بایگانی مطالب : جامعه
حمله این بار به درفش کاویانی و هما
بیاخلاقی و سکوت نظامپزشکی
بازار طلا؛ خنجری بر شاهرگ عودلاجان
|پیام ما| تخلف آشکار سازندگان «مرویسنتر» در حریم کاخ گلستان آن هم با مجوز اداره میراث تهران همچنان محل مناقشه و هراس دوستداران میراثفرهنگی است که این روزها خبرهای جدیدی از محله تاریخی عودلاجان میرسد. این محله هم در معرض تهدید پروژههایی است که قرار است در کنار مرویسنتر اجرا شوند. پروژههایی مانند بازار طلا که میتوانند بخش عمده بافت این محله را نابود کنند. به ویژه اینکه هنوز حریم مصوب شده بخشی از این محله از سوی میراث فرهنگی ابلاغ نشده و حریم بخش دیگر آن نیز هنوز مصوب نشده است. در همین حال، مدیران میراث استان تهران برخلاف قوانین، پاسخ استعلامات پروژههای عمرانی را بدون توجه به ضوابط حریم این محله داده و مجوزهایی را هم صادر کردهاند. درحالیکه براساس قانون، از زمان تصویب حریم یک اثر در شورای حریم تا زمان ابلاغ ضوابط آن توسط وزارت میراث، استان مجاز به پاسخگویی به هیچگونه استعلامی نیست.
بحران بزرگ تنفس کودکان
زنان در گردشگری ایران؛ از حضور به اثرگذاری
گفتوگو با گلناز آتابایی، جانشین مدیرعامل دالاهو، درباره نقش زنان در تحول صنعت گردشگری ایران
پایداری از مسیر آب، انرژی و غذا
در شهری به دنیا آمد که نامش رنگوبوی آب زلال داشت. اما آب «آبیک» طعمی ناگوار داشت و هوایش نفسی آلوده به گرد سیمان. همین ناسازگاری در سالهای نوجوانی نگاه او را به محیطزیست حساس کرد و بعدها مسیر حرفهای او را تغییر داد. ریاضیات را دوست داشت و در دانشگاه مهندسی عمران خواند، اما خیلی زود فهمید قلبش جایی دیگر است؛ آنجا که میتواند در آب و محیطزیست جستوجو کند. برای کارشناسیارشد، مهندسی محیطزیست را انتخاب کرد و با پایاننامهاش درباره تصفیه پیشرفته و بازچرخانی آب، نخستین گام جدی خود را در این مسیر برداشت. کارشناس سابق پایش دفتر پایش فراگیر سازمان حفاظت محیطزیست و استاد سابق و مدعو رشته مهندسی انرژی دانشکده فیزیک و انرژی دانشگاه صنعتی امیرکبیر، در دکتری مسیر علاقه به محیطزیست را ادامه داد. حدود سیسالگی بخشی از پژوهشهایش را در فرصت مطالعاتی در دانشگاه مریلند آمریکا گذراند؛ تجربهای که نگاه محلی او را دگرگون کرد و آموخت بحران آب، انرژی و غذا، قصهای جهانی است. عضو تیم تحقیقاتی مرکز علم و توسعه دانشگاه علم و صنعت، باور دارد آینده پایدار تنها از دل فناوری نمیگذرد، بلکه به انسانهای آگاه و مسئول نیاز دارد. او از نقش پررنگ زنان در صنعت تجدیدپذیر و عبور آن از کلیشههای جنسیتی میگوید، هرچند همچنان به گفتوگو و ایجاد فرصت برابری نیازمند است. «لیلا بابائی»، امروز، در ۳۸ سالگی، تلاش دارد با کار بر روی پروژههای ملی و روایتگری در شبکههای اجتماعی علم و دغدغه را به هم پیوند زند و از تضادهای زیستهاش پلی کوچک بسازد برای تغییرات بزرگ.
مدیریت با نگاه زنانه
«تنها ۱۲ درصد از شرکتهای دانشبنیان توسط زنان اداره میشوند، درحالیکه ۶۴ درصد از متقاضیان ورود به دانشگاهها دختران هستند.» این جملهای است از زهرا بهروزآذر، معاون رئیسجمهور در امور زنان و خانواده که چندی پیش در نشستی در استان مازندران مطرح کرد. پیشتر نیز آمارهایی منتشر شده بود که نشان میداد سهم زنان در هیئتمدیره شرکتها به حدود ۳۰ درصد میرسد. باوجود این، به نظر میرسد مسیر دستیابی به برابری در مدیریت کسبوکارها همچنان طولانی است. این در حالی است که حضور زنان در رأس شرکتهای بزرگ، نهتنها نگاه تازهای به فرایند تصمیمگیری و فرهنگسازمانی میآورد، بلکه میتواند به متعادلتر شدن ترکیب تیمها و شکلگیری رقابتهای سازنده کمک کند. یکی از نمونههای شاخص این جریان، شکوه عاشوری مدیرعامل شرکت دنون لبنی پارس است. او معتقد است زنان با دقت، نظم و انضباط خود توانستهاند ارزشهای تازهای به مدیریت بیفزایند و حتی نگاه سنتی جامعه را به چالش بکشند. عاشوری در گفتوگو با «پیام ما» از تجربههای شخصی خود، موانع فرهنگی، سیاستهای سازمانی برای حمایت از زنان و همچنین برنامههای شرکت در حوزه توانمندسازی و مسئولیت اجتماعی سخن میگوید.
پزشک فاسد، دزد جان و مال
در حاشیه استعفای معاون آموزش وزیر بهداشت
روایت جانهای سوخته جنوب
صبح روز پنجشنبه، ۲۲ آبان، «مهیم» و «فاطمه»، دو دختر جوانشان «راحله» و «مریم»، «عبدالله» پسرشان و «زینب» همسر باردارش، «یسرا» و «آتنا» دو نوهشان، تصمیم گرفتند برای خرید از روستای «صولان» به شهر «رمشک» بروند. یک روز معمولی در «قلعهگنج» بود و آنها احتمالاً خوشحال بودند، حالوهوایشان با رفتن به شهر عوض میشود. آنها خبر نداشتند قرار نیست دوباره به خانههایشان برگردند و خانواده و دوستانشان را بینند. آنها نمیدانستند بهزودی جانهایشان آتش میگیرد و قربانی کابوس جادههای جنوب میشوند؛ برخورد با سایپاهای آبی مشکدار. شبانگاه مردم قلعهگنج همه عزادار بودند. یکی از خویشان آنها درد میکشید و میگفت: «ما از مرکز دوریم. جانهای عزیزانمان میسوزد. هیچکس صدایمان را نمیشنود، با ما همدلی نمیکند. جان ما از درختان جنگلهای شمال کمارزشتراست.»
خودروهای فرسوده، قاتلان خاموش تهران
پایتخت بیش از یک هفته است هوای ناسالم تنفس میکند و آمار ۳۵۷ فوت منتسب به این آلودگی، بار دیگر عمق بحران را عیان کرده است. همزمان، کارشناسان و مقامهای مرتبط تأکید میکنند ترکیب سوخت غیراستاندارد، توقف اسقاط خودروها و اصرار خودروسازان بر فناوریهای قدیمی، تهران را به نقطهای رسانده که هر روز نفسکشیدن در آن پرهزینهتر میشود.
