بایگانی مطالب برچسب: آثار تاریخی

بازگشت لودرها به سرزمین «عیلامی‌»ها

|پیام ما| «جوبجی» از جمله محوطه‌های باستانی مهم ایران است که بیش از آنکه باستان‌شناسان در آن تردد داشته باشند، ماشین‌آلات راهسازی و کامیون‌ها در آن رفت‌و‌آمد داشته‌اند و بیش از آنکه فرصت مطالعه برای کارشناسان در مورد آثار ارزشمند موجود در آن وجود داشته باشد، ماشین‌آلات سنگین در آن جولان می‌دهند. اواخر دهه ۹۰ وقتی اعتراض به تعرضات معدن‌کاران به حریم جوبجی، به درگیری و پر کردن ترانشه‌های باستان‌شناسی توسط ماشین‌آلات راهسازی منتهی شد، با ورود دادستانی به موضوع پروژه متوقف شد. اما دوباره همان افراد پروژه تخریب و تعرض به این محوطه را کلید زده‌‌اند تا کار نیمه‌کاره را تمام کنند.

تخریب دوباره محوطه باستانی «جوبجی»

میراث تاجر مروارید رها در باد

«عبدالمحسن نور» معروف به بشاری از تجار بزرگ مروارید بود که ۱۲۴ سال پیش تصمیم گرفت مسجدی در روستای «ماشه» در جزیره کیش بسازد، فضایی ساده برای عبادت و نیایش در کنار سواحل خلیج‌فارس که پس از چندین‌بار مرمت، هربار به حال خود رها شده است.

آزمون و خطای مرمتی در «نارنجستان قوام»

توقف عملیات عمرانی بی‌مجوز در حریم تئاترشهر

|پیام ما| انتشار خبر تخریب حوض مقابل تئاترشهر بازتاب گسترده‌ای در شبکه‌های اجتماعی و رسانه‌ها داشت. موضوعی که درنهایت منجر به صدور دستور توقف پروژه از سوی میراث‌فرهنگی شد. دیروز مدیران شهری و مدیریت تئاترشهر تخریب این حوض را تکذیب کردند. این تکذیب خبر خوبی است، اما اتفاقی که در محدوده این اثر ثبت ملی در سال های اخیر افتاده است، بارها قلب شهروندان و علاقه‌مندان به تئاتر را به درد آورده و بخشی از هویت شهری پایتخت را متأثر کرده است.

حوضچه مجاور ورودی سابق مترو خراب شده است

|پیام ما| تئاترشهر فقط یک مجموعه‌ فرهنگی است؛ ضربان تپنده‌ زندگی شهری است. محوطه‌ باز و سکوهای سنگی دور حوض‌هایش، پاتوقی بود برای زن و مرد، پیر و جوان و محل توقف کسانی بود که از مترو خارج می‌شدند یا به تماشای تئاتر می‌رفتند یا رهگذر شب‌های چهارراه ولیعصر بودند. اما از زمانی که ماجرای تعیین حریم اطراف آن مطرح شد، روز‌به‌روز ظاهرش تغییر کرد تا روز شنبه، ۲۴ آبان، که یکی از مخاطبان «پیام ما» خبر تخریب حوض تئاترشهر را ارسال کرد؛ پیگیری‌های بیشتر نشان داد این تخریب مربوط به حوضچه قدیمی کنار ورودی سابق مترو است که به‌عنوان سکو استفاده می‌شده.

خاطرات و کابو‌س‌های حوض‌ها

از مرگ تدریجی تئاترشهر

نمایش ملی‌گرایی یا تحریف تاریخ؟

نمادها و شخصیت‌های تاریخی ایران در حالی در چند ماه اخیر مورد توجه سیاستگذاران قرار گرفته‌‌اند، که مصادیق واقعی میراث تاریخی و فرهنگی کشور در وضعیت نگران‌کننده‌ای به سر می‌برند. این تضاد این سؤال را ایجاد می‌کند که چطور می‌شود به میراث یک سرزمین افتخار کرد و مصادیق همان میراث را نادیده گرفت؟ آیا قرار است نمادهای حقیقی میراث تاریخی ایران تخریب و تنها مواردی گزیده‌شده با مجسمه‌های برنزی و فایبرگلاس و تصاویر بیلبوردی -آن‌هم نادرست و تحریف‌شده- باقی بماند؟