در کمد بسیاری از خانه‌ها لباس‌هایی هست که سال‌هاست پوشیده نشده‌اند، کیف‌هایی هست که دیگر به کار نمی‌آیند و وسایلی که زمانی خریداری شده‌اند و حالا فقط بخشی از انباشتگی کمدهایند . «دوباره» کسب‌وکار کوچکی برای مقابله با دورریز لباس و ترویج استفاده مجدد از وسایلی است که شاید برای صاحبشان تمام شده‌اند، اما هنوز برای دیگری آغاز یک استفاده تازه باشند. «مرجان سلمان‌زاده»، بنیان‌گذار این کسب‌وکار، می‌خواهد لباس‌ها و وسایل را از گوشه کمدها بیرون بکشد و به چرخه استفاده برگرداند. او در گفت‌وگو با «پیام ما» می‌گوید دست‌دوم بودن مترادف کهنگی نیست و هر لباس یا کالا فرصتی برای ادامه‌یافتن قصه‌اش دارد.

نخستین نشست «از تجربه تا تأثیر؛ زنان و محیط زیست» با هشدار درباره شتاب تخریب منابع طبیعی، پیامدهای صنعت پوشاک، بازگشت مصرف پلاستیک و ضرورت تغییر الگوی توسعه و مصرف برگزار شد. فعالان محیط‌زیست در این نشست تأکید کردند که ادامه روند کنونی، فشار بر منابع محدود زمین را افزایش می‌دهد.

نام زاینده‌رود سال‌هاست با خشکسالی و کم‌آبی گره خورده است. اما در فاصله‌ای نه‌چندان دور از این رودخانه، کارخانه‌های نساجی همچنان بخشی از نخ، پارچه و محصولات پوشاک کشور را تولید می‌کنند؛ صنعتی که شاید کمتر از کشاورزی با بحران آب شناخته شود، اما وابستگی آن به این منبع حیاتی کمتر نیست. آب در صنعت پوشاک حضوری پنهان اما تعیین‌کننده دارد. از مزارع پنبه و تولید الیاف گرفته تا فرایندهای رنگرزی، چاپ و تکمیل پارچه، تقریباً هیچ حلقه‌ای از زنجیره تولید نساجی بدون آب معنا پیدا نمی‌کند. به همین دلیل، کمبود آب می‌تواند بر هزینه تولید، سرمایه‌گذاری، اشتغال و حتی آینده رقابت‌پذیری این صنعت اثر بگذارد. البته این نگرانی محدود به ایران نیست. در سال‌های اخیر، بحران آب به یکی از موضوعات اصلی در گزارش‌ها و نشست‌های بین‌المللی صنعت مد تبدیل شده است. کارشناسان هشدار می‌دهند که کمبود آب در آینده می‌تواند به‌اندازه انرژی و مواد اولیه، سرنوشت صنعت پوشاک را تحت‌تأثیر قرار دهد.