بایگانی مطالب برچسب: مسئولیت اجتماعی

وعده‌های سبز، سودهای سیاه

| پیام ما | در سال‌هایی که بحران اقلیمی از سطح هشدارهای علمی فراتر رفته و به واقعیتی ملموس در زندگی روزمره جهان تبدیل شده، شرکت‌های بزرگ نفت و گاز بیش از هر زمان دیگری از «پایداری»، «انتقال انرژی» و «کربن خنثی» سخن می‌گویند. اما هم‌زمان، سودهای کلان ناشی از جنگ‌ها و تنش‌های ژئوپلیتیک، افزایش تولید سوخت‌های فسیلی و عقب‌نشینی از تعهدات اقلیمی، تصویر دیگری از واقعیت صنعت انرژی ترسیم می‌کند. روزنامه «گاردین» در مجموعه گزارش‌های تحلیلی اخیر خود، این تناقض را در عملکرد غول‌هایی چون «BP»، «Shell» و «Total Energies» زیر ذره‌بین برده و نشان داده چگونه «شست‌وشوی سبز» به بخشی ساختاری از اقتصاد جهانی انرژی تبدیل شده است. پدیده‌ای که نه‌تنها اعتماد عمومی به ESG (گزارش پایداری شرکتی) را تضعیف می‌کند، بلکه آینده توسعه پایدار را نیز با تهدید روبه‌رو ساخته است.
وعده های سبز، سودهای سیاه

بر استفاده از ظرفیت مسئولیت اجتماعی برای ارتقای آموزش‌های محیط‌ زیستی

معاون آموزش و مشارکت‌های مردمی سازمان حفاظت محیط زیست در نشست هم‌اندیشی مدیران این معاونت با مدیران اداره کل حفاظت محیط زیست استان تهران، بر ضرورت بهره‌گیری از روش‌های نوین در توسعه آموزش‌ها و پژوهش‌های محیط‌ زیستی و استفاده حداکثری از ظرفیت مسئولیت اجتماعی برای ارتقای سواد محیط‌ زیستی تأکید کرد.
کیا دلیری محیط زیست

حقوق جامعه محلی مقابل شعله‌های نفت اولویت کدام است؟

در گفت‌وگو با «ندا کردونی»، مشاور مسئولیت اجتماعی شرکتی اتاق بازرگانی تهران مطرح شد
حقوق جامعه محلی مقابل شعله های نفت (1)

نقش مسئولیت اجتماعی در قبال سرمایه‌های انسانی

در شرایط جنگ و بحران‌های اقتصادی که به دنبال آن رخ می‌دهد، سازمان‌ها با چالش‌های بی‌سابقه‌ای روبرو می‌شوند؛ از توقف یا کاهش شدید تولید گرفته تا ازدست‌دادن منابع مالی و نتیجه آن، عدم توانایی ادامه فعالیت به شکل سابق است. این وضعیت، فشار مضاعفی را بر سرمایه‌های انسانی وارد می‌کند. کارکنان که در چنین شرایطی بیش از همیشه نیازمند امنیت شغلی و روانی‌اند، در معرض خطر جدی ازدست‌دادن شغل، اضطراب ناشی از آینده نامعلوم، و فرسودگی روانی قرار می‌گیرند. در این شرایط حمایت همه‌جانبه از سلامت روانی و اجتماعی کارکنان، تنها یک وظیفه اخلاقی محسوب نمی‌­شود، بلکه یک استراتژی حیاتی برای بقا و بازسازی سازمان پس از بحران است. این گزارش بر جنبه حیاتی مسئولیت اجتماعی در قبال «سرمایه‌های انسانی» سازمان‌ها، به‌ویژه در دوران جنگ و بحران‌های اقتصادی، تمرکز دارد.

بازتعریف مسئولیت اجتماعی در صنایع حیاتــــــــــی

دنیای امروز تبدیل به جهانی ناپایدار شده است. ما در حال زیستن در دنیایی هستیم که مرز بین صلح و منازعه، ثبات و بحران، بیش از هر زمان دیگری لغزنده شده است. در این فضا سخن‌گفتن از پایداری و عمل به این سخن بیش از هر زمان دیگر به‌دقت و تهور نیاز دارد. دقتی از جنس شناخت ریسک‌های ESG برای صنایع که هر کدام برای جامعه حیاتی هستند و تهوری از جنس شنا در دریای مواجی که یک حرکت نادرست، اگر صنعت را به قعر خود نکشد ممکن است سال‌ها به پس بکشد. برای افسران پایداری؛ پایداری صرفاً معطوف به ارائه یک گزارش سالانه شیک برای جلب رضایت سرمایه‌گذاران نیست؛ بلکه در شرایط جنگ و بحران‌های ژئوپلیتیک و اجتماعی، به معنای «توانایی سیستم برای بقا، انطباق و تداوم خدمت» بازتعریف می‌شود. در این نوشتار، ماهیت سیاست‌ها و استراتژی‌های پایداری در شرکت‌ها در شرایط بحران‌های حاد، با تمرکز بر صنایع زیرساختی و انرژی بررسی شده است.

مسئولیت اجتماعی در روزهای پساجنگ

| پیام ما | درحالی‌که بخشی از زیرساخت‌ها و معیشت مردم در جریان جنگ آسیب‌دیده، شرکت‌های بزرگ صنعتی و معدنی که از گزند مستقیم درگیری‌ها مصون مانده‌اند، اکنون در موقعیتی قرار دارند که می‌توانند فراتر از نقش اقتصادی خود، به بازیگرانی مؤثر در بازسازی اجتماعی و تقویت تاب‌آوری جوامع محلی بدل شوند.

خاموش کردن اعتراض تا فهم تعارض

توسعه وقتی از فهم اجتماعی تهی باشد، دیر یا زود با تعارض روبه‌رو می‌شود. تجربه بسیاری از پروژه‌های صنعتی و عمرانی نشان داده است تعارض اجتماعی را نه می‌توان با پول خاموش کرد و نه با فشار، حل. راه پایدار، بازتعریف مسئولیت اجتماعی به‌عنوان بخشی از منطق بقا و حکمرانی بنگاه است؛ جایی که جامعه نه مانع توسعه، بلکه شریک آن است.

۶۰ میلیارد تومان هزینه اجتماعی در شرکت زیان‌ده؟

مدیرعامل پتروشیمی ایلام از هزینه‌کرد بیش از ۶۰ میلیارد تومان در حوزه مسئولیت اجتماعی خبر می‌دهد (رقمی که بیش از شش برابر بودجه مصوب این بخش اعلام شده) و هم‌زمان تأکید می‌کند شرکت با زیان انباشته سنگین، بدهی‌های ارزی و ریالی و مشمولیت ماده ۱۴۱ روبه‌روست. تناقضی که این پرسش را پیش می‌کشد: آیا این هزینه‌ها در چارچوب یک برنامه شفاف و پایدار تعریف شده‌اند یا با مجموعه‌ای از پرداخت‌های پراکنده مواجه‌ایم که هنوز گزارش مستند و قابل‌سنجشی از اثرگذاری آنها منتشر نشده است؟