«امسال همه‌چیز مرتب‌تر از سال قبل است و دولت خیلی بهتر کار می‌کند. اما چالش‌‍‌های ما همچنان وجود دارد. میزان توزیع علوفه کافی نیست و ما همواره کمبود علوفه داریم. این مشکل در مورد آب هم وجود دارد. توزیع آب واقعاً کافی نیست. امسال با اینکه نسبت به سال گذشته باران بیشتری هم بارید، اما همچنان سهمیه آب توزیع‌شده میان عشایر کم و محدود است.»

علوفه نداریم  

اینها را «الماس ترکاشوند» می‌گوید. الماس بزرگ ایل رحمتی در همدان است که هر سال با شروع فصل سرما به‌سمت خوزستان حرکت می‌کنند و وقتی با او صحبت می‌کنیم، در « کرخه» اسکان پیدا کرده‌اند. او می‌گوید: «‌بی‌انصافی است اگر این را نگوییم. اما حقیقت این است که سهمیه علوفه اصلاً کفاف نمی‌دهد. به هر دفترچه‌ای دو تُن علوفه اختصاص می‌دهند. من خودم هزار رأس دام دارد. این میزان علوفه کفاف دو روز را هم نمی‌دهد. مراتع طبیعی هم که می‌دانید، جانی ندارند و البته مشکلات گسترده‌ای هم  در مورد این مراتع و چرا در آنها وجود دارد. مسئله بعدی آب است. توزیع آب انجام می‌شود. مرتب هم انجام می‌شود، اما معلوم نیست که میزان محاسبه سرانه آبی چگونه است؛ چون این مقدار بسیار ناکافی است. من فکر می‌کنم حالا که به‌نظر می‌رسد دولت دارد توجه بیشتری به ایلات و عشایر می‌کند، بهتر است این مشکلات را هم مد نظر قرار دهد.»

سرمازدگی درختان

آب چالش اول

در هامون اما همه‌چیز بر مدار آب می‌گردد. «خداداد براهوئی» بزرگ عشایر هامون است. او نیز می‌گوید دولت امسال سوخت را بسیار مرتب‌تر از همه سال‌های گذشته توزیع کرده است، اما عشایر هامون هم مانند همه‌جای دیگر به‌ویژه سیستان‌وبلوچستان چالش تأمین آب دارند: «ما فقط برای آب شرب مشکل نداریم بلکه آب برای دام و سایر امورات هم بسیار کم در دسترس است. فکر می‌کنم حل موضوع آب عشایر باید در اولویت دولت قرار بگیرد. خدا را شکر که ما امسال مشکل سوخت نداشتیم. یعنی فکر می‌کنم عشایر در سراسر کشور این مشکل را نداشتند. اما مسئله علوفه و آب خیلی جدی است.»

به‌نظر می‌رسد چالش آب، چالشی دور از انتظار نیست. وقتی سراسر ایران با بحران کم‌آبی روبه‌روست. اما آنچه مشکل آب را برای عشایر  پیچیده‌تر می‌کند، از راه رسیدن تابستانی است که گویا خشک‌تر از سال قبل خواهد بود.