بایگانی مطالب : جامعه
وقتی گروه، نجاتدهنده است
زیست اجتماعی، حس تعلق به قبیله و حمایت از گروه، مفاهیم مشترکی در ناخودآگاه و حافظه جمعی بشر هستند. اگرچه توسعه زندگی شهرنشینی و افزایش سرعت آن در سایه اینترنت بیشازپیش فردیت را گسترش میدهد، اما کماکان نیاز به حضور در گروه یک نیاز غیرقابلانکار است. در شرایط بحرانی که بقا تهدید شده و موجودیت افراد در معرض خطر است، عضویت در گروه و شنیدهشدن است که به آدمی اطمینان میبخشد. با توجه به وضعیت تعلیق و یأس فزایندهای که بهدنبال وقایع دیماه در جامعه ایران وجود دارد، گروههای متعددی بهصورت مستقل و عامالمنفعه اقدام به برگزاری گروهدرمانی حمایتی کردهاند. «رانه»، یکی از مراکز خصوصی در تهران است که با برگزاری جلسات گروهدرمانی حمایتی در راستای ایفای مسئولیت اجتماعی و همراهی با مردم دردمند عمل میکنند.
زنان مدیران پنهان اضطرابهای جمعی
جامعه ایران همزمان با بحران اقتصادی و زیستن در زیر سایه جنگ، بهتعبیر جامعهشناختی، بدل به «جامعه ریسک» شده است. در چنین شرایطی که اضطراب به بخشی از زندگی روزمره تبدیل میشود، زنان از حاشیه به متن میآیند و با کار عاطفی تبدیل به مدیران خانواده میشوند و بار اصلی این اضطراب و حفظ انسجام خانواده را بر عهده میگیرند. بهگفته «فاطمه موسوی»، جامعهشناس، در این شرایط زنان از بدن خود هزینه میکنند و دچار مشکلات عدیده جسمی و روحی میشوند.
خاموش کردن اعتراض تا فهم تعارض
توسعه وقتی از فهم اجتماعی تهی باشد، دیر یا زود با تعارض روبهرو میشود. تجربه بسیاری از پروژههای صنعتی و عمرانی نشان داده است تعارض اجتماعی را نه میتوان با پول خاموش کرد و نه با فشار، حل. راه پایدار، بازتعریف مسئولیت اجتماعی بهعنوان بخشی از منطق بقا و حکمرانی بنگاه است؛ جایی که جامعه نه مانع توسعه، بلکه شریک آن است.
«هخا» اخراج شد، اما سر خم نکرد
روایتی از زندگی «عبدالمجید ارفعی»، صدای ایران باستان
شکوه بیمرز
|پیام ما| بعد از تجربه موفق مشارکت جهانی برای نجات معبد باستانی مصر در جریان ساخت سد بلند اسوان؛ که به بزرگترین نجات باستانشناسی جهان مشهور شد؛ یونسکو در سال ۱۹۷۲ کنوانسیون حفاظت از میراث جهانی را در هفدهمین نشست خود در پاریس تصویب کرد. کنوانسیونی که تا امروز بالغبر ۱۹۰ کشور به آن متعهد شدهاند و خود را ملزم به حفاظت از میراث جهانی میدانند. ایران جزو اولین کشورهایی بود که به این کنوانسیون پیوست؛ در روز هفتم اسفند ۱۳۵۳(در ۲۶ فوریه ۱۹۷۵). کنوانسیونی که چند سال بعد کمیتهای برای ثبت آثار تاریخی کشورها در فهرستی جهانی با نام کمیته میراث جهانی تشکیل داد که نخستین رئیس آن «فیروز باقرزاده» بود. این کمیته در نشست سالانه خود، به بررسی پروندههای مربوط به آثار تاریخی کشورها میپردازد و با رأی اعضا با ثبت این آثار در فهرست جهانی موافقت یا مخالفت میکند. نزدیک به یک سال از انقلاب ۵۷ گذشته بود و ایران هنوز درگیر التهاب بود که «شهریار عدل»، باستانشناس جوان ایرانی، راهی مصر شد. قرار بود این مأموریت به «فیروز باقرزاده» که تا پیش از سال ۵۷ رئیس کمیته میراث جهانی یونسکو بود، سپرده شود؛ اما اقداماتی غرضورزانه از سوی برخی افراد، باعث شد شهریار عدل بهتنهایی این مأموریت را انجام دهد. او چهارم آبان ۱۳۵۸ به قاهره رفت و در سومین نشست کمیته میراث جهانی یونسکو حاضر شد. دستاورد او از این سفر در آن روزها که میراثفرهنگی آخرین چیزی بود که مسئولان و مردم به آن فکر میکردند، ثبت سه اثر شاخص ایران در فهرست میراث جهانی یونسکو بود. «چغازنبیل»، «نقشجهان» و «تختجمشید»؛ در آن سال جهانی شدند و بعدازآن، با شروع جنگ، این روند تا سالها متوقف ماند.
ورود سامانه بارشی جدید از پنجشنبه/ این استانها سفیدپوش میشوند
کتیبهشناس برجسته ایران در حسرت آثار منتشرنشده درگذشت
یادآر ز شمع مرده یار آر!
یک معلم به تمام معنا بود
سهمیه آرد دولتی این نانواییها قطع میشود
محمدحسن سرابیان در جلسه هماهنگی آرد و نان با اشاره به تداوم تخلفات در حوزه نانواییها گفت: با وجود اعمال جریمههای متعدد، همچنان شاهد گرانفروشی و تخلفات گسترده در برخی نانواییها هستیم؛ از این رو با هماهنگیهای انجامشده، از این پس علاوه بر جریمههای مالی، سهمیه آرد دولتی نانواییهای متخلف قطع خواهد شد.
