خط دو مترو شیراز بدون هیچ پشتوانه مطالعاتی و مصوبه شورای ترافیک استان درحالی تا یک کیلومتری حافظیه پیشروی کرده است که مدیرکل میراث‌فرهنگی استان فارس نه تنها در جریان این اجرای این پروژه نیست که خط دو مترو را در ۵۰۰ متری حافظیه از اساس تکذیب کرد. موضوعی که رییس کمیسیون عمران و حمل و نقل شورای پنجم شهر شیراز نه تنها صحت آن را تایید می‌کند که معتقد است اجرای طرح مترو و گذر آن از حافظیه در شورای پنجم شهر شیراز رد شده بود، اما در شورای ششم شهر شیراز اجرای این طرح از سر گرفته شده است.

شواهد نشان داده‌اند هر چه دنیا بیشتر و سریع‌تر به‌سمت پیشرفت حرکت می‌کند، آثار و محوطه‌های تاریخی هم بیش‌ازپیش دستمایهٔ تاراج و غارت قرار می‌گیرند؛ رد لودرها روی تن آوارهایشان باقی می‌ماند، مرمت‌های غیراصولی یقه‌شان را می‌گیرد و در بهترین حالت به زمین‌های کشاورزی، پارکینگ و برج‌های بی‌سروته و بدقواره تبدیل می‌شوند. طبق همین شواهد عملی، روز تعطیل و غیرتعطیل هم ندارد، مدت‌هاست همه به‌خصوص کسانی که دستی بر آتش مالکیت بناهای تاریخی دارند، می‌دانند که یک روز تعطیل مساوی است با تخریب راحت‌تر بنای تاریخی یا اصلاً ساخت‌وساز بالاتر از عرصه و حریم بنا در همسایگی یک خانه! اما در این شرایط نبودن افرادی که باید بر چگونگی حفاظت از بناهای تاریخی نظارت داشته باشند، قطعاً این درصد از تخریب‌ها را به توان دو می‌رساند، دوره‌های انتقال‌ مدیریتی به‌خصوص بعد از تغییر هر دولت، یکی از همان زمان‌هاست که هر چقدر مدیران و مسئولان بالادستی دیرتر معرفی شوند، کارشناسان پایین‌دست‌تر وظایفشان را به‌سرعت بیشتری به فراموشی می‌سپارند و جا خالی می‌کنند.

کوهسار بادفر ملقب به پوآرو یکی از بزرگترین حفاران غیرمجاز در فضای مجازی با داشتن بیش از یک میلیون فالوور در فضای مجازی از سوی مقامات قضایی محکوم شد. بادفر که هم‌اکنون فراری است به ۱۱سال و ۶ ماه حبس، ۸۰ میلیون جریمه و ۷۵ ضربه شلاق محکوم شده است.

|پیام ما| گنگ‌بودن وضعیت برخی از آثار موزه‌ای، فراتر از آن است که هرچند سال یک‌بار مطرح شود و پیگیری‌ها برای بازکردن معمای غیب‌شدن‌شان، به نتیجه‌ای مطلوب برسد؛ درست مانند وضعیت فرش‌های سعدآباد که زیر بار هزار حرف گم شد. حالا بحث از ۳۰ اثر هنری موزه‌ای است؛ آثاری از هنرمندانی صاحب‌نام و بعضاً معاصر ایرانی که قیمت برخی از آن‌ها سر به فلک می‌کشد.

تاریخ را جز با پژوهش علمی و مطالعۀ منابع دانشگاهی داخلی و خارجی، نمی‌توان قضاوت کرد. این جملۀ کلیدی، در گفت‌وگوی «پیام ما» با «کامران کشیری» پژوهشگر فرهنگ و زبان‌های باستانی است او معتقد است تنها راه اصولی مطالعۀ تاریخ، مطالعۀ پژوهشی عاری از سلیقه و تفکرات شخصی، مذهبی، سیاسی مورد قبول و علاقۀ فرد پژوهشگر و راوی تاریخ است.

اظهارات «سیدرضا صالحی امیری» دربارۀ «بازنگری حریم آثار تاریخی» در صحن علنی مجلس و در روز رأی اعتماد، اعتراضات بسیاری به همراه داشت. بسیاری از کارشناسان و فعالان میراث فرهنگی، دربارۀ کوچک‌شدن حریم آثار باستانی و کارشکنی در حریم این آثار، اظهار نگرانی کردند. فعالان میراث فرهنگی نیز بر صالحی امیری تاختند که چرا دربارۀ کوچک‌کردن حریم آثار تاریخی در روز رأی اعتماد در مجلس سخن گفته است؟ صالحی امیری گفته بود که بسیاری از نمایندگان مجلس از حریم آثار تاریخی ناراضی هستند و باید حریم این آثار مورد بازنگری قرار بگیرد. اما بسیاری از کارشناسان و فعالان قدیمی میراث فرهنگی، بر این باورند که اظهارات او به معنای کوچک‌شدن حریم آثار باستانی نیست، بلکه بسیاری از حرایمی که دهه‌های ۶۰ و ۷۰ شمسی تعیین شده و غیراصولی و اتفاقاً کوچک‌تر از حد مناسب بوده‌اند، قرار است مجدداً تعیین شوند. حریم آثار تاریخی، یکی از حساس‌ترین موضوعات در حفاظت از محوطه‌های باستانی و بناهای تاریخی کشور است. باستان‌شناس‌ها در نامۀ خود به صالحی امیری اعلام کردند که طراحان کوچک‌شدن حریم آثار تاریخی در کشور، همان غارتگران و تاراجگران میراث فرهنگی و تاریخی کشور هستند که آثار ایران را به کشورهای عرب حاشیۀ خلیج‌فارس و غرب و شرق جهان قاچاق می‌کنند.

انجمن علمی باستان‌شناسی ایران در نامه‌ای سرگشاده وزیر میراث فرهنگی، گردشگری و صنایع دستی با تاکید بر اینکه «این جایگاه، عرصۀ آزمون و خطا نیست!» درخواست کرد «باستان‌شناسی» به‌عنوان بنیادی‌ترین بخش در حوزه میراث فرهنگی به یکی از معاونت‌های این وزارتخانه ارتقاء یابد و از توان متخصصان و کارشناسان باستان‌شناسی برای رفع چالش‌ها و مشکلات استفاده شود.

رئیس اداره میراث فرهنگی شهرستان کرمانشاه از مرمت گوردخمه «سان رستم» در جنوب این شهرستان خبر داد.