هیچ جنگی بی‌نویسنده نیست

جنگ کابوسی ا‌ست که بارها تاریخ بشر را سیاه کرده. آینده‌ مبهم، خشونت، ویرانی و از‌دست‌دادن عزیزان، زخم‌هایی عمیق بر دل‌ می‌زنند. اما در میان این همه تلخی، آدمی همیشه به‌دنبال راهی برای تسکین دردها و یافتن معنا بوده‌ است. یکی از این راه‌ها ادبیات است؛ جهانی که در آن، نویسندگان و شاعران با کلمات، داستان جنگ را از زاویه‌ای دیگر روایت می‌کنند. آنها نه‌تنها وحشت جنگ را به تصویر می‌کشند، بلکه از قدرت عشق، مقاومت و امید هم حرف می‌زنند. اما چگونه در طول تاریخ، ادبیات، تصویرگر روزهای دشوار جنگ بوده؟ و کتاب‌درمانی چطور در روزگار جنگ و سوگ می‌تواند برای ما نجات‌بخش باشد؟

نگاهی به کتاب «آخرین شب دیکتاتور» که به چاپ چهارم رسید

روایتی زنانه از مهاجرت

نگاهی به «حریر غزاله» که نمونه‌ای از ادبیات پسااستعماری زنانه در جهان عرب است

پروانه‌های سیاه در آسمان شهر شناورند

داستانی از تلاش و پایداری

نگاهی به کتاب «چرخ خیاطی» که روایتی از امید در دل تاریکی‌های مهاجرت است

آینده‌ای که به تصمیم‌های امروز گره خورده است

بازگشت یک رمان پس از ۳۵ سال

«شب ملخ» با نگاهی طنزآمیز به ترس‌ و خشونت‌ نهادینه دوران جنگ می‌پردازد

بازخوانی تاریخ؛ وقتی «تمدن» یک فاجعه بود!