| پیام ما | پرستاران بیمارستان فیاض‌بخش تهران ماه‌هاست مطالبات صنفی خود را از مسیر نامه‌نگاری و اعتراض‌های محدود صنفی پیگیری می‌کنند. اما آنچه با درخواست برای بهبود شرایط کاری و معیشتی آغاز شد، اکنون برای شماری از آنها به لغو قرارداد، احضارهای انضباطی و تشکیل پرونده قضایی با اتهام «نشر اکاذیب» و «تشویش اذهان عمومی» انجامیده است. به گفته پرستاران معترض، این رخدادها با ماهیت صنفی اعتراض‌هایشان فاصله دارد.

«تا وقتی شهردار اهواز و معاونش از اهواز بیرون نروند، پیکر پسرم را تحویل نمی‌گیرم.» این گفته «مجاهد بالدی» (عبدالسیدی) خطاب به جمعیتی است که برای تسلیت درگذشت احمد آمده بودند. «احمد» پسر مجاهد، دانشجوی ۲۰‌ساله، که ۱۲ آبان در اعتراض به تخریب اغذیه‌فروشی خانوادگی‌شان توسط مأموران شهرداری خودسوزی کرد و بامداد ۲۰ آبان به‌علت شدت جراحات جان باخت. حالا سایت اطلاع‌رسانی استانداری خوزستان از استعفای شهردار اهواز و برکناری معاون شهردار و سه نفر از مدیران شهری خبر داده و اعلام کرده سرپرست جدید فرمانداری اهواز هم منصوب شده است.

بحران تأمین خون در مراکز درمانی کشور با وجود شبکه خون‌رسانی با مشکل مواجه شده است، «شهرام میرزایی»، معاون اجتماعی سازمان انتقال خون، در گفت‌وگو با «پیام ما» تأکید می‌کند مشکلی در ذخایر خونی وجود ندارد، این درحالی‌‌است که «یونس عرب»، مدیرعامل انجمن بیماران تالاسمی، به «پیام ما» می‌گوید کمبود خون در کشور به‌ویژه برای بیماران خاص شدید است. بررسی‌های ما نشان می‌دهد برخی از استان‌ها نیز در تأمین خون و فراورده‌های خونی دچار مشکلات اساسی هستند.

نگاهی به تصاویری که به‌تازگی از تجریش منتشر شده

گردشگری سلامت به‌عنوان یکی از شاخه‌های نوظهور گردشگری، نقشی کلیدی در توسعه اقتصادی کشورها دارد. ترکیب دو حوزه راهبردی سلامت و گردشگری، نه‌تنها منبعی پایدار برای کسب درآمدهای ارزی محسوب می‌شود، بلکه بستر مناسبی برای ایجاد اشتغال، تبادل فرهنگی، ارتقای سطح خدمات درمانی و توسعه زیرساخت‌های ملی نیز فراهم می‌آورد. با توجه به افزایش روزافزون هزینه‌های درمان در بسیاری از کشورهای توسعه‌یافته، بسیاری از بیماران ترجیح می‌دهند برای دریافت خدمات درمانی با کیفیت، اما با هزینه کمتر، به کشورهای دیگر سفر کنند و در اینجا نقش گردشگری سلامت بیش‌ازپیش برجسته می‌شود. ایران به‌عنوان کشوری با پیشینه غنی پزشکی، منابع انسانی متخصص، فناوری‌های درمانی در حال رشد، تنوع اقلیمی، ظرفیت‌های قابل‌توجهی در حوزه گردشگری سلامت دارد. وجود پزشکان برجسته، مراکز درمانی پیشرفته، خدمات تشخیص تخصصی و هزینه‌های نسبتاً پایین درمان در مقایسه با کشورهای هم‌سطح، جایگاه ایران را به یکی از مقاصد بالقوه در گردشگری سلامت تبدیل کرده است. پیوندهای فرهنگی و زبانی با کشورهای منطقه، به‌ویژه کشورهای حاشیه خلیج‌فارس، مزیتی استراتژیک در جذب گردشگران سلامت به‌شمار می‌رود. با وجود این ظرفیت‌های چشمگیر، گردشگری سلامت در ایران با چالش‌های متعددی مواجه است؛ از نبود سیاستگذاری منسجم و تعارض نهادهای متولی گرفته تا معضل دلالان، ضعف زیرساخت‌ها، مهاجرت پزشکان و نبود حمایت‌های هدفمند از بخش خصوصی. این عوامل مانع از آن شده‌اند که ایران بتواند سهمی شایسته از بازار منطقه‌ای و جهانی گردشگری سلامت به‌دست آورد. بررسی دقیق فرصت‌ها، آسیب‌ها و الزامات توسعه این حوزه، نیازمند نگاهی تحلیلی و همه‌جانبه‌نگر است.

در چندمین روز جنگ این اتفاق افتاد مهم نیست، مهم این است که اثرات شوم این موشک‌پرانی به زندگی مردم غیرنظامی هم رسیده ‌است. گویا شعاع نقطه‌زنی اسرائیل چندصدمتر اطراف هر نقطه را منفجر و منهدم کرده است. امدادگران هنوز هم در حال فعالیت میان آوارها هستند. یکی از امدادگران به «پیام ما» از خانواده‌ایی می‌گویند که به گواه همسایگان از ابتدای جنگ تهران را ترک نکردند و چراغ اتاق‌خوابشان تا پیش از انفجار روشن بوده ‌است: «از محوطه‌ای که قاعدتاً راهرو و درگاهی منزل باشد، وارد می‌شویم. جز تلی از خاک و آهن چیزی باقی نمانده‌ است. حجم خرابی و آوار، هرگونه امیدی را به زنده یافتن ساکنین خانه پلاک ۷ می‌خشکاند. یخچال از وسط تا شده‌ است. پس آشپزخانه آنجاست. طبق گفته همسایه، روبه‌روی آشپزخانه اتاق‌خواب ساکنین پلاک ۷ است. اما روبه‌روی یخچال فقط آوار است. جلوتر که می‌رویم، تکه‌پاره‌هایی از پتو و پارچه دیده می‌شود.» این جست‌وجو همچنان ادامه دارد. امدادگران می‌پرسیدند؟ «پس کجا هستند؟ مگر یک آپارتمان ۸۰متری چقدر فضا دارد که این زوج پیدا نمی‌شوند؟» با صدای مهیب سقوط شیئی سنگین به ‌خود می‌آییم و همگی بالای سرمان را نگاه می‌کنیم. آن شیء سنگین تخت دونفره‌ای بود که در اثر انفجار همچون اعلامیه به دیوار روبه‌رویی چسبیده بود و در اثر ریزش بقایای سقف، بر زمین افتاد. اجزای بدن زوج ساکن پلاک ۷ جای بین دیوار و تخت در اتاق‌خوابشان پخش‌ شده‌ بود.

بیمارستان‌ها مثل باقی افراد و سازمان‌ها و اماکن، در روزهای جنگ وارد وضعیت بحران شدند، اما نه‌فقط بحران جنگ، بلکه بحران کمبود نیرو، قطعی اینترنت و حتی بسته‌شدن بخش‌های مختلف بیمارستان به‌دلیل ترک کار از سوی پزشکان و پرستاران.

بامداد بیست‌وسوم خرداد که صدای انفجارهای شدیدی در بسیاری از شهرهای ایران شنیده شد، اضطراب و نگرانی را در دل بسیاری از شهروندان زنده کرد. در این شرایط افراد فقط با خطرات بیرونی مواجه نیستند بلکه هم‌زمان درگیر مبارزه‌ای درونی برای حفظ آرامش و تعادل روانی خود هستند. در شرایطی که غیرقابل پیش‌بینی است، بقا تنها به منابع مادی محدود نمی‌شود. بخش مهمی از این بقا، به توانایی مدیریت استرس، اضطراب و تاب‌آوری روانی در مواجهه با بحران‌های پیاپی بستگی دارد. «علی نوروزی»، روانشناس، در گفت‌وگو با «پیام ما» نکاتی را برای مدیریت اضطراب در شرایط جنگ و حفظ سلامت روان فردی و جمعی مطرح می‌کند.

انسولین قلمی، دارویی حیاتی که زندگی میلیون‌ها بیمار دیابتی را متحول کرده، نیازمند سیاست‌گذاری‌های مؤثر برای تأمین مستمر است

رییس سومین همایش و نمایشگاه بین‌المللی بیمارستان‌ها و مراکز درمانی گفت: در ماده ۷۲ برنامه هفتم دولت باید یک میلیارد یورو از محل صادرات تجهیزات پزشکی و سالانه ۶ میلیارد یورو از محل گردشگری سلامت درآمد کسب کند.

تلفن بیمارستان که زنگ می‌خورد، صدای تلفن گویا می‌گوید: «شما با بیمارستان تهران کلینیک تماس گرفته‌اید.» سپس تعدادی از شماره‌های داخلی را اعلام می‌کند تا تماس‌گیرندگان با آن به بخش‌های مختلف درمان بیمارستان متصل شوند. شمارۀ داخلی بخش اورژانس را می‌گیرم؛ کارشناس بخش اورژانس از فعال‌بودن آن خبر می‌دهد. از بخش جراحی و دیگر بخش‌ها می‌پرسم؛ پاسخ می‌دهد: «نه فعلاً جراحی نداریم. همۀ بخش‌ها به‌جز اورژانس، تعطیل است.» می‌پرسم چه زمانی فعال می‌شود؟ می‌گوید: «به ما گفته‌اند، سه ماه دیگر!» این روزها بخش بهداشت و درمان از عدم نظارت و کارکرد درست رنج می‌برد. بخش دولتی و خصوصی هر دو در زنجیرۀ زیان‌دهی گرفتار شده‌اند و از بیماران تا مراکز درمانی و بیمه‌ها، بیماری مزمن و بزرگی به نام ناکارآمدی را تجربه می‌کنند؛ بیمارستان «تهران کلینیک» یکی از آن‌هاست. بیمارستان خصوصی که مانند دیگر بیمارستان‌های خصوصی در سال‌های اخیر با مشکلات عدیده دست‌وپنجه نرم کرد و تنها راهکار التیام‌بخش برای جبران این ناکارآمدی، تنها یک چیز بود؛ تعدیل نیروی انسانی و کادر درمان.