نقشی فراتر از میزبانی: بومگردی، پناهگاهی در زمان جنگ

اقامتگاه‌های بومگردی، با پراکندگی جغرافیایی گسترده در سراسر کشور، امکان اسکان امن بسیاری از هموطنان را در نقاط کم‌خطر، برای آن‌هایی که از مناطق پرخطر فرار کرده بودند، فراهم کردند. یاور عبیری، رئیس جامعه بومگردی‌ها در گفت‌وگو با پیام ما، به این موضوع اشاره کرد: «وضعیت ضریب اشغال اقامتگاه‌های بومگردی در برخی مناطق بسیار بالا بود و در برخی دیگر، به شدت پایین. اما در هر صورت، بسیاری از صاحبان اقامتگاه، اقوام و آشنایان جنگ‌زده خود را پناه داده و با ارائه تخفیف‌های ویژه، میهمان پذیرفته‌اند. برخی دیگر نیز، مشتری‌های قدیمی خود را برای اقامت‌های طولانی چند هفته‌ای در طول جنگ، با در نظر گرفتن تخفیفات بالا، میزبانی کرده‌اند.»
عبیری با تأکید بر نقش حیاتی بومگردی‌ها در شرایط بحرانی، می‌گوید: «در کشور ما چیزی به نام پناهگاه وجود ندارد. بومگردی‌ها در روزهای جنگ، جایگزین پناهگاه‌ها عمل کردند. مردم برای در امان ماندن از خطرات جنگ، به اقامتگاه‌های بومگردی در شهرهای کوچک و روستاها پناه بردند.»

از بومگردی تا پدافند غیرعامل: نگاهی عمیق‌تر به توسعه

عبیری معتقد است که اقامتگاه‌های بومگردی باید به عنوان بخشی از پدافند غیرعامل کشور در نظر گرفته شوند:« هم در جنگ ۱۲ روزه و هم در جنگ اخیر بومگردی ها نقش پناهگاه ها را ایفا کردند و من امیدوارم دولت این نقش آفرینی بومگردی ها را مدنظر قرار دهد و نگاه عمیق تری به توسعه بومگردی ها ایجاد شود.»

مطالبات پابرجای بومگردی‌ها: معافیت مالیاتی و تخفیف عوارض

با وجود نقش مهم بومگردی‌ها، مطالبات آن‌ها همچنان پابرجاست. عبیری خواستار معافیت مالیاتی و تخفیف در عوارض مختلف است تا اقامتگاه‌ها بتوانند از این شرایط بحرانی اقتصادی عبور کنند:« مطالبات اقامتگاه‌های بومگردی همچنان پابرجاست، بنابراین ما خواستار معافیت مالیات در این شرایط نامناسب کسب و کار تا تخفیفات در عوارض گوناگون هستیم تا بومگردی‌ها بتوانند این شرایط بحرانی اقتصادی‌ در این شرایط خاص کشور را پشت سر بگذرانند و مجبور به ترک صحنه گردشگری نشوند.»

تخصیص ۶ همت به گردشگری

عبیری درباره عملکرد وزارتخانه میراث فرهنگی در پیگیری مطالبات بومگردی‌ها می‌گوید:« ۶ همت اعتباری که دولت برای توسعه کسب و کارهای این صنعت در نگرفته شده بود در اختیار استانها قرار گرفته است اما مسؤولان استانی این اعتبارات را بیشتر به توسعه صنایع دستی اختیار داده‌اند و باز هم بومگردی ها در اغلب موارد بی نصیب مانده‌اند.»
عبیری گردشگری را در خطر جدی توصیف می‌کند که اگر دولت این بحران را مدیریت نکند این صنعت از بین می‌رود:«کارکرد بومگردی‌ها علاوه بر نقش فرهنگی آنها در جوامع بومی و ایجاد اشتغال و نقش موثر در شکل گیری مهاجرت معکوس، به تنهایی می‌توانند در یک منطقه در کشور ایجاد جاذبه برای گردشگر پذیری داشته باشند که اگر بومگردی‌ها نابود شوند، تاثیرات مثبت آنها هم محو می‌شود و این به ضرر کشور است.»