«مهدی پیرهادی» در پاسخ به حاضران مقابل ساختمان شورای شهر به «تدوین طرح جامع آب خام» اشاره کرد و گفت تدوین آن به مراحل نهایی رسیده و قرار است در شورا به تصویب برسد: «برای بهبود و رفع اشکالات این طرح از همکاری و مشورت متخصصان محیط‌زیست و بخش خصوصی استفاده شد تا طرحی قابل‌اجرا و جامع به تصویب برسد.»

به‌گفته او، این طرح مشخص می‌کند هر نقطه شهر تهران و هر بخش فضای سبز به چه میزان آب نیاز دارد و این آب باید از چه مکانی و چگونه تأمین شود: «برای مثال اگر به خطوط انتقال نیاز است، این خطوط احداث یا با احیای قنات این آب تأمین شود.»

دوره‌های قبلی شورای شهر کم‌کاری کرده‌اند

پیرهادی در ادامه بر هم‌زمانی پروژه‌های مطالعاتی و اجرایی تأکید کرد و گفت: «اگر قرار باشد چندسال  برای مطالعه صِرف وقت بگذاریم، فضای سبز تهران از دست خواهد رفت. به همین دلیل، در حال حاضر ۹۶ پروژه مرتبط با تصفیه و انتقال آب برای فضای سبز در دست اقدام است. از این بین، ۱۲۸ کیلومتر لوله‌های انتقال‌دهنده پساب و تعدادی تصفیه‌خانه‌های محلی به مرحله اجرا رسیده‌اند و بقیه در حال ساخت است.»

او در بخش دیگری از صحبت‌های خود دوره‌های قبلی شورای شهر را مقصر دانست و یکی دیگر از دلایل خشکیدن درختان را کم‌کاری شورا در حوزه آب ذکر کرد: «در سال ۱۴۰۰، شورای قبلی، بودجه آبرسانی برای شهر تهران فقط ۳۹ میلیارد تومان بود. اما امسال ما پنج همت (پنج هزار میلیارد تومان)، یعنی بیش از ۱۲۰ برابر بودجه برای این بخش گذاشته‌ایم و اگر همان روند قبلی، نبود رسیدگی و اختصاص بودجه محدود ادامه داشت، بسیاری از درختان خشک می‌شد.»

حفر چاه‌های عمیق وزارت نیرو موجب کم‌آبی شده

پیرهادی از چاه‌های ۲۵۰ متری وزارت نیرو و همچنین کم‌کاری این وزارتخانه در اندیشیدن به روش‌هایی برای کاهش هدررفت آب در لوله‌های انتقال انتقاد کرد که موجب کم‌آبی در بخش فضای سبز شده است: «حفر چاه‌های عمیق ۲۵۰ متری آب شرب توسط وزارت نیرو از دلایل کمبود آب است و نزدیک به ۱۶۰ حلقه چاه بوستان‌ها را خشک کرده. البته روند احداث آنها فعلاً متوقف شده است. اگر روند احداث این چاه‌ها ادامه داشته باشد، هم خشکی تهران و هم مسئله فرونشست تشدید می‌شود.»

به‌گفته او، با وجود اینکه این وزارتخانه از میزان کاهش سالانه بارش‌ها باخبر بود، اما هیچ فکری برای تعدیل آثار این موضوع، مثل اقداماتی برای کاهش نشتی لوله‌های انتقال آب، انجام نداد: «اما الان به ما فشار می‌آورند که حلقه‌های چاه آبیاری فضای سبز را برای استحصال آب شرب به آنها انتقال دهیم.»

عواقب تبدیل چاه‌های آبیاری به آب شرب

«میترا البرزی‌منش»، کنشگر محیط‌زیست، درباره عواقب تبدیل چاه‌های آبیاری به آب شرب به «پیام ما» می‌گوید: «از چاه آبیاری فقط هفته‌ای یک‌بار برداشت می‌شود، اما چاه‌های آب شرب به‌صورت شبانه‌روزی و بدون توقف برداشت دارند.»

به‌گفته او، همین موضوع به‌دلیل حجم برداشت بالا، فشار بر سفره‌های آب زیرزمینی و امکان فرونشست را بیش‌ازپیش افزایش می‌دهد: «اگر این اتفاق رخ دهد، عواقب خوبی در انتظار تهران نخواهد بود.»

سنگ‌فرش بستر درختان، مانع دسترسی درختان به آب

«محمدکریم آسایش»، کنشگر و پژوهشگر شهری، درباره صحبت‌های پیرهادی و دلیل خشکی درختان به «پیام ما» می‌گوید: «تعارضاتی بین وزارت نیرو و شهرداری وجود دارد، اما بحث آبیاری بوستان‌ها جدا از این موضوع است.» 

او ادامه داد: «گاهی به‌صورت عامدانه از آبیاری درختان جلوگیری می‌شود یا آبیاری منظم صورت نمی‌گیرد. همچنین، با سنگف‌رش شدن بستر درختان، هیچ آبی حتی آب باران، نمی‌تواند به درون خاک نفوذ کند و از دسترس گیاه خارج می‌شود.»

در این تجمع دغدغه‌مندان، پیرهادی در پاسخ به اعتراض به سنگ‌فرش بستر نهر خیابان ولی‌عصر تماسی با «احسان صفایی»، معاون خدمات شهری و محیط‌زیست شهرداری منطقه یک، داشت. او دراین‌باره از توقف این اقدام خبر داد.