اصطلاح توسعهٔ پایدار (Sustainable development) نخستین بار توسط باربارا وارد در اعلامیهٔ کوکویاک دربارهٔ محیط زیست و توسعه به‌ کار رفت.
بدنبال آن پس از گزارش‌های باشگاه رم و بنیاد هامرشولد به تدریج توسعهٔ پایدار در طی سال‌های دههٔ ۱۹۸۰ و از زمانی که اتحادیهٔ بین‌المللی برای حفاظت از محیط زیست و منابع طبیعی (IUCN-82)، راهبردهای جهانی از محیط زیست و منابع طبیعی با هدف کلی دستیابی به توسعهٔ پایدار را از طریق حفاظت از منابع حیاتی (زنده) را ارائه کرد، مورد توجه جدی و اساسی اندیشمندان و متفکران توسعه قرار گرفت.

نیازمند سازمان مدیریت مقصدیم

نمایشنامه ندبه؛ تعزیه ملی با رویکرد توسعه اجتماعی

روزهای بی‌آبی می‌رسد؛ زندگی با کمترین منابع

در روزهای اخیر خبر بحرانی‌بودن وضعیت سدهای کشور را بارهاوبارها از مسئولین شنیدیم. چیزی که تصاویر منتشر شده نیز گویای آن است. این وضعیت علاوه بر تکرار چندباره آن نیازمند اتخاذ رویکرد و ارائه راهکار در مدیریت مصرف آب در شرایط بلادرنگ و عجله‌ای است. در سال آینده با بحران آب در اکثر نقاط کشور به‌ویژه در کلان‌شهر تهران مواجه هستیم و سخنگوی صنعت آب از مدیریت مصرف آب و احتمال قطعی‌های برنامه‌ریزی در تهران خبر داده است؛ اما در این میان مسئله‌ای که با بحران آب تشدید می‌شود، نرخ فرونشست زمین در پی استفاده بیش از حد از آبخوان‌ها و سفره‌های آب زیرزمینی است.

راه‌حل‌های دیجیتال برای زمین

جهان امروز با چالش‌های بی‌سابقه‌ای در حوزه‌های محیط‌زیستی، اجتماعی و اقتصادی مواجه است. مسائلی سر بر می‌آورند که باید با مجموعه‌ای از دانش‌های گوناگون به آنها پاسخ داد و این درحالی‌است که جامعه در مسیر هرچه تخصصی‌تر شدن پیش می‌رود. در حال حاضر محیط‌زیست یکی از مهمترین حوزه‌های تجلی‌گر این تناقض محسوب می‌شود و برای مثال، تشخیص و اعلام خطرات تغییراقلیم را در حالی متخصصان جغرافیا برعهده گرفته‌اند که این مسئله با سویه‌های اجتماعی، اقتصادی و سیاسی همراه است. در مواجهه با چنین معضلاتی، لزوم ترک رویکردهای گذشته و اتخاذ تصمیمات بین‌رشته‌ای بیش‌ازپیش نمایان شده است. ازاین‌رو، دانشمندان از طریق رویکردی نوین به‌نام «پایداری محاسباتی» که با ترکیب علوم مختلف، بهره‌گیری از ظرفیت‌های اجتماعی و استفاده از امکانات به‌روز تکنولوژی به‌وجودآمده، در پی آنند تا این چالش‌ها را به مسائل قابل‌حل تبدیل کنند.

راه‌آهن ایران از پیشرفت تا پسرفت

۹۸ سال از آغاز حمل‌ونقل ریلی در ایران می‌گذرد، اما توسعه این صنعت همچنان با کندی پیش می‌رود. براساس داده‌های بانک جهانی، ایران از نظر توسعه شبکه ریلی در میان ۹۰ کشور در رتبه ۶۴ قرار دارد. وعده ساخت سالانه هزار کیلومتر خط جدید که در دولت نهم مطرح شد، در دولت‌های بعدی هم هرگز محقق نشد و امروز، سهم حمل بار ریلی کشور همچنان با اهداف برنامه‌های توسعه فاصله زیادی دارد. چرا توسعه این صنعت که در سراسر جهان به‌عنوان گزینه‌ای پایدار، اقتصادی و حتی اجتماعی شناخته می‌شود، در ایران با کندی پیش می‌رود؟

بزرگراه اقتصادی خزر

استان گیلان یکی از معدود استان‌های کشور است که از ظرفیت‌های منحصر به فرد حمل‌ونقل چهارگانه (هوایی، بندری-دریایی، ریلی و جاده‌ای) برخوردار است. این ویژگی‌ها، همراه با موقعیت استراتژیک آن در کریدورهای ترانزیتی بین‌المللی، به‌ویژه در رقابت‌های کریدوری منطقه‌ای، اهمیتی ویژه به این استان و منطقه آزاد انزلی بخشیده است.

حدود و منطق مداخله صنعت در کشاورزی: تلاش برای تعادل

قفل‌های توسعه در منطقه آزاد انزلی باز می‌شود

منطقه آزاد انزلی، در دل شمال ایران، به عنوان یکی از مناطق استراتژیک در مسیر کریدورهای بین‌المللی، همواره مورد توجه مسئولین و سرمایه‌گذاران بوده است. اما در سال‌های اخیر، چالش‌های مدیریتی و کمبود تصمیم‌گیری‌های عملیاتی باعث رکود در این منطقه شده است. مصطفی طاعتی مقدم، رئیس هیأت مدیره و مدیرعامل سازمان منطقه آزاد انزلی، در نشست هم‌اندیشی با سردبیران، دبیران و مدیران رسانه‌های کشور، از برنامه‌های خود برای رفع این موانع و باز کردن گره‌های توسعه‌ای سخن گفت. وی با اشاره به مشکلات ناشی از عدم ثبات مدیریتی در منطقه، تصریح کرد که هدف اصلی وی تکمیل پروژه‌های نیمه‌تمام و جذب سرمایه‌گذاری جدید است.