«ما، جمعی از فعالان حفاظت از محیط‌زیست و منابع‌طبیعی کشور، این نامه را به‌منظور ابراز نگرانی‌ها درخصوص وضعیت فعلی حفاظت از محیط‌زیست و منابع‌طبیعی کشور و ادامه فشار‌ها بر فعالین این حوزه به حضورتان تقدیم می‌داریم.» نامه جمعی از فعالان و حفاظت‌گران محیط‌زیست ایران به رئیس‌جمهور با این جمله شروع می‌شود. آنها در این نامه خطاب به مسعود پزشکیان آورده‌اند: «متأسفانه در دولت چهاردهم نیز اعمال فشار و برخوردهای سلیقه‌ای و دور از مصلحت‌اندیشی در رابطه با فعالان و حفاظت‌گران محیط‌زیست و حیات‌وحش کشور همانند دوره‌های پیشین، کماکان ادامه دارد. برخوردهای حراستی، استیلای فضای امنیتی و بدگمانی بر فعالیت‌هایی کاملاً شفاف و قابل راستی‌آزمایی، ادامه کار در این حوزه را به‌شدت سخت و مأیوس‌کننده کرده است. ممنوعیت ورود افراد به مناطق تحت‌حفاظت به‌‌صورت محدود، درباره‌ منطقه‌ای خاص و با ذکر دلایل فنی امکانپذیر است و اعلام ممنوعیت ورود سراسری برای فهرستی از افراد که دست بر قضا بخشی از مجرب‌ترین کارشناسان مستقل حوزه حیات‌وحش و محیط‌زیست طبیعی هستند، علاوه‌‌بر آنکه غیرقانونی است، موجب بدگمانی و دلسرد شدن فعالان و کارشناسان این حوزه خواهد شد.» این برخوردها شامل چه مواردی می‌شود؟ و چه تبعاتی بر عرصه حفاظت دارد؟ در گفت‌وگو با سه نفر از امضاکنندگان از آنها در این باره پرسیدیم.

کارکنان ۳۹ شرکت توزیع برق در سراسر کشور از سال ۸۴ و شروع روند خصوصی‌سازی این شرکت‌ها در مورد قراردادهای کار معین و عدم تبدیل وضعیت بارها و بارها با اعتراض و انتقاد این نیروها مواجه شد. این بار نیروهای شرکت‌های توزیع برق می‌گویند براساس آخرین بخشنامه شرکت توانیر، فقط افرادی که ۱۵ سال سابقه کار با احتساب سابقه بیمه دارند و حداقل ۱۰ سال از این سابقه مربوط به صنعت برق باشد، در ردیف استخدام قرار می‌گیرند؛ اما افرادی با سهمیه‌های ویژه بدون رعایت این ضوابط هم استخدام می‌شوند. وزیر نیرو اما می‌گوید هنوز هیچ ابلاغی در این زمینه انجام نداده است و سیاست کلی‌ وزارت نیرو بر خصوصی‌سازی کامل شبکه توزیع برق تمرکز دارد تا مشکلاتشان را نیز خودشان رفع کنند. در این میان اما کارکنان شرکت‌های مختلف می‌گویند که افرادی با سهمیه خاص بدون روال استخدام می‌شوند. موضوعی که سال گذشته نیز از سوی رسانه‌های تخصصی برق هشدار داده شده بود.

|پیام ما | نمایشگاه صنایع‌دستی و گردشگری امروز در شهر جهانی فرش به کار خود پایان می‌دهد؛ نمایشگاهی که بنا داشت فرصت‌های گردشگری و صنایع‌دستی کشور را به نمایش بگذارد. اما این‌روزها گردشگری و صنایع‌دستی ایران هر روز بیش از قبل فرصت‌ها را به اخبار تلخ می‌بازند و میدان فعالیتشان هر روز کوچکتر از قبل می‌شود. با این‌همه، هنرمندان و فعالان این حوزه‌ها همچنان به کمترین امیدها دل بسته‌اند. تبریز و صنایع‌دستی همنشینی دیرینه با‌هم دارند و نمایشگاه صنایع‌دستی و گردشگری که با هدف ارائه ظرفیت‌های صنایع‌دستی و گردشگری در استان‌های مختلف برگزار شده بود، می‌توانست بهانه‌ای باشد تا به مهمترین ظرفیت صنایع‌دستی تبریز یعنی فرش دستباف توجه شود.

تلاش برای ایجاد یک جامعه مدنی متکثر که همه گروه‌های اجتماعی را در بر بگیرد، چیزی است که برای بسیاری از فعالان اجتماعی عمری به درازای یک تاریخ دارد. اما با وجود همهٔ این جان‌کند‌ن‌ها هنوز جامعه مدنی آنطور که باید در ایران شکل نگرفته است. در ششمین سلسله‌نشست‌های‌ «جامعه‌ٔ مدنی، راه رهایی یا ابزار سلطه» موسسهٔ «رحمان» علل این شکست تاریخی از منظر کار زنان از خانه تا کارخانه و پیوند آن با جنبش‌های کارگری با حضور پریسا شکورزاده، مترجم و دانش‌آموخته فلسفه و یاشار دار‌الشفاء، دانش‌آموخته سلامت و رفاه اجتماعی بررسی شد.