رئیس سازمان حفاظت محیط زیست کشور، در بازدید از مرکز تکثیر گوزن زرد ایرانی در ارومیه، بر ضرورت حیاتی صیانت از این گونه ارزشمند و حمایت قاطع از برنامه‌های احیای آن تاکید کرد. این سفر همچنین شاهد تاکید بر همکاری‌های بین‌بخشی برای نجات دریاچه ارومیه، رویکرد راهبردی به چالش‌های زیست‌محیطی و توسعه درختکاری به یاد شهدا بود.

مدیرعامل شرکت ملی صنایع مس ایران با اشاره به عملکرد سال گذشته اعلام کرد: تولید مس محتوای معدنی به ۳۳۱ هزار تن رسیده است، میزان استخراج به ۳۵۶ میلیون تن افزایش یافته که رشد ۱۰ درصدی را نشان می‌دهد، تولید کنسانتره نیز ۱۳ درصد رشد داشته و به حدود یک میلیون و ۵۳۵ هزار تن رسیده است. همچنین میانگین توسعه شرکت به ۱۴ درصد افزایش یافته است.

هفته سوم اسفند ۱۴۰۴ و در میانه بمباران ممتد تهران بود که اعضای شبکه تشکل‌های محیط‌زیست و منابع طبیعی کشور بیانیه‌ای مهم نوشتند، آنها از آسیب‌های گسترده حملات اسرائیل و آمریکا تا آن لحظه بر محیط‌زیست کشور گفتند و سازمان‌های بین‌المللی حفاظت محیط‌زیست را خطاب قرار دادند. بیانیه به سازمان حفاظت محیط‌زیست رفت و از آنجا به وزارت امور خارجه. وزارتخانه بیانیه را برای سازمان‌های مختلف ارسال کرد و به آنها از تبعات آسیب‌های جدی این جنگ بر زیست‌بوم ایران هشدار داد. حالا «محمد الموتی» در روزهای آتش‌بس شکننده از نوشتن بیانیه زیر بمباران ممتد می‌گوید. از اینکه قطع اینترنت چطور ارتباط آنها را با دنیا و فعالان محیط‌زیست جهانی مختل کرد و از اینکه بخش بین‌الملل محیط‌زیست و وزارت امور خارجه چطور با قطع ارتباط تشکل‌های محیط‌زیستی در دهه‌های گذشته با دنیا عامل ضعف و سختی در شرایط بحرانی کنونی شدند.

بهای اقلیمی جنگ علیه ایران برای اتمسفر زمین چقدر تمام شد؟ سنجش میزان انتشار کربن در چنین درگیری گسترده‌ای، فراتر از شمارش ساده تعداد موشک‌های شلیک‌شده یا تانکرهای منهدم‌شده است. اکنون این پرسش مطرح است که چگونه باید «کربنِ حاصل از نبرد» و «اختلال در چرخه‌های کلان انرژی» را مقایسه کرد؟ از یک سو، شعله‌های سرکش آتش در پالایشگاه‌ها و مصرف سرسام‌آور سوخت جت در جنگنده‌ها، حجم عظیمی از دی‌اکسیدکربن را روانه جو می‌کند؛ اما از سوی دیگر، توقف اجباری غول‌های اقیانوس‌پیما در تنگه هرمز و جابه‌جایی‌های جمعیتی، پارامترهایی هستند که محاسبات آلایندگی را با چالش روبرو می‌کنند. اما آیا سکونِ اجباریِ بخشی از صنعت، واقعاً به معنای کاهش انتشار است یا تنها جرقه‌ای برای بازگشت به سوخت‌های کثیف‌تری چون زغال‌سنگ در گوشه‌ای دیگر از جهان؟ در میانه این میدانِ دودآلود، شناختِ متغیرهایی که گاه به‌صورت متناقض باعث کاهش یا جهشِ ناگهانی آلایندگی می‌شود، تنها راه برای فهم عمقِ فاجعه‌ای است که شاید سال‌ها پس از خاموشیِ جنگ، اثرات خود را در گرمایش جهانی نشان دهد.

| پیام ما | سینما به‌عنوان فراگیرترین رسانه قرن بیست و یکم، همواره توانسته است مفاهیم پیچیده علمی و آمارهای خشک را به «تجربه زیسته» تبدیل کند. وقتی از تغییرات اقلیمی در قالب یک گزارش علمی سخن می‌گوییم، ذهن مخاطب درگیر اعداد و احتمالات می‌شود، اما وقتی همین مفهوم در کالبد یک روایت سینمایی رسوخ می‌کند، «ترس» و «همدلی» جایگزین داده‌ها می‌شوند. بااین‌حال، با نگاهی به کارنامه سینمای داستانی ایران در دهه اخیر، با نوعی غیبتِ استراتژیک در مواجهه با موضوع زمین روبرو هستیم. سینمای ایران که در دهه‌های گذشته با نگاهی شاعرانه و ستایشگرانه به طبیعت (در آثار کسانی چون کیارستمی یا مجیدی) شناخته می‌شد، اکنون در برابر «زوال طبیعت» دچار نوعی بهت و سکوت شده است.

خبرگزاری‌های محلی قزاقستان روز گذشته گزارش دادند که در مجموع ۱۹۱ فُک مرده در امتداد سواحل دریای خزر در غرب این کشور کشف شده است. این لاشه‌ها طی دو تا سه روز گذشته توسط بادهای شمال غربی به ساحل آورده شده‌اند.

فرمانده یگان حفاظت محیط زیست استان سیستان و بلوچستان اعلام کرد که بیش از ۴۰ نفر شتر از زیستگاه‌های حساس در منابع آبی چاه نیمه شمالی استان در شهرستان زهک خارج شده‌اند