بایگانی مطالب برچسب: اکوسیستم
حفاظت یوزها را به زندگی برمیگرداند
خبر انتصاب «سعید یوسفپور» بهعنوان سرپرست ادارهکل حفاظت محیطزیست استان سمنان با استقبال گستردهای، هم از سوی کارشناسان و هم از سوی کارکنان سازمان حفاظت محیطزیست، مواجه شد. درعینحال، کسانی که در این استان چه بهعنوان فعال محیطزیست و چه کارشناس فعالیت کردهاند، همان وقت گفتند او راه پرسنگلاخی را برای حفاظت از زیستگاههای گسترده و متنوع این استان در پیش خواهد داشت. محدودههای گستردهای از این استان جزو مناطق تحتمدیریت سازمان حفاظت محیطزیست است، گونههای شاخصی چه در حوزه گوشتخواران، چه نشخوارکنندگان و چه تنها پرنده اندمیک ایران در آن زیست میکنند، در عین اینکه سطح تعارض هم در آنها بالاست، هر محدوده درگیر یک یا چند نوع تعارض! در گفتوگو با «سعید یوسفپور» از او پرسیدیم با چه چالشهایی در کار خود روبهروست، چه برنامههایی برای حفاظت از زیستگاههای این استان دارد و فکر میکند بتواند در امر حفاظت موفق باشد؟
ارزیابی تأثیرات اکولوژیک صنایع غذایی
درخت دوستی بنشان که کام دل بهبار آرد
این روزها درباره مسئولیت اجتماعی بیش از هر زمان دیگری میشنویم، علاوه بر اینکه شرکتها، سازمانها و افراد یکسری منافعی دارند و از سوی دیگر آنها هم در قبال اجتماع، محیط زیست و... باید وظایفی را ایفا کنند. افراد جامعه هر کدام باید در نقشی که برعهده دارند نسبت به کم آبی، تولید زباله، آتشسوزی جنگلها و مراقبت از گونههای نادر نسبت به گذشته حساستر باشند؛ این موضوع را میتوان به عملکرد شرکتها و سازمانهای بزرگ برای ایفای نقش خودشان در قالب مسئولیت اجتماعی بسط داد. سادهترین و راحتترین کاری که یک سازمان میتواند انجام دهد استفاده کمتر از ظروف یکبار مصرف است یا اینکه چطور میتوانند زبالههای کمتری تولید کنند، از طرف دیگری باید از خودشان بپرسند تا چه اندازه در راستای پذیرش و انجام مسئولیت اجتماعی به کارمندانشان آموزش دادند؟ اما شرکتهایی هم فعالیت میکنند که عملکردشان انجام کارهایی در حوزه مسئولیت اجتماعی است. درخت میکارند، آب و علوفه برای حیوانات در مناطق گرمسیری تهیه میکنند، ردپای کربن را کاهش میدهند و... اگر زمانی که خوشحال هستید و اوضاع بر وفق مرادتان هست میتوانید صدقه شاد بودنتان را با حمایت از گونههای در معرض انقراض بدهید، یا اگر عزیزتان از دنیا رفته و میخواهید یادش سبز بماند درختی بکارید یا اگر فرزندی در راه دارید به نام او از هیرکانی حمایت کنید؛ این کسب و کارهای تازه مسیر کارهای نیک کردن را برای شهروندان آسان کردند اما برای اینکه بتوانند ادامه دهند، نیاز به حمایت بیشتری هم دارند.
مورچهها در چشم پرتو ایروانی
درحالیکه اغلب کارشناسان، رسانهها و مردم اخبار یوز، پلنگ، خرس و سایر گوشتخواران را دنبال کرده و میکنند، پرتو ایروانی از نسل دهه هفتادیهای کارشناسان حیاتوحش تصمیم گرفت سراغ مورچهها برود و روی آنها پژوهش کند و رسالهاش را دراینباره بنویسد. او بعدتر تورهای کودک با عنوان «مورچهنگری» برگزار کرد و همچنان این برنامه را ادامه میدهد. فعالیتهای ایروانی در حوزه حفاظت و پژوهش حیاتوحش محدود به مورچهها نیست، او یکی از اعضای تیم مدیریتی پروژه شمارش شکاریها در گلوگاه برای سه سال بود که پس از شمارش سال ۱۴۰۳ تصمیم گرفت بهعنوان یک عضو عادی با آنها همکاری کند. درعینحال، پرتو ایروانی عضوی از مؤسسه رمیاران حیاتوحش است که روی حفاظت از گوشتخواران متمرکز شده است. از او پرسیدم این پراکندگی در حوزههای مختلف به کارش صدمه نزده؟ چرا سراغ مورچهها رفت و آیا مورچههای مهاجم در ایران داریم که تنوعزیستی سایر گونهها را با مشکل مواجه کنند؟ و درنهایت اینکه آیا زن بودن چالشی برایش ایجاد کرده است یا خیر؟
قرصهایی که طبیعت را بیمار میکنند
چرای بیرویه، دشمن پنهان بالرنگیهای ایران
هشتصدوسومین شب از سلسله شبهای بخارا با همکاری فصلنامه صنوبر، انجمن مستندسازان حیاتوحش و تنوعزیستی، انتشارات ایرانشناسی و خانه اندیشمندان علوم انسانی به پروانههای ایران اختصاص داشت. در این شب که یکشنبه، ۲۳ دیماه ۱۴۰۳، برگزار شد، «علیرضا نادری»، «بهمن ایزدی»، «پژمان نوروزی»، «وازریک نظری»، «مجید غضنفری»، «امیرحسین بختیاری»، «مانیا شفاهی» و «علی دهباشی» در خانه اندیشمندان علوم انسانی سخنرانی کردند.
جمعیت بیشتر، منابع کمتر
با نزدیکشدن به سال ۲۰۵۰، دانشمندان، پژوهشگران و فعالان محیطزیست بیشازپیش به چالشها و فرصتهایی که پیش رو داریم توجه نشان میدهند. تغییرات اقلیمی، رشد سریع جمعیت، فناوریهای پیشرفته و شهرنشینی فزاینده، تصویری پیچیده و گاهی نگرانکننده از آینده زمین دارند. بااینحال، پیشبینی این تحولات میتوانند فرصتی برای بازسازی و حرکت بهسوی پایداری ایجاد کنند.
من جاسوس هستم، ولی جاسوس درناها
|پیام ما|«بله، من جاسوس هستم، ولی جاسوس درناها»؛ وقتی بازار تهمت داغ بود و به الن ووسالو شک میکردند که برای چه ایران مانده درحالیکه همسرش به آمریکا مهاجرت کرده است، این جمله را به خنده میگفت. او برای دههها زیر بار انواع و اقسام حرفها تاب آورد و درنهایت هفته گذشته ۱۹ دی در ۹۵سالگی در ایران درگذشت، میراث الن ووسالو- توکلی اما در دنیای حفاظت باقی خواهد ماند. به مناسبت درگذشت او پروندهای را با دو یادداشت منتشر کردیم، «محمود قاسمپوری»، عضو هیئتعلمی دانشگاه تربیت مدرس، در یادداشت خود شرحی از مرارتهایی که او در ایران کشید و دستاوردهایی که داشت، ارائه داده است. «ایمان ابراهیمی»، حفاظتگر پرندگان، نیز در یادداشت خود با مروری بر زندگی ووسالو و تلاشهایش نتیجه گرفته است «زندگی الن به ما یادآوری میکند که عشق و تلاش بهتنهایی ضامن موفقیت در حفاظت نیستند.»
