بایگانی مطالب برچسب: فضای سبز
تهــــــران؛ شهری بر فراز تپهها
تهران، بهعنوان کلانشهری در دامنههای جنوبی البرز، فارغ از هویت اجتماعی، سیاسی و کالبدی امروز آن، پیش از هر چیز پهنهای جغرافیایی با ویژگیهای طبیعی منحصربهفرد است. این سرزمین، با توپوگرافی ویژه، فرازونشیبهای طبیعی و شبکههای زیستی درهمتنیده، نهتنها از ارزشهای زیباییشناختی برخوردار است، بلکه از منظر کارکردهای اکولوژیک و پایداری محیطی نیز اهمیتی کمنظیر دارد.
سروهای نقرهای پارک «باصفا ۲» درگیر ویروس
بسیاری از درختهای سرو نقرهای پارک «باصفا ۲» غرب تهران یا کاملاً خشک شدهاند یا در حال خشکیدناند و سرنوشتی جز مرگ در انتظارشان نیست. اهالی منطقه از این موضوع ناراضیاند و حتی اعتراضشان را به شهرداری بردهاند. بیش از یک سال از گزارش «پیام ما» درباره وضعیت این پارک میگذرد، اما وضع امروز آن هنوز مانند پارسال است و بهبودی در اوضاع دیده نمیشود. در همین حال، یکی از کارشناسان فضای سبز شهری به «پیام ما» میگوید خشکیدن سروهای نقرهای پارک باصفا بهعلت بیماری ویروسیای است که نهتنها ۷۰۰ سرو نقرهای پارک را تهدید میکند، بلکه میتواند کل «سروهای نقرهای» تهران را به انقراض بکشاند.
زندگی پنهان در موزههای تهران
موزهها فقط یادآور گذشته یا مکانی که تاریخ را حبس کنند، نیستند. آنطورکه «محمدرضا رکنی»، پژوهشگر میراثفرهنگی، میگوید موزهها کارکرد مهم دیگری هم دارند: «حفظ تنوعزیستی». او این زاویهدید را در هفتمین سالگرد راهاندازی موزه خیابان ولیعصر که شانزدهم مهرماه در خانه تاریخی مینایی برگزار شد، مطرح میکند. تحقیقات او بهصورت تخصصی روی تهران، شهر موزههای ایران، است. موزههایی که هر کدام قصهای دارند و موجودات دیگری بهجز انسانها در آنها زندگی میکنند. شاید برای شما هم سؤال باشد که این موجودات چه هستند و در موزهها چه میکنند؟ در این مطلب همراه با پژوهشگر حوزه میراثفرهنگی و تنوعزیستی به موزههای «سعدآباد»، «گلستان»، «ملک»، «نیاوران»، «نگارستان» و «پارک شهر» میرویم تا آنها را بشناسیم و بدانیم که حالوروزشان چگونه است.
تسخیر فضای سبز
حق عمومی یا مالکیت خصوصی؟
پایان دوران «مختاری»
مدیرعامل ۸۰ساله سازمان بوستانهای تهران بعد حدود ۳۸ سال از صندلی مدیریت برخاست. از ۵۳ سال پیش که «علیمحمد مختاری» با مدرک کارشناسی مهندسی کشاورزی به شهرداری تهران آمد، شهرداران مختلفی را به چشم دید؛ با حساب سرانگشتی از سال ۱۳۵۱ تاکنون ۲۵ شهردار. از پاییز ۶۶ که تاریخ ثبتشده حضور مختاری در سازمان بوستانها و فضای سبز شهر تهران است، تهران ۱۶ شهردار مختلف داشت و در تمام این سالها مختاری در سمت خود باقی ماند. او هیچوقت بازنشست نشد، حتی دیروز (چهارشنبه، ۲۶ شهریور) که ناگهان از سمتش برکنار شد و قرار است سازمان بوستانهای تهران بعد از چند دهه مدیر جدیدی به خود ببیند، مختاری در جایگاه مشاور شهردار در امور بوستانها منصوب شده است.
بجای حفر چاه از روانآبهای سطحی استفاده کنیم
«محمدصابر باغخانی پور» در نشست محیط زیستی منطقه ۹ در جمع شهردار و مدیران شهری این منطقه ،بر تغییر نگرش در خصوص استفاده بهینه از آبهای سطحی شهر تهران به ویژه منطقه ۹ ، تاکید کرد.
