بایگانی مطالب برچسب: جامعه
چرا موتورسیکلتها به ضرورتی شهری تبدیل شدهاند؟
بازخوانی مفهوم عدالت
در عصری که حقیقت زیر بار روایتهای شخصی و اخبار جعلی کمر خم کرده و احساسات جای شواهد را گرفتهاند، عدالت دیگر فقط نماد یک ترازوی بیطرف نیست؛ مسیر دشواری برای بازسازی اعتماد، تضمین حقوق فردی و ایجاد توازن در جامعه است. براساس یکی از ویژگیهای عدالت، بهطور مثال حق بهرهمندی از تأمین اجتماعی یا دستمزد عادلانه، نه گدایی بلکه مطالبه میشود. عدالت نوین یعنی اطمینان از اینکه هیچکس بهدلیل هویت یا طبقه، از دسترسی به داراییهای نامشهود اما حیاتی مثل فرصتهای نوین آموزشی و اعتبار اجتماعی محروم نمیشود. بازخوانی مفهوم عدالت در دنیای امروز، از ریشههای کهن تا چالشهای پساحقیقت، نشان میدهد عدالت هدفی ایستا نیست، پروژهای پویا و ضروری برای ثبات و بقاست.
تیشه زدن بر بنیان «پایداری اجتماعی»
کودکان جانباخته گمشده در آمارها
|پیام ما| یک ماه از حوادث دیماه میگذرد، در این میان هنوز آمار رسمی و تفکیکشدهای از تعداد کودکان و دانشآموزان جانباخته و بازداشتشده در این حوادث منتشر نشده. آمار برخی تشکلهای صنفی از جانباختن تعداد زیادی از کودکان خبر میدهد که بخشی از آن در لیست سه هزار و ۳۰۸ نفره جانباختگان این حوادث که توسط دولت منتشر شده، وجود دارد. بااینحال، نهادهای رسمی بهویژه وزارت آموزشوپرورش همچنان در این رابطه سکوت کرده است.
ایران در سوگ فرزندانش
تهران در سکوت فاجعه
|پیام ما| دانشکده علوم اجتماعی دانشگاه تهران سوتوکور است؛ همچون بسیاری از دانشکدهها. خبری از دانشجویان نیست. صدای رعدوبرق است که میآید. گنجشکان در آسمان پرواز میکنند و از اوضاع ما خبر ندارند. بیش از یک ماه از اعتراضهای خونین ۱۸ و ۱۹ دی گذشته. شوک فاجعه با یک اضطراب تازه همراه شده؛ سایه جنگ. تهران اما از حال مردمش بیخبر نیست. در یک گوشه خود ماشینهای سوخته را جا داده و در گوشه دیگرش اعلامیه آنها که دیگر بین ما نیستند. «حسین ایمانیجاجرمی»، جامعهشناس شهری و عضو هیئتعلمی دانشکده علوماجتماعی دانشگاه تهران، میزبان ماست تا از نسبت شهر و اعتراض و منازعه بگوید و به این پرسش پاسخ دهد که آیا شهرها شاهد اعتراضاند یا نقشآفرین در آن؟ اینکه راهی برای عبور از این بحرانها هست یا نه؟
هنر علیه ترس
موشکی که در آسمان جای خورشید را گرفته، یک دیو یا اژدها و رنگها بهجای لغات روی کاغذ مینشینند تا پل ارتباطی میان کودکان و بزرگسالان باشد. در بحرانهای اجتماعی که کمتر خبری از زندگی روزمره است و کودکان بیشتر در معرض اخبار و احوالات نامناسب بزرگسالان قرار میگیرند، فعالیتهای هنری راهی هستند تا کودک بتواند احساسات خود را نشان دهد. هنردرمانی ساختارمند، ابزاری برای کودک است تا خاطرات دشوار را پردازش و با استرس مقابله کند. به همین دلیل لازم است والدین یا مراقبان کودک، به هنر اعم از موسیقی، تجسمی، نمایشی و ادبیات بهعنوان شکلی از برقراری ارتباط با آنان نگاه کنند. در این گزارش، مربیان هنر کودکان از اهمیت این موضوع و تجربههای خود در فعالیت با این گروه در بحرانهای اجتماعی میگویند.
ما فقط میخواستیم زندگی کنیم
