چه اتفاقی می‌افتد که خرسی، با توان بالقوه حمله به انسان، در میان جمعیتی پرتعداد و در فاصله‌ای چندمتری در ارتفاعات سبلان آرام‌آرام پرسه می‌زند و به‌دنبال لقمه‌ای غذا می‌گردد؟ خرس‌ها معمولاً در طول روز فعال‌اند، اما در مناطق پرجمعیت انسانی اغلب به فعالیت شبانه روی می‌آورند تا از مواجهه مستقیم اجتناب کنند. بااین‌حال، ویدئویی که اخیراً از حضور خرس سبلان در میان کوهنوردان منتشر شده، این پرسش را مطرح می‌کند که چرا این حیوان در روشنایی روز این‌چنین به دور انسان‌ها می‌چرخد و به دریافت غذا از آنها نیاز پیدا کرده است؟

|پیام ما| دوقطبی شکل‌گرفته میان حامیان غذارسانی به سگ‌های ولگرد و فعالانی که این کار را برای انسان و محیط‌زیست خطرناک می‌دانند، هر روز بیشتر از گذشته شده است. این شکاف ابعاد گسترده‌ای یافته و راهش را به کشمکش‌های مجازی داده. هر دو سوی طیف، از نظرات خود با جدیت دفاع می‌کنند. مدافعان غذارسانی، دیگران را دشمن حیوانات و حامی کشتار آن‌ها می‌دانند و فعالان محیط‌زیست، حضور بی‌ضابطۀ سگ‌ها و غذارسانی به آن‌ها را، عاملی برای ازبین‌رفتن حیات‌وحش عنوان می‌کنند. در این میان، آمارهای ناشی از سگ‌گزیدگی و حتی کشته‌شدن چند کودک توسط سگ‌های ولگرد در برخی استان‌ها هم به میان آمده است. «ابوالفضل حاجی‌زادگان»، جامعه‌شناس که در تحقیقی گسترده در این زمینه با گروهی از فعالان شرکت داشته، معتقد است دلیل اصلی این شکاف و دوقطبی‌سازی، بحران حکمرانی در این زمینه است. او معتقد است، دولت باید نقش جدی‌تری داشته باشد و تا زمانی که این مسئولیت را برعهده نگیرد، این شکاف هر روز بیشتر از گذشته خواهد شد.

  یک فعال زیست محیطی گفت: غذا رسانی به حیات وحش در زمان سرما و به خصوص روزهای برفی هرچند که نشان مهربانی و دلسوزی مردم است، اما این برخوردهای احساسی می‌تواند باعث مرگ حیوانات وحشی شود.