مدیریت هوشمند منابع آب در فولاد ارفع با استفاده از آب خلیج فارس و بازیافت پساب
شرکت آهن و فولاد ارفع با بهرهگیری از آب خلیج فارس و بازیافت پساب صنعتی، بخش عمدهای از نیاز آبی خود را تامین کرده و به مدیریت هوشمند منابع آب دست یافته است.
درختخواندگی
۱۸ هزار چنار، حالا فقط ۸ هزار! چرا؟
خیابان ولیعصر، شریان حیاتی تهران، امروز بیش از هر زمان دیگری به دیدهبانی نیاز دارد. این خیابان که با چنارهای سربهفلککشیدهاش، خاطرهای از گذشتهای سبز را در دل پایتخت زنده نگه میدارد، سالهاست که با تهدیدهای جدی محیطزیستی مواجه شده است. اما حالا، پویشی مردمی برای حفاظت از این میراث طبیعی و فرهنگی آغاز شده است؛ پویش «دیدهبانی درختان خیابان ولیعصر» با مشارکت تشکلهای مردمنهاد و حمایت ادارهکل حفاظت محیطزیست استان تهران، گامی امیدبخش در مسیر احیای این جاده سبز خواهد بود.
راهنمایی برای ادغام طبیعت در فضاهای کوچک شهری
|پیام ما| زندگی شهری، با فضای محدود و خلاقیت در طراحی آپارتمانهای جمعوجور مترادف شده است. با غلبه بتن و فولاد بر شهرها، علاقهای هیجانانگیز اما قابلپیشبینی به پرورش گیاهان و باغبانی، حتی در محدودیتهای محیطهای شهری پرتراکم، در حال افزایش است. این علاقه صرفاً بهدلیل توجه به جنبههای زیباییشناختی نیست؛ زیرا مطالعات بهطور مداوم نشان میدهند که ارتباط با طبیعت استرس را کاهش میدهد و باعث افزایش تمرکز میشود. با اینحال، در محیطهای شهری پرتراکم، چالش اصلی، یافتن راهحلهای نوآورانه برای تحقق این چشمانداز نهفته است. بهویژه در آپارتمانهایی که محدودیت بیشتر دارد.
نماد خیابان سپه؛ از تاریخ تا تبر
|پیام ما| درخت کهنسال در چندقدمی عالیقاپو در خیابان سپه روی زمین افتاده است و زیر تیغ اره برقی قطعهقطعه میشود. شهرداری با بهانه اینکه درخت کهنسال خطر شکستن و واژگون شدن دارد، آن را از منتهیالیه بدنه قطع و ادعا کرده است بهجای آن درخت جدیدی خواهد کاشت. همین اظهارات کافی است تا مشخص شود مدیران شهری تا چه اندازه به اهمیت میراث تاریخی و طبیعی اشراف دارند و با اصول و ضوابط حفظ درختان کهنسال بهعنوان یک میراث ارزشمند بیگانهاند.
تمرین «خودگردانی محلی» در گوشهای از تهران
بیایید یک لحظه وضعیتی را تصور کنیم که آنقدر به کوچه و محله خود احساس تعلق داریم که مسئولانه برای بهبود کیفیت زندگی در آن تلاش میکنیم. نهتنها ما بلکه سایر اعضای محله نیز مراقب هستند که زبالهای روی زمین به حال خود رها نشود، آبیاری فضای سبز بهطور منظم صورت گیرد و سایر امور مربوط به حفظ و نگهداری از امکانات محله بموقع انجام شود. این همان رویکردی است که امروز در یکی از محلات تهران بهنام شهرک دانشگاه تهران کموبیش جریان دارد. هفته گذشته در گزارشی در «پیام ما» با عنوان داستان «خودگردانی شورایی» یک شهرک، بررسی کردیم که ساکنان آن چگونه در پی قطع خدمات عمومی شهرداری تهران به این شهرک، الگویی داوطلبانه برای اداره امور خود ایجاد کردهاند. البته در سایر نقاط جهان نیز نمونههایی از این شیوه اداره امور را میتوان یافت که به آن «خودگردانی محلی» گفته میشود.
