محدوده زیست گونه‌های جانوری در ایران در حال تغییر است. با تغییر اقلیم، برخی پستانداران زودتر به ارتفاعات می‌روند، شماری از پرندگان و خزندگان زیستگاه مناسب خود را از دست می‌دهند و بسیاری از دوزیستان، با کاهش زیستگاه مناسب، به مناطق مرتفع‌تر عقب‌نشینی می‌کنند. هم‌زمان، پژوهش‌های جهانی هشدار می‌دهند که گونه‌ها در دهه‌های آینده با مجموعه‌ای از رخدادهای حدی، مانند موج گرما، خشکسالی، آتش‌سوزی و سیلاب، مواجه می‌شوند و این روند می‌تواند فشار اقلیمی بر زیستگاه و جمعیت گونه‌ها را تشدید کند.

مقدمات رهاسازی و بازگشت تدریجی گوزن زرد ایرانی پس از بیش از ۵۰ سال اسارت به طبیعت جنگل «باغ شادی» شهرستان خاتم فراهم شد. مدیرکل حفاظت محیط زیست استان یزد با اعلام آغاز فاز اجرایی این طرح طی یک سال آینده، از انجام مطالعات جامع برای احیای پلنگ ایرانی در کوهستان شیرکوه و پایش جمعیت ۱۱ هزار رأسی گونه‌های شاخص حیات‌وحش استان خبر داد.

باقر نظامی، مدیر پروژه حفاظت از یوزپلنگ آسیایی، با هشدار درباره وضعیت شکننده جمعیت این گونه در فلات مرکزی ایران، بر لزوم گذار از «حفاظت تک‌بعدی» به «حفاظت بین‌دستگاهی» تأکید کرد. وی اعلام کرد که اجرای برنامه جدید حفاظتی از اردیبهشت ۱۴۰۴، با تمرکز بر کریدورهای زیستگاهی و مشارکت جوامع محلی آغاز شده است.

«وقتی شما با محیط‌ زیست ایران درگیر می‌شوید، نمی‌توانید کشورتان را رها کنید. هرجا می‌روید، باز نگاهتان به ایران است. حدود ۵۰ نفر از کارشناسان حیات‌وحش در این سال‌ها مهاجرت کرده‌اند، ولی نیمی از مقالاتشان درباره ایران است. آن‌ها نمی‌توانند رویشان را برگردانند و به کشورشان پشت کنند. این کارشناسان درباره ایران فکر و کار می‌کنند.» این گفته «محمدصادق فرهادی‌نیا»، استاد دانشگاه «کنت»، است. او در نشست صد‌وچهارم «سفرنامه‌خوانی با مهدی گوهری» که به‌مناسبت نگارش کتاب «بودن در مرز نبودن»، شرحی بر تاریخچه حفاظت از یوز، برگزار شد، در هشت پرده درباره یوز، حفاظت از این گونه و تبعات آن سخنرانی کرد.

یک کارشناس شیلات با اشاره به آسیب‌های ناشی از تغییرات ساختاری در بستر و جریان آب زاینده‌رود، هشدار داد که گونه‌های منحصر‌به‌فرد و بومی این رودخانه به دلیل تخریب زیستگاه‌های طبیعی در آستانه انقراض قرار گرفته‌اند و تداوم این روند، زنجیره غذایی و تنوع زیستی زاینده‌رود را با اختلال جدی مواجه کرده است.