دولت‌ها از هشدارها درس می‌گیرند؟

خبرهای شوکه‌کننده آزار جنسی به کودک ‌هفده ماهه، آزار جنسی به کودکان در ترکمن صحرا و اکنون آزار جنسی به کودکان در شهر فردوس خراسان جنوبی تنها لحظاتی مثل برق جامعه را می‌گیرد و بعد از چندی به فراموشی سپرده می‌شود. اما این اخبار همچنان به جامعه و مسئولان کشور هشدار می‌دهد که آموزش خودمراقبتی باید در مفاد آموزشی کتاب‌های درسی آموزش و پرورش در مدارس گنجانده شود. قانون حمایت از کودکان و نوجوانان به‌رغم اینکه کودک آزاری جنسی‌ را جرم دانسته است، ولی مجازات تعیین شده با جرم واقع شده همخوانی ندارد و نمی‌تواند از کودک حمایت کافی و وافی دربرداشته باشد. جامعه کنونی «بیجه» را به یاد دارد، مردی که 27 کودک را به قتل رساند، او بیش از هر عامل دیگری تجاوز در دوران کودکی را علت جنایت‌های خود در بزرگسالی اعلام کرد. تحقیقات پزشکی و روانشناسی نشان می‌دهد که آزار جنسی ماندگارترین آثار مخرب را در شخصیت و آینده کودکان به جا می‌گذارد.
بر اساس ماده ۱۹ پیمان‌نامه حقوق کودک، دولت موظف است با کودک آزاری مبارزه کند و متعهد شده است کلیه اقدامات قانونی، اجرایی، اجتماعی و آموزشی لازم را به عمل آورد تا از کودکان ‌در برابر کلیه اشکال خشونت جسمی یا روانی، صدمه یا آزار، بی‌توجهی یا قرار گرفتن در معرض رفتار توام با سهل انگاری، سوءرفتار یا بهره‌کشی، از جمله آزار جنسی محافظت کند.
انجمن حمایت از حقوق کودکان با توجه به گزارش‌هایی که در ارتباط با کودک‌آزاری و به ویژه آزارهای جنسی دریافت می‌کند…

بارها و بارها توجه به این موارد را گوشزد کرده است، ولی متاسفانه بازخورد درخوری را از سوی مسئولان دریافت نکرده است. اراده‌ای برای کاهش و ازبین بردن این پدیده شوم به چشم نمی‌خورد و گویا تلاش مسئولان پاک کردن صورت مسئله و مخفی کردن مشکلات در این زمینه است. خط اورژانس اجتماعی و خط‌های ارتباطی برای کمک به کودکان در این زمینه باید فعال‌تر شوند و توسط رسانه‌ها به کودکان اطلاع رسانی شود. وظیفه رسانه ملی و همه فیلمسازان و یاران رسانه است که آموزش مهارت خودمراقبتی را در دستور کار خود قرار دهند. کودک آزاری و به ویژه کودک‌آزاری جنسی ابعاد پیچیده و گسترده‌ای دارد و بدون مساعدت همگانی نمی‌توان مبارزه با این پدیده را پیش برد.