الن ووسالو، پژوهشگر فنلاندی که به “مادر درنای سیبری” شهرت داشت، پس از پنج دهه فعالیت پژوهشی در مازندران و تلاش برای حفاظت از پرندگان مهاجر، در سن ۹۵ سالگی درگذشت. میراث او در حفاظت از محیط زیست ایران ماندگار خواهد بود.

صدور مجوز شکار پرندگان آبزی، کنارآبزی و خشک‌زی امسال حواشی زیادی به‌دنبال داشت. هرچند صدور این مجوز قدمتی ۵۰ساله دارد و برخی سال‌ها صادر شده و برخی سال‌ها صادر نشده است، اما در حال حاضر نگرانی‌ فعالان از چند جهت عنوان می‌شود. نخست آنکه جواز شکار باید براساس مطالعات جمعیتی باشد. این مطالعات نسبتاً موجود است، اما مجوزهای شکار در حال حاضر منطبق با آن نیست و همچنان به سیاق سنتی چنگر، خوتکا و اردک سرسبز در لیست شکار قرار دارند. نکته دیگر و البته نکته اصلی، نبود برخورد قاطع با متخلف است. فعالان می‌گویند مجوز شکار بخش کوچکی از مشکل است، پرندگان با مجوز و بی‌مجوز در تعداد بالا در حال شکارند و بازوی بازدارنده‌ای برای مقابله با آن وجود ندارد. آن‌هم در شرایطی که زیستگاه‌های کشور به نسبت گذشته شرایط شکننده و آسیب‌پذیرتری را تجربه می‌کنند. بااین‌حال، معاون محیط طبیعی سازمان محیط‌زیست معتقد است نیازهای معیشتی و خواست‌ها برای شکار بالاست و اگر به‌صورت کنترل‌شده به این موضوع جواب داده نشود، قانون‌گریزی افزایش می‌یابد و هنوز آمار دقیق مجوزهای صادرشده در هر استان مشخص نیست و استان‌ها به جمع‌بندی نرسیده‌اند. مخالفان اما معتقدند اکوسیستم شکننده کشور یارای مقابله با این حجم از شکار را ندارد و در گام نخست باید فکری برای برخورد مناسب با متخلف داشته باشیم؛ متخلفانی که هم باجواز و هم بی‌جواز در حال صید گسترده‌اند.

مدیرکل دفتر حفاظت و مدیریت حیات وحش سازمان محیط زیست کشور گفت: در صید و فروش پرندگان مهاجر پای سودهای کلان در میان است و بدون همکاری مردم، قابل توقف نیست.

رئیس گروه بیماری‌های حیات وحش گفت: برای جلوگیری از گسترش احتمالی آنفلوآنزای فوق حاد پرندگان در حیات وحش، تمامی اقدامات لازم در حال انجام است.

جشنواره‌های سینمایی و پاتوق‌های فرهنگی همیشه موقعیت‌های خوب و دلچسبی برای دیدن فیلم‌هایی هستند که کمتر موقعیت دیده شدن توسط مخاطب را دارد. به‌خصوص فیلم‌هایی که در اکران‌های عمومی معمولاً رنگ پرده را نمی‌بینند و یا براساس سیاست‌های معمولاً یک بام و دو هوای مسئولان سینمایی گرفتار اکران‌های ناقص در بدترین ساعت نمایش و یا در دورافتاده‌ترین سالن‌های سینمایی در کلانشهر‌ها می‌شوند که آلودگی هوا و ترافیک را باید بر دیگر علت‌ها اضافه کنید.

چند‌روز قبل که معاون محیط طبیعی سازمان حفاظت محیط‌زیست در فریدونکنار گفت «بازار پرندگان فریدونکنار تحت هیچ شرایطی اجازه فعالیت مجدد نخواهد داشت.» بار دیگر زخم کهنه شکار و فروش پرندگان در این منطقه تازه شد. «حمید ظهرابی» که به این منطقه رفته بود، گفت درصورت لزوم از تمام ابزارها از جمله استفاده از بالگرد و پهپاد برای برخورد قاطع با متخلفان و جمع‌آوری آلات و ادوات جرم استفاده خواهد شد. این صحبت‌ها اما در میان فعالان این عرصه یادآور تلاش سال‌های گذشته برای بستن این بازار بود. بازاری که آخرین بار سال ۹۶ هم خبر تعطیلی آن آمد، اما بستن بازار مانع شکار نشد و البته بسته بودن بازار هم چندان به طول نینجامید. سال ۹۹ «کوروس ربیعی»، رئیس اداره حیات‌وحش محیط‌زیست مازندران، به ایرنا گفت «زیر چتر بی‌رغبتی مسئولان، بازار پرندگان هم ادامه‌دار شد و حداقل روزانه سه تا شش هزار بال پرنده شکار و در این بازار عرضه می‌شود. منافع چندین میلیاردی حاصل از صید و شکار غیرقانونی موجب شده تا بازار فروش لاشه پرندگان وحشی با وجود اینکه غیرقانونی است، ادامه یابد.» او همچنین گفته بود براساس طرح پنج‌ساله ساماندهی صید و شکار باید تمام روش‌های شکار به‌جز دوما حذف می‌شد، اما این طرح به‌دلیل عدم همکاری دستگاه‌های مرتبط و همراهی نکردن اتحادیه شکارچیان به‌خاطر منفعت مالی ابتر مانده است. طرح پنج‌ساله ساماندهی صید، سال ۱۳۹۳ نوشته شده بود، اما مانند بسیاری دیگر از طرح‌ها روی کاغذ ماند تا حالا یک‌دهه بعد از این طرح بار دیگر فقط صحبت از بستن بازار به میان بیاید؛ نه مقابله با صید غیرمجاز. این نکته‌ای است که فعالان این حوزه هم بر آن تأکید می‌کنند و بسته شدن بازار را حرکتی صرفاً نمایشی می‌دانند؛ نه راهی برای کاهش یا مدیریت صید به روش‌های غیرمجاز.

|پیام ما| آدم‌ها اهل هرکجا که باشند، در طبیعت شکوفا می‌شوند. سازمان حمایت از حیات‌وحش ایالات متحده در سال ۲۰۱۸، نوزدهم اکتبر را روز ملی حفاظت از حیات‌وحش شهری نام‌گذاری کرد. ازآنجاکه ۸۰ درصد جمعیت آمریکا در مناطق شهری یا نزدیک به آن زندگی می‌کنند، ضروری بود در محیط‌های محلی، راه‌هایی برای حفاظت و ارتباط با حیات‌وحش و طبیعت در نظر گرفته شود. روز حفاظت از حیات‌وحش شهری افراد را تشویق می‌کند تا علاوه‌بر بازدید از مناطق طبیعی شهری و گردش و تفریح در آنها، به حمایت و مراقبت از آن‌ نیز بپردازند.