آیا می‌دانستید که بیش از ۴۶ درصد از مصرف‌کنندگان جوان در سراسر جهان، به‌جای تمرکز بر ویژگی‌های محصولات، به تلاش‌های اجتماعی و زیست‌محیطی برندها علاقه و توجه بیشتری نشان می‌دهند؟ این آمار که چندی پیش در سایت جهانی «سنجش بازاریابی دیجیتال» منتشر شده، نشان می‌دهد؛ نسل امروز به دنبال ارتباطی عمیق‌تر و معنادارتر با برندهاست؛ ارتباطی که بر پایه ارزش‌های انسانی و اخلاقی بنا شده باشد. تصور کنید؛ هر بار که تصمیم می‌گیرید یک محصول را خریداری کنید، نه‌تنها نیازهای خود را برآورده می‌سازید، بلکه به یک تغییر مثبت و پایدار در جهان نیز دامن می‌زنید. در عصر حاضر، برندها دیگر صرفاً به دنبال سودآوری نیستند؛ بسیاری از آن‌ها با اقداماتی مسئولانه، تلاش می‌کنند تا گامی مثبت در جهت بهبود شرایط اجتماعی و محیط‌زیستی بردارند. مسئولیت اجتماعی شرکتی (CSR) دقیقاً به همین مفهوم اشاره دارد: برندها به‌جای تمرکز تنها بر سودآوری، به رفاه جامعه و حفاظت از محیط‌زیست نیز توجه داشته باشند.

گفتن و نوشتن درباره آثار تحریم‌ها بر اقتصاد ایران شاید دیگر تکراری به نظر برسد، اما واقعیت تلخ این است که این فشارها همچنان کشور را در کام خود می‌کشد. کسب‌وکارها به‌سختی نفس می‌کشند و آینده‌ای مبهم پیش رویشان است. قیمت‌ها همچنان بالا می‌رود، سرمایه‌گذاری در کشور کم رنگ شده و روزبه‌روز تعداد بیشتری از مردم وارد دایره فقر می‌شوند. بسیاری از مردم کشورمان در مواجهه با مشکلات روزمره، به‌سختی برای بقا تلاش می‌کنند. در این شرایط، توسعه پایدار به یک آرزوی دست‌نیافتنی تبدیل شده است. تحریم‌ها نه‌تنها اقتصاد را فلج کرده، بلکه مردم را در تله ناامیدی گرفتار کرده‌اند. این روند، سنگینی روزافزون بر دوش کشور می‌گذارد و هر تلاش برای غلبه بر آن، به ناامیدی بدل می‌شود.

رقم کل بودجه دولت در سال آینده ۶۴۰۷ همت است. اگر با ارز ۸۰ هزار تومانی حساب کنیم، این رقم معادل ۸۰ میلیارد دلار است. یک ماه قبل «مهرداد بائوج لاهوتی»، از اعضای کمیسیون برنامه‌وبودجه مجلس شورای اسلامی، اعلام کرد برای رفع ناترازی برق صد میلیارد دلار سرمایه‌گذاری نیاز است، عددی که اعلام شده بیشتر از بودجه یک سال کشور است؛ قدر هزینه ساخت ۳۷۵ برج به بلندی برج میلاد (هزینه ساخت ۲۶۶ میلیون دلار). اما آیا برای رفع ناترازی واقعاً به این حجم از منابع مالی نیاز است؟ «پیام ما» در این گزارش به‌دنبال بهترین راه‌حل برای رفع ناترازی برق است و کارشناسانی چون «یدالله سبوحی»، عضو هیئت‌علمی دانشگاه صنعتی شریف، و «بهرام صادقی»، عضو باشگاه صاحب‌نظران انرژی، در پاسخ به این سؤال از راهکارهای سایر کشورها می‌گویند. از نگاه سبوحی اولویت اول ما در کشور باتوجه‌به محدودیت منابعی که داریم بهینه‌سازی انرژی و بعد تجدیدپذیرهاست؛ اقدامی که اگر صورت پذیرد، معادل ۴۰ درصد از مصرف انرژی را آزاد می‌کند و برگشت سرمایه‌اش در حدود سه سال است. اینکه چرا سیاست بهینه‌سازی انرژی پی گرفته نمی‌شود؟ جوابش از دید این کارشناسان به هیئت‌مدیره‌های لغزان هلدینگ‌های بزرگ خصولتی و قیمت پایین انرژی برمی‌گردد.

مصرف سوخت‌های فسیلی مشکلات فراوانی از جمله آلودگی هوا را به دنبال داشته است و بر این اساس رئیس سازمان حفاظت محیط زیست می‌گوید: در قالب برنامه هفتم پیشرفت پیش‌بینی شده ۱۲ هزار مگاوات انرژی تجدیدپذیر تولید شود و وزارت نیرو تلاش دارد تا ۳۰ هزار مگاوات تولید داشته باشد.

|پیام‌ما|ایران به نقطه‌ای از ناترازی و وضعیت شکننده محیط‌زیستی به‌ویژه آلودگی هوای ناشی از سوخت نیروگاه‌ها و مازوت‌سوزی رسیده است که چاره‌ای جز توسعه انرژی‌های تجدیدپذیرها در کشور با همه اماواگرهایش ندارد. حقیقتی که نظر حضور نمایندگان ایران و نمایندگانش را در اجلاس انرژی‌های تجدیدپذیر ۲۰۲۵ که در «ابوظبی» در حال برگزاری است، جدی‌تر کرده است؛ حضوری که با استقبال جامعه بین‌الملل نیز مواجه شده است. تسهیل همکاری انجمن‌ها و سازمان‌های مردم‌نهاد مستقر در ایران با آژانس بین‌المللی انرژی‌های تجدیدپذیر مهمترین توافق‌های این اجلاس بود. همچنین، نمایندگان «آیرنا» ابراز امیدواری کردند این تعاملات گسترش پیدا می‌کند. «فرانچسکو لاکمرا»، دبیر‌کل آیرنا، نیز در این اجلاس با اشاره به عضویت ایران در شورای آژانس، بر توسعه همکاری‌ها در راستای تسهیلگری اجرای پروژه‌ها، تهیه گزارشات آمادگی گذار انرژی در ایران با مشارکت آژانس و سایر محورهای پیشنهادی طرفین تأکید کرد.

با افزایش جمعیت و گرمایش زمین، زنگ خطر برای حرکت به سمت معماری پایدار سال‌هاست که به صدا درآمده است. کشور ما به دلیل قرارگیری بر روی گسل‌های زلزله و همچنین وجود ساختمان‌های مسکونی و اداری با مصرف بالای انرژی، بیش از پیش نیاز دارد که به سمت معماری پایدار حرکت کند.