بایگانی مطالب برچسب: اکوسیستم
نجات قوچهای مارکوپولو با شکار قانونی
آیا برای حفاظت پایدار و مؤثر از یک گونه، زیستگاه یا اکوسیستم، باید منتظر عملکرد بینقص تمام عناصر درگیر، از سیاستگذاری گرفته تا پایش و مشارکت جوامع، محلی بود؟ این پرسشی است که در دو سفر اخیرم به زیستگاه قوچ و میش مارکوپولو در کوههای پامیر شرقی در کشور تاجیکستان، بارها در ذهنم تکرار شد. سفرهایی که فراتر از یک مأموریت میدانی، به تلاشی برای درک پیچیدگیهای واقعی حفاظت از طبیعت در بسترهای متنوع اجتماعی و اقتصادی تبدیل شدند.
اصرار برای احداث پتروپالایش بدون آمایش
پس از آنکه مجری طرح یک پروژه نفتی بیتوجه به قانون و بدون آنکه مجوزها و استعلامهای لازم را دریافت کند، اقدام به تسطیح و جادهسازی برای پروژه خود کرد و دستگاههای نظارتی مانع انجام آن شدند؛ مدیران این پروژه بار دیگر با دعوت از مدیران ارشد استان خوزستان و کشور، تلاش میکنند تا «طرح تولید قیر، نفت سفید و گاز مایع شرکت گسترش انرژی ملل» معروف به «پتروپالایش» را به سرانجام برسانند.
صورت انسانی اخراجها پس از ۱۲ روزِ سرنوشتساز
۱۴ روش برای داشتن سبک زندگی پایدار
تنها چند سال فرصت داریم تا تغییرات آب و هوایی را کنترل کنیم. برای جلوگیری از فاجعه، باید سبک زندگی خود را به سمت پایداری تغییر دهیم. در این مقاله، ۱۴ روش ساده و عملی برای داشتن سبک زندگی پایدار و دوستدار محیط زیست ارائه شده است.
۴ هزار همت تو غبارا گم شد
|پیام ما| گرچه بهنظر میرسد بیشترین خسارت پدیده پرتکرار گردوغبار در کشور به حوزه سلامت باشد، اما اعداد تکاندهندهای از خسارتهای اقتصادی این پدیده در نشست «تابآوری و اقدامات مؤثر در برابر گردوغبار» مطرح شده است. اعدادی که روایت اقتصادی سهمناکی دارند. کل خسارت اقتصادی سالانه بخش خانوار از پدیده ریزگرد در ایران ۱۹هزار و ۱۲۴ میلیارد تومان در سال ۱۴۰۴ اعلام شده است که این عدد بهازای هر خانوار ۵.۶ میلیون تومان محاسبه شده است. همچنین، گزارش ارائهشده در این نشست میگوید مجموع خسارت اقتصادی یک دوره ۱۰ساله در کشور به ارزش پول امروز، چهار هزار و ۸۳ همت است. بااینحال، آنچه در این نشست بر آن تأکید شده است، علاوهبر اعداد و ارقام اقتصادی یک موضوع مهم است: «با وجود بیست سال سیاستگذاری در مورد مقابله با گردوغبار، این سیاستها کاملاً ناموفق بوده است.»
خطر انقراض 25 درصد از گونههای جانوری آب شیرین
پژوهشی جدید نشان میدهد که حدود 25 درصد از گونههای جانوری ساکن در رودخانهها، دریاچهها و دیگر منابع آب شیرین در معرض خطر انقراض قرار دارند. این پژوهش که برای اولین بار در مجلهی معتبر Nature منتشر شده است، نقش تهدیدهای همزمان مانند آلودگی، سدسازی و تغییرات اقلیمی را در این بحران برجسته میکند.
گردشگری علیه غار شاپور
غارها نیاز به درجهبندی حفاظتی دارند
درد بیعلاج «زایندهرود»
براساس آخرین آمار و طبق تابلوی منابع و مصارف دولت از حوضه زایندهرود معادل یکهزار و ۹۷۶ میلیون مترمکعب برداشت میکند. وزارت نیرو اعلام کرده است با هدف تأمین آب صنایع در این حوضه آبریز، حفظ محیطزیست استان، احیای زایندهرود و گاوخونی و جلوگیری از فرونشست بیشتر زمین، با انتقال آب دریای عمان در فاز نخست امکان انتقال ۷۰ میلیون مترمکعب آب را فراهم کرده است؛ عددی کمتر از «یکسیام» برداشت فعلی. کارشناسان هشدار میدهند که نهتنها این حجم آبی نمکزدایی شده -که اتفاقاً بسیار گران هم استحصال میشود- کمکی به محیطزیست و زایندهرود نخواهد کرد، بلکه ممکن است با گسترش بیشتر صنایع و جمعیتپذیری بهواسطه اشتغال، مشکلات محیطزیست نیز تشدید شود. کارشناسان بخش آب، فقط کاهش برداشت قابلتوجه از این حوضه را علاج میدانند. آنان معتقدند همین ۷۰ میلیون مترمکعب آب، در بخش کشاورزی جایگزین خواهد شد، نه حقابه محیطزیستی.
