بایگانی مطالب : جامعه
تاریخِ ترکخورده
جنگها معمولاً پیش از آنکه در تاریخ نوشته شوند، در حافظه بناها ