نوروز ۱۴۰۴، صحنه‌ای از نمایش‌های خیابانی و اجراهای تئاتری در سراسر ایران بود. از تهران تا شیراز و اهواز، هنرمندان با اجرای نمایش‌های خیابانی و صحنه‌ای، جاذبه‌ای فرهنگی برای گردشگران ایجاد کردند. اجراهایی که در صورت ادامه‌دار بودن در شهرهای مختلف، نه فقط هنرمندان را به مخاطبان نزدیک‌تر می‌کند، بلکه در زنده‌نگه‌داشتن هنرهای نمایشی و تقویت صنعت گردشگری کشور هم می‌تواند مؤثر باشد.

نگاهی به سرگذشت تئاتر طی چند دهۀ گذشته، کافی است تا ببینیم هنوز آش همان است و کاسه همان. هنوز این هنر به‌عنوان شغل در نظر گرفته نمی‌شود، بودجۀ مناسبی به آن تعلق نمی‌گیرد و سانسورها باعث شده تا برخی از هنرمندان این حوزه نتوانند به کار خود ادامه دهند. حاشیه‌های حوزۀ فرهنگ و هنر در دولت سیزدهم هم کم نبود؛ ممنوع‌الکاری برخی از هنرمندان، برگزاری جشنواره‌ها بدون حضور آنان و تصویب آیین‌نامۀ عجیب، فقط بخشی از حاشیه‌های این دوران است. تئاتر هم از این جریان بی‌نصیب نماند و چالش‌هایی را تجربه کرد. «حمیدرضا نعیمی» پیشکسوت و کارگردان تئاتر، دربارۀ این چالش‌ها به «پیام ما» می‌گوید.

خانه تئاتر در نامه‌ای به مسعود پزشکیان، رئیس‌جمهوری منتخب خواستار توجه ویژه و جدی به هنر تئاتر و هنرمندان آن شد.