|پیام ما| گردشگری روستایی در سخنان مسئولان به‌عنوان موتور توسعه پایدار و راه نجات اقتصاد روستاها معرفی می‌شود؛ مدلی که قرار است هم اشتغال ایجاد کند و هم از میراث و طبیعت محافظت کند. با همین رویکرد تلاش‌هایی برای ثبت روستاها در فهرست دهکده‌های جهانی در سال‌های اخیر شکل گرفته که البته اقدام مهمی است، اما واقعیت جاری در روستاهای شاخص ایران گاهی با این اظهارات و سیاست‌ها در تناقض است. یکی از بارزترین این تناقضات را می‌توان در روستای قلات در شیراز مشاهده کرد. روستایی که بافت تاریخی ارزشمند آن به ثبت ملی رسیده، اما ساخت‌وسازهای غیرقانونی و تخریب محیط طبیعی آن و بدتر از تمام اینها، سکوت نهادهای متولی نه‌تنها منجر به آسیب جدی به چشم‌انداز و طبیعت روستا شده که هویت تاریخی و معماری آن را هم به‌شکل جدی تهدید می‌کند.

«اطلاعات مربوط به تحویل مازوت به نیروگاه‌ها محرمانه است». این جمله‌ای است که از سوی کارشناسان حوزه پالایش و پخش در گفت‌وگو با «پیام ما» تکرار می‌شود. صورت‌های مالی پالایشگاه‌ها نیز این داده‌ها را در مورد نفت‌کوره (مازوت) ارائه نمی‌دهند. بر این اساس، این گزارش بر مبنای اطلاعاتی نوشته می‌شود که از سوی کارشناسان، چه با ذکر نام چه به‌صورت منابع آگاه، بیان شده است. تقریباً هر روز در تهران و کلانشهرها با آلودگی جدی هوا روبه‌رو هستیم و این موضوع در شهرهای کوچک نیز که پیش‌تر شاهد آلایندگی‌های قابل‌توجهی نبودند، دیده می‌شود. اما علت آلودگی هوا فراتر از اطلاعاتی است که به‌صورت فریبنده از سوی مقامات بیان می‌شود.

بیش از سه هفته از وقوع اعتراضات اخیر در ایران و وقایع پس ‌از آن می‌گذرد. تأثیر این وقایع بر سلامت روان جامعه موجب شده است «وحید شریعت»، رئیس انجمن روان‌پزشکی ایران، در گفت‌وگو با «پیام ما» از احتمال افزایش اختلالات سلامت روان و بروز رفتارهای خودکشی ابراز نگرانی کند و هم‌زمان «محمدرضا شالبافان»، مدیرکل سلامت روان وزارت بهداشت، در مورد تبعات روانی تصاویر خشونت‌آمیز هشدار ‌دهد.

تهران تا امروز چند برف را به خود دیده است. این برف محدود به شمال تهران نبود،‌ در مرکز و جنوب نیز ساکنان این شهر ریزش دانه‌هایش را در خیابان‌ها دیدند؛ گیرم که تا به زمین برسند‌، آب شده باشند. اما آیا این برف و باران نویدبخش ترسالی است؟ آیا بحران آب به پایان رسیده؟ «حمید پشتوان»، کارشناس این حوزه، معتقد است پنجره‌‌های فرصت‌ برای حل این چالش یکی‌یکی در حال بسته شدن است و نباید در دام این ساده‌‌سازی بیفتیم که با یک برف بحران را پشت سر گذاشته‌ایم.

|پیام ما| برای درک اینکه گردشگری صنعتی آسیب‌پذیر در تمام دنیاست، نیازی به داشتن تخصص این حوزه نیست. آنها که کمترین آگاهی را در مورد گردشگری دارند، می‌دانند کمترین میزان تهدید امنیت در مقصد، گردشگران را از سفر به آن منصرف می‌کند. کمترین نشانه از بحران اقتصادی در یک کشور بر میزان سفرهای داخلی آن کشور اثر مستقیم دارد. با علم به این قواعد جهانی می‌شود خوش‌بینی را کنار گذاشت و از پشت عینک واقع‌بینی به شرایط کشوری که تقریباً تمام بازارهای هدف آن نامش را در لیست قرمز سفر شهروندانشان قرار داده‌اند و جنگ بیش از همیشه به مرزهایش نزدیک شده و مردمش هم شرایط معیشتی خوبی ندارند، نگاه کرد. آیا می‌توان نشانی از رونق و امیدواری در گردشگری این کشور دید؟

|پیام ما| «۴۰۰ ساعت»؛ نت‌بلاکس، سازمان مستقل نظارت بر اینترنت، ظهر دوشنبه، ۶ بهمن، خاموشی سراسری اینترنت را با همین دو کلمه توصیف کرد. همین دو کلمه، یعنی چقدر خسارت؟ معاون وزیر ارتباطات چندی پیش میزان زیان روزانه کسب‌وکارها را ۴۰۰ تا ۶۰۰ میلیارد تومان برآورد کرد؛ جمع این رقم در هجدهمین روز قطعی سراسری شبکه جهانی به ۷.۲ تا ۱۰.۸ هزار میلیارد تومان می‌رسد. اکنون در تازه‌ترین برآورد، وزیر ارتباطات از روزانه ۵ هزار میلیارد تومان خسارت به اقتصاد کل کشور و هر روز حدود ۵۰۰ میلیارد تومان ضرر اقتصاد دیجیتال گفته است. بنابراین، ۱۸ روز قطعی اینترنت تاکنون ۹۰ هزار میلیارد تومان به پیکره اقتصاد و ۹ هزار میلیارد تومان به هسته اقتصاد دیجیتال ضربه زده است. در این شرایط تا کی می‌توان دوام آورد؟

درحالی‌که تورم نقطه‌به‌نقطه خانوارهای کشور در دی‌ماه ۱۴۰۴ به ۶۰ درصد رسیده و شاخص قیمت مصرف‌کننده تنها در یک ماه ۷.۹ درصد افزایش یافته است؛ تورم سالانه نیز با عبور از ۴۴.۶ درصد نسبت به ماه قبل ۲.۴ درصد افزایش یافته و شکاف تورمی میان دهک‌های هزینه‌ای به ۳.۳ درصد رسیده است. «مرتضی افقه»، استاد اقتصاد دانشگاه شهید چمران اهواز، در گفت‌وگو با «پیام ما» دلیل این جهش‌های تورمی را تصمیم‌های اشتباه ارزی دولت و آنچه به آن جراحی اقتصادی گفته می‌شود، می‌داند.

|پیام ما| در روزهایی که کشور زیر فشار هم‌زمان بحران‌های اقتصادی، نارضایتی‌های اجتماعی و اعتراضات گسترده و سایه جنگ قرار دارد، برگزارکنندگان جشنواره چندرسانه‌ای میراث‌فرهنگی -که حتی در شرایط مطلوب و آرام منتقدان بسیار داشت- نه‌تنها راضی به لغو این برنامه نشده‌اند که اصرار به برگزاری جشنواره‌ای دارند که تنها نام میراث‌فرهنگی را یدک می‌کشد. جشنواره‌ای که قرار است در چنین شرایط ملتهبی برگزار شود، چه پیامی برای جامعه و چه تأثیری بر حوزه میراث‌فرهنگی کشور که این روزها در معرض بحران قرار دارد، خواهد داشت؟