بایگانی مطالب: جامعه
جریان زندگی در قلب بحران
در یکی از گروههای پیامرسان داخلی درباره کتاب و فیلم صحبت میکنند. چند نفری به یکدیگر میگویند که برای عبور از این روزها باید کتاب خواند و دوام آورد. در تهران هم چند کتابفروشی در خیابان کریمخان و میرزای شیرازی، فعالیتشان را از سر گرفتهاند. پایتخت حالا نه آنقدر پر از ترافیک و شلوغی است و نه آنقدر خالی و خلوت مانند روزهای جنگ دوازدهروزه. مردم در زیر سایه انفجار و موشک ناچارند زندگی کنند؛ هرچند دیگر نه با روانی سالم بلکه با اضطرابی مداوم و تمامنشدنی و منتظر برای شنیدن انفجار در گوشهای از شهر. آیا در این روزها میتوان از تابآوری و دوامآوردن سخن گفت و اینها نشانهای از تداوم زندگی است؟ «امیرحسین جلالینوشن»، روانپزشک، در گفتوگو با «پیام ما» این موضوع را بررسی میکند.
ریزش کاشیهای مسجد امام بر اثر حمله دشمن
معاون میراثفرهنگی اصفهان خبر داد:
این جزایر حنوبی از مسافر خالی شدند
دبیر ستاد مرکزی هماهنگی خدمات سفر کشور گفت: جزایر قشم، کیش، هرمز و هنگام از مسافر خالی شدهاند اما بومیها و ساکنان آنها همچنان در این مناطق حضور دارند.
شاید این آخرین جنگ مسلحانه فراگیر در جهان باشد
امتداد حملات از کیش تا نازیآباد
|پیام ما| جنگ امریکا و اسرائیل با ایران در حالی وارد هفته دوم شد که هلالاحمر اعلام کرده است در حملات صورتگرفته در یک هفته گذشته شش هزار و ۶۶۸ واحد غیرنظامی هدف قرار گرفت. دیروز شهرها و مناطق مختلف از جمله همدان، جزیره کیش، اصفهان، قزوین، کرمانشاه، یزد، پاکدشت و مناطقی از تهران از جمله محله نازیآباد مورد حمله قرار گرفتند. جمعه.شب در حملات سنگین به غرب تهران، فرودگاه مهرآباد زیر سنگینترین حملات قرار داشت، اما تا لحظه تنظیم این گزارش، اطلاعاتی از خسارات وارده به تنها فرودگاه تهران که برای پروازهای داخلی مورد استفاده بود، از سوی نهادهای رسمی منتشر نشده است.
شبِ هـُول
«لحظه به لحظه، دقیقه به دقیقه را میشمردم تا صبح شود.» این تجربه «آرزو» از انفجارهای سهمناک در منطقه کوهک است. هر بمبی که میافتاد، آتشی بزرگ به راه میانداخت و خانهاش را روشن میکرد. او دو ساعت پیدرپی زیر موج سنگین، دقیقهها را میشمرد تا نور صبحگاه دمید و آسمان آرام گرفت. «فرشاد» و «امین» که در اکباتان ساکن بودند هم وضعیت بهتری نداشتند. آنها با هر انفجار میگفتند این آخری است و دوباره انفجار و انفجار. نخستین ساعتهای شنبه، ۱۶ اسفند، غرب تهران لرزید؛ چنان سخت که کسی را یارای خوابیدن نبود.
شهر من رقص کوچههایش را باز مییابد…
آتشبس در میان قصهها
در روزهای جنگ درباره مراقبت از کودکان مدام صحبت میشود؛ مراقبت از طریق صحبتکردن، در آغوشگرفتن و بازیکردن و غیره. جهان ذهنی آنها باید امن باشد، حتی اگر بیرون از خانه و در خیابان ناامنی مداوم جریان دارد. «علی جانبالهی»، فعال حوزه کودک و بازیپرداز، از ایده خود در این روزها برای مراقبت عاطفی از کودکان به «پیام ما» میگوید و روایت یک روز از اجرای این ایده را شرح میدهد.
توصیههایی برای مراقبت از کودکان در روزهای جنگ
|پیام ما| هیچ جنگی در هیچکجای دنیا، کودک و پیر و جوان نمیشناسد. اما در بین همه این گروهها، کودکان حساسترین گروه هستند. حتی اگر هزار کیلومتر از محل اصابت موشک و بمب هم فاصله داشته باشند، باز هم اخبار ناگوار جنگ میتواند امنیت روانیشان را برهم بزند. در روزهای پیش از شروع جنگ، روانشناسان بارها از لزوم مراقبت از کودکان هشدار دادند و توصیههایی را مطرح کردند. این گزارش یک دستورالعمل جامع از این توصیهها و گزارشهای پیشین «پیام ما» است که چطور در این روزها از کودکمان محافظت کنیم.
ایران خواستار اعطای فوری «حفاظت تقویتشده» یونسکو به همه محوطههای میراثجهانی کشور شد
در نامهای به مدیرکل یونسکو
