بایگانی مطالب: محیط زیست
تقدیر از محمود دولتآبادی و پنج شخصیت محیط زیست
دبیرخانه جایزه مهرگان اعلام کرد مراسم نهایی اهدای جوایز مهرگان علم و ادب در روز سهشنبه ۶ آبان ۱۴۰۴ از ساعت ۱۶ تا ۲۰ در محل فرهنگسرای نیاوران تهران برگزار میشود.
انتشار چکلیست ملی پرندگان ایران در وبسایت آوای بوم
انجمن حفاظت پرندگان آوای بوم از انتشار چکلیست ملی پرندگان ایران خبر داد؛ مرجعی جامع و ساختارمند که برای نخستینبار بهصورت رایگان، آنلاین و با دسترسی آزاد در اختیار پژوهشگران، مدیران محیطزیست و فعالان حیاتوحش قرار گرفته است.
میراث جهانی یونسکو در خطر
جراحتی تازه بر پیکره جنگلهای هیرکانی
«کوهرنگ» دیگر نمیجوشد
|پیام ما| کوهرنگ را پرآبترین چشمه ایران میخوانند و در آوازهای بختیاری از زلالیاش میگویند. اما اکنون دبی این چشمه چنان کم شده که دیگر سرریزی ندارد. درواقع، تمام آبی که از این چشمه خارج میشود، به خط انتقال میرود تا آب شرب چند شهرستان را تأمین کند. با وجود تداوم خشکسالی و کاهش بارش در استان چهارمحالوبختیاری، این وضعیت قابل پیشبینی بود، اما با تشدید این روند، دور نیست که چشمه کوهرنگ برای نخستینبار در دهههای اخیر از جریان بیفتد و بهطور کامل خشک شود.
با این دستفرمان خوانسار خشک میشود
این روزها بازار روایت نابودی محیطزیست و مصادیق تخریب از گوشهوکنار سرزمین مادری داغ است؛ خشکی تالابها، رودخانهها، مراتع، سدها و کاهش ارتفاع و پهنای عرصههای جنگلی، جولان ریزگرد، فرونشست و ترکها و فروچالههای وحشتآور. این داغ و روایت سرخ کی تمام میشود؟ حد و مرز آبادانی و تخریب کجاست؟ علت ترویج این دامنه از تخریب چیست و توسط چه نهادهایی جریان دارد؟ راهحلها چگونه و چه زمانی به کار گرفته خواهد شد؟ همه شدهاند منتقد و چشمشان خیره در دستان منجیانی که خود مسبب این چالشها هستند. بیان حقیقی و نقادانه اشکالات و برجسته کردن نقاط ضعف و قوت نهادی و فرایندهای مختلف اجتماعی، اقتصادی، محیطزیستی تنها نیمی از مسیر حل مسئله است و نیم دیگر بیان راهحلهایی که عزمی ملموس برای کاربست میدانی آنها دیده نمیشود.
وحشت تاریخ «دیلمان» از بازگشت کارخانه سیمان
|پیام ما| در کوههای «نیاوُل» و «سیدسرا»، جایی که غارهای هفتهزارساله و گورستانهای عصر آهن قرار دارد، کارخانه «سیمان گیلان سبز» با مجوزهایی مبهم و نظارتی نیمبند، به تخریب طبیعت، کوهها و محوطههای باستانی مشغول است. گزارشهای رسمی میراثفرهنگی میگویند بیش از ۵۵ درصد از محوطههای باستانی روستای نیاوُل در اثر فعالیتهای این کارخانه و معدن آن از بین رفته است. حالا مدتی است که نشانهگذاریهای جدید روی زمینهای اطراف روستا، اهالی را نگران کرده. نشانهگذاریهایی که خبر از اجرای فاز دوم فعالیتهای کارخانه و تخریب گستردهتر میراثفرهنگی و طبیعی دیلمان میدهد. بهرغم اینکه ادعا میشد فعالیت این کارخانه متوقف شده، این نشانهها نهتنها از تداوم فعالیت این کارخانه که خبر از برنامهریزی برای توسعه فعالیتها و گسترش تخریبها دارد. درصورت اجرایی شدن این برنامه بهیقین آثار تاریخی و فرهنگی بیشتری در این منطقه تخریب خواهد شد. منطقهای که در مطالعات اولیه باستانشناسان بالغبر ۱۴۰ اثر تاریخی از دورههای مختلف از نوسنگی تا قاجار در آن شناسایی شد و در شعاع ۱۵ تا ۲۰ کیلومتری محلی که معدن این کارخانه فعالیت دارد، گورستانهای هزاره اول و قلعههای تاریخی وجود دارد.
زبالهسوز ۶ هزار تنی، فاجعه آرادکوه را تمام میکند؟
«وضعیت بحرانی است» این جمله را هم مدیرکل حوزه معاونت خدمات شهری و مدیر پروژه پسماندسوز نوین کلانشهر تهران میگوید و هم معاون پردازش و دفع سازمان مدیریت پسماند شهرداری تهران. آنها میگویند زمان کمی برای مدیریت وضعیت آرادکوه باقی مانده و ورودی روزانه شش هزار و ۸۰۰ تن زباله و دفن بیش از ۶۰ درصد زبالهها در این نقطه کار را به جایی رسانده که دیگر زمینی برای دفن باقی نمانده است. این بحران در کارگروه ملی پسماند که یک ماه قبل با موضوع بررسی وضعیت مدیریت پسماند در مجتمع «آرادکوه» تهران برگزار شد، هم مطرح شد. هرچند شهردار تهران در این جلسه حضور نداشت، اما صحبت از خرید زبالهسوز ششهزارتنی یکبار دیگر به میان آمد که با مخالفتهای سازمان حفاظت محیطزیست، وزارت بهداشت و مجلس روبهرو شد. حالا «محمدمهدی عزیزی»، مدیر پروژه پسماندسوز نوین، و «حسین حیدریان»، معاون پردازش و دفع سازمان پسماند شهرداری تهران، به «پیام ما» میگویند این تکنولوژی جدید که قرار است از چین وارد شود، با مخلوطسوزی تنها راهی است که میتواند آرادکوه را از شر تصاحب زمین بیشتر و آلودگی نجات دهد. این درحالیاست که تاکنون زبالهسوزهای ۲۰۰ تا ۶۰۰ تنی در شهرهایی چون تهران و نوشهر و زبالهسوزی که در رشت و ساری بعد از سالها به بهرهبرداری نرسیده، نگاهها به این تکنولوژی را با تردید همراه کرده است. آنها میگویند «مهمترین در بستهای که با آن روبهرویند عدم شناخت است» و امیدوارند با ورود این تکنولوژی و بهرهبرداری از آن، تا سه سال آینده وضعیت از حالت بحران خارج شود.
سبزشویی تخریب
گردشگری در حاشیه بسترهای آبی
کودکان، قربانیان فراموششده آلایندهها
محیطزیست در تاروپود زندگی ما تنیده شده است؛ ما در آغوش طبیعت زاده میشویم، در بستر آن رشد میکنیم و بیآن، معنای زندگی فرومیپاشد. هر نفسی که میکشیم، هر جرعه آبی که مینوشیم و هر دانه نانی که بر سفره میگذاریم، یادآور وابستگی بیچونوچرای ما به زمین است. محیطزیست صرفاً عرصهای بیرونی یا منبعی برای بهرهبرداری نیست؛ بخشی از وجود ماست و تداوم حیات ما در آن ریشه دارد. ازهمینرو، حق محیطزیست سالم، نه امتیازی اجتماعی بلکه حقی ذاتی و مادرزادی است؛ حقی که با تولد انسان یا شاید حتی قبل از تولد انسان آغاز میشود و تا واپسین دم حیات با اوست.
محیطزیست و مرزهای سیاسی
