خواهند رفت. در اعماق چندین کیلومتری، غذا و انرژی محدود است و زندگی با سرعتی فوق‌العاده کند پیش می‌رود. به محض از بین رفتن، بازیابی تنوع زیستی غیرممکن خواهد بود و در بسیاری از موارد با سرعتی بسیار کند پیش می‌رود. چنین عملیات‌هایی اقیانوس‌های ما را ویران می‌کند، اکوسیستم‌های ظریف آنها را نابود می‌کند و توده‌هایی از رسوبات را به همراه فلزات سمی به سمت بالا می‌آورد تا زنجیره‌های غذایی دریایی را مسموم کند. دانشمندان همچنین می‌ترسند که استخراج در آب‌های عمیق، زیربنای ژئوشیمیایی حیات اقیانوس‌ها را تغییر دهد، باعث از بین رفتن منابع ژنتیکی مهم شود، و ارتباط بین اقیانوس‌های اعماق و اقیانوس‌های اطراف را مختل کند و به طور بالقوه مانع از جریان مواد مغذی شود. هر گونه اثرات محیط زیستی نیز با آثار تجمعی عملیات معدنکاری متعدد بدتر می‌شود. دشواری عملیات معدنکاری در اعماق دریا باعث بروز حوادث و آلودگی می‌شود. در دو سال گذشته به طور فزاینده‌ای مشخص شده است که جدای از خطرات دیگر، استخراج معادن در اعماق دریا تهدیدی خاص برای اقلیم است. اعماق دریا دارای مخازن وسیعی از کربن است که می تواند با استخراج معدن در مقیاس پیشنهادی به طور کامل مختل شود و بحران جهانی را که از طریق افزایش سطح گازهای گلخانه‌ای تشدید کند.
با توجه به رشد تصاعدی استخراج معادن در اعماق دریا، اکنون زمان آن فرا رسیده است که از آسیب پایدار به اکوسیستم‌های منحصر به ‌فرد موجود در اعماق اقیانوس‌ها جلوگیری شود. تحقیقات علمی بیشتر برای درک بهتر محیط اعماق دریا و اثرات بالقوه استخراج معدن ضروری است. ما همچنین باید تمام سطوح جامعه را درگیر کنیم تا ارزش مواد معدنی در اعماق دریا را در مقابل از بین رفتن غیرقابل اجتناب سیستم‌های زنده در اعماق دریا بسنجیم.