کودکان قربانی جنگ‌افروزان

زمین از هر زمان دیگری برای زندگی نا‌امن‌تر شده است‌، روند رو به رشد تکنولوژی و هوش مصنوعی و انواع فناوری‌های مدرن در قرن جدید می‌رفت تا نویدبخش جهان امن‌تری برای زندگی باشد. محیط زیست آرام بگیرد و از تخریب روزافزون دمی بیاساید و صلح و آرامش در کره خاکی حاکم گردد و انسان‌ها با آرامش بیشتری دوران زندگی را طی کنند. اما گویا سرنوشت ما در دست قدرتمندان و زورمدارانی است که متاسفانه بخش زیادی از پیشرفت علم و تکنولوژی را به جای توسعه پایدار و صلح، در خدمت جنگ افروزی و آتش افروزی برای اهداف غیر‌انسانی خود به کار می‌گیرند. آنچه اکنون در خاورمیانه شاهد آن هستیم چهره وحشتناک و عریان خشم و خشونت و البته جهالت در عصر مدرن است. هزاران نفر انسان بی‌گناه به کام مرگ رفتند که در این میان، کودکان بی‌دفاع‌ترین و مظلوم‌ترین قربانیان هستند.

آنچه امروز در غزه می‌گذرد هیچ نشانی از پایبندی به حداقل‌های حقوق انسانی و حقوق زنان و کودکان تصریح شده در انواع کنوانسیون‌ها و معاهدات بین‌المللی، مشاهده نمی‌کنیم. سازمان‌ها و نهادهای وابسته به سازمان ملل فقط به اظهار تاسف و محکوم کردن خشونت‌ها اکتفا می‌کنند. بیمارستان غزه که مامن حداقلی برای کودکان آواره از جنگ و توحش بود، موشک‌باران می‌شود، برای امداد‌رسانی به غیر‌نظامیان محبوس در میان دود و خون و آتش، راهی باز نمی‌شود و فریادرسی برای زنان و کودکان بی‌گناه نیست. کودکان از آسیب‌پذیری بالایی در مخاصمات و درگیری‌ها برخوردارند. مرگ جانسوز کودکان در درگیری‌‌ها، مجروح و معلول شدن آن‌ها، از دست دادن والدین، تنش‌های روحی و روانی همه این موارد را متاسفانه در نبرد خونین اخیر شاهدیم. این در حالی است که برابر پیمان‌نامه جهانی حقوق کودک که در نوامبر ۱۹۸۹ به تصویب سازمان ملل رسیده است، کودکان باید در هنگام مخاصمات در امان باشند. همانگونه که بند ۴ ماده ۳۸ این پیمان‌نامه تاکید دارد: «کشورهای عضو، طبق تعهدات ناشی از حقوق بین‌الملل بشردوستانه مربوط به حمایت از افراد غیرنظامی‌در مخاصمات مسلحانه، کلیه اقدامات امکان‌پذیر را برای تضمین حمایت و مراقبت از کودکانی که به علت مخاصمات مسلحانه در معرض آسیب قرار می‌گیرند، به عمل خواهند آورد.» کشورهایی که اتفاقا پیش‌نویس اولیه این تعهد بین‌المللی را به سازمان ملل پیشنهاد داده‌ و مبتکر تصویب کنوانسیون جهانی حقوق کودک بوده‌اند و در کشورهای خود مفاد این پیمان‌نامه به ضورت قوانین حمایت از حقوق کودکان لازم‌الاجرا کردند، به خاورمیانه که می‌رسند، درمقابل جنایات هولناک اخیر سکوت اختیار می‌کنند که اوج برخورد دوگانه و رفتار توام با تبعیض با مفاد پیمان‌نامه است. وقت آن رسیده است که سازمان ملل از لاک اظهار تاسف صرف و یا محکوم کردن بی‌پشتوانه بیرون بیاید، یونیسف، نهاد نمایندگی سازمان ملل در امور کودکان از شکل فانتزی خود خارج شود و برای دفاع از کودکان قربانی خشونت اقدام عملی انجام دهد. نهادهای حقوق بشری بین‌المللی به دفاع از حقوق کودکان برخیزند. فاجعه انسانی در غزه در انتظار کودکان معصوم است.