بایگانی مطالب برچسب: وزارت میراث
فرصتهای ایران از نمایشگاه تا واقعیت
چرا پس از نمایشگاه گردشگری تهران همه چیز به روال سابق باز میگردد؟
بهدنبال تورهای جهانی
تلاشهای جدید ایران برای جذب گردشگر از آسیای شرقی و آفریقا؛ ابوطالب قاسمی، مدیرکل مطالعات، آموزش و برنامهریزی گردشگری وزارت میراثفرهنگی، گردشگری و صنایعدستی توضیح میدهد
۱۱۸ آرامگاه تاریخی ری ، مشتی خاک شد
شهر ری، با قدمتی هشتهزارساله و آثار تاریخی فراوان از دوران پیش از تاریخ و اسلامی، همواره یکی از کانونهای مهم فرهنگی و تمدنی ایران بهشمار میرود. از جمله این آثار میتوان به کوه نقارهخانه و گورستان تاریخی زیرین ری اشاره کرد که در حال حاضر با تهدید جدی تخریب روبهرو هستند. این منطقه که بهویژه در حوزه تاریخی و فرهنگی از اهمیت بالایی برخوردار است، درنتیجه پروژههای عمرانی و ساختوسازهای شهری بهشدت آسیب دیده است.
گردشگری و صلح درونی
مبارزه برای بقای لوت
بیابان لوت نخستین اثر طبیعی ایران است که در فهرست میراث جهانی یونسکو ثبت شده، اثری که تنها دارای ارزشهای طبیعی منحصربهفرد نیست، بلکه سابقه تمدنی سههزارساله دارد و آثار باستانی و تاریخی بسیاری در محدوده آن قرار گرفته است. حالا اما شواهد بسیاری وجود دارد که نشان میدهد مسئولان به اهمیت و ارزش این میراث واقف نیستند. چندماهی است که علاوهبر نبود برنامه مدون برای مدیریت محدوده ثبت جهانی بیابان لوت و بیتوجهی به اصول حفاظت از آن، انجام پروژههای عمرانی غیراصولی در عرصه این اثر طبیعی جهانی توسط هواپیمایی ماهان، به لیست بلندبالای مشکلات لوت اضافه شده است. این هلدینگ در حال ساخت جادهای ۲۰ کیلومتری در منطقه شهداد و محدوده جهانی بیابان لوت است. میزان تخریبهای غیرقابلجبران اجرای این پروژه در حریم و عرصه این اثر طبیعی موضوعی نیست که حتی با توقف کامل پروژه قابلجبران باشد. بهگفته کارشناسان، این پروژههای عمرانی نهتنها خارج از ضوابط عرصه و حریم میراث جهانی است که اکوسیستم منطقه را نیز تغییر میدهد و آسیبهای جدی به محیطزیست لوت وارد میکند. مسئولان میراثفرهنگی تنها به بیان اینکه این هلدینگ را ملزم به رعایت ضوابط حفاظتی کردهاند بسنده میکنند، اما زبان لودرها و کامیونهایی که در محدوده تپههای تخممرغی و رود شور در حال فعالیت هستند، زبان دیگری است.
گنجیابهای سیاسی
|پیام ما| «یکی از سیاسیون که ارتباط گرفتن با ایشان هم بسیار سخت است، چندبار به بنده گزارش دادند که بنابر گزارشهای یک زمینشناس معروف، در فلان نقطه گنجینهای وجود دارد، ما هم تحقیق میدانی را آغاز کردیم؛ چندین متر آن منطقه را به پایین و چپ و راست حفاری کردیم و درنهایت دستور توقف دادیم، چون چیزی پیدا نشد.» این جملات مربوط به اظهارات بیپرده «عزتالله ضرغامی»، وزیر سابق میراثفرهنگی، در جمع فرماندهان و مدیران پایگاههای یگان حفاظت میراثفرهنگی است که در اردیبهشت ۱۴۰۱ بیان شده است، در این جلسه ضرغامی از حفاریهای سفارشی پرده برداشت و نکاتی در مورد گزارشهای سیاسیون مبنیبر وجود گنجینه در نقاطی از کشور بیان کرد. نکتهای که نشان میدهد بزرگترین چالش میراث فرهنگی کشور که «گنجیابی» و حفاری غیرمجاز است، تا چه سطحی نفوذ کرده و چرا با آن برخورد قاطعی صورت نمیگیرد. نکته قابلتأمل اما این است که این روند محدود به یک دوره خاص نبوده و بهگفته قائممقام وزارت میراثفرهنگی سفارشها برای حفاری و پیدا کردن گنج از سوی مقامات به وزارت میراث همچنان ادامه دارد.
گردشگری ایران چرا منزوی شد؟
|پیام ما| کمتر از ۱۰ روز تا برگزاری هجدهمین نمایشگاه بینالمللی گردشگری باقی مانده است، اما همچنان به سیاق سالهای پیش وقتی صحبت از وضعیت گردشگری ایران میشود، مرور محدودیتها و چالشها از تمام فرصتها و ظرفیتهای موجود در گردشگری کشور پیشی میگیرد. این درحالیاست که کشورهای همسایه پس از عبور از بحران کرونا در حال ثبت رکوردهای جدید در گردشگری هستند. رکود گردشگری ایران ناشی از عوامل مختلفی است که برخی از آنها به مسائل اقتصادی و برخی به مسائل سیاسی و فرهنگی مربوط میشوند. اما برخی نگاهها و برخوردها نیز در رسیدن به وضعیت فعلی گردشگری ایران تأثیرگذار بوده است. در نشست اخیر کمیسیون گردشگری اتاق ایران، فعالان بخش خصوصی با ابراز نگرانی از وضعیت کنونی گردشگری ایران، بر لزوم تغییر راهبردها تأکید کردند. آنها معتقدند بخش خصوصی میتواند نقش بسیار مهمی در احیای گردشگری ایران ایفا کند، اما برای این امر نیاز به حمایتهای دولتی و تسهیلگری در فرایندهای قانونی و مالی دارد. اما بخش دولتی و برخی نهادهای دیگر راه دیگری را در مواجهه با وضعیت موجود گردشگری در پیش گرفتهاند.
محرومیت ملی از جشن باستانی
جشن سده امسال نیز بهصورت محدود برگزار میشود. برخلاف وعدههای قبلی، حضور گردشگران برای شرکت در این جشن کهن، امسال نیز ممنوع اعلام شده است. جشن سده نهتنها یک آیین مذهبی، بلکه یک جشن ملی با پیشینهای چندهزارساله است که همه ایرانیان باید در آن شریک باشند، نه تنها زرتشتیان. این محدودیتها نهتنها گردشگران، بلکه تمامی ایرانیان را از تجربه یک جشن ملی بزرگ محروم میکند. ممنوعیت حضور گردشگران در جشن سده، یک ناامیدی بزرگ بهشمار میرود که واقعاً نمیتوان دریافت چه منطقی پشت آن وجود دارد؟ جشن سده نهتنها یک جشن ملی است، بلکه فرصتی برای اتحاد و همدلی مردم از اقشار مختلف جامعه فراهم میآورد. این جشن که بازتابی از تاریخ و فرهنگ ایرانی است، میتواند به تقویت روحیه ملی و تقویت ارتباطات اجتماعی کمک کند.
