آتش‌سوزی در ارتفاعات صعب‌العبور ضلع جنوبی پارک ملی بمو شیراز، پس از دو مرحله عملیات سنگین توسط یگان حفاظت محیط زیست، آتش‌نشانی و تشکل‌های مردمی به‌طور کامل مهار شد. با وجود کنترل شعله‌ها، نیروهای امدادی و کارشناسان برای جلوگیری از شعله‌ور شدن مجدد کانون‌های آتش، همچنان در منطقه مستقر هستند و پایش میدانی را ادامه می‌دهند.

فرمانده یگان حفاظت منابع طبیعی و آبخیزداری گلستان از آماده‌باش کامل نیروهای این استان از چهارم تا ششم مرداد خبر داد؛ اقدامی پیشگیرانه که با توجه به افزایش دما و بالا رفتن خطر حریق، با هدف حفاظت از جنگل‌ها و مراتع و کاهش احتمال آتش‌سوزی در عرصه‌های طبیعی اجرا می‌شود.

آتش‌سوزی در بخشی از جنگل‌های منطقه ارمند در شهرستان خانمیرزا از ظهر امروز یکشنبه آغاز شد؛ حریقی که به گفته منابع طبیعی چهارمحال و بختیاری، بر اثر سرایت آتش از محل دفن غیراصولی زباله به عرصه‌های جنگلی رخ داده و نیروهای یگان حفاظت و مردم محلی در حال مهار آن هستند.

«تقی چنگلوایی» می‌توانست یک ماه و ۲۱ روز دیگر، یعنی در ۲۸ مرداد، شمع تولد ۴۱ سالگی‌اش را کنار همسر و دو دخترش فوت کند؛ اگر در حریق ارتفاعات منطقه شکارممنوع «بدیل» شهرستان بهبهان جان عزیزش را از دست نمی‌داد. او داوطلبانه برای اطفای حریق رفت، روی صخره در میان حلقه آتش گیر افتاد، تلاش کرد پشت درختی پناه بگیرد اما شعله‌های آتش به او رسیدند. چند ساعتی دوام آورد اما در نهایت با مرگش، بیست‌وششمین شهید زاگرس شد.

افزایش چشمگیر بارندگی‌ها در کرمانشاه و رشد بی‌سابقه پوشش گیاهی، اگرچه نویدبخش احیای اکوسیستم‌های جنگلی است، اما کارشناسان نسبت به تبدیل این مواهب طبیعی به «سوخت فشرده» برای آتش‌سوزی‌های تابستانه هشدار داده‌اند؛ بحرانی که به دلیل سهم ۹۵ درصدی عامل انسانی در حریق‌ها، نیازمند بسیج همگانی و مدیریت علمی است.

جنگل‌های هیرکانی، نوار سبز و کهنسالی که سواحل جنوبی دریای خزر تا دامنه‌های شمالی البرز را در بر می‌گیرد، نه‌تنها بخشی از چشم‌انداز طبیعی ایران، بلکه صفحه‌ای زنده از تاریخ تکامل کره زمین است. این جنگل‌ها با قدمتی بیش از ۳۰ میلیون سال، از بازمانده‌های دوره ترشیاری و از معدود مناطقی‌اند که دوران یخبندان را پشت سر گذاشته و در برابر تحولات اقلیمی و زمین‌شناختی مقاومت کرده‌‌اند. هیرکانی‌ها تنها جنگل‌هایی نیستند که در طول هزاران سال دوام آورده‌اند؛ آنها یکی از «فسیل‌های زنده» سیاره زمین‌اند؛ آزمایشگاهی طبیعی برای مطالعه تکامل گیاهان، تنوع ژنتیکی و فرایندهای زیستی و میراثی که در سال ۲۰۱۹ به‌عنوان یک ارزش جهانی استثنایی در فهرست میراث جهانی یونسکو ثبت شد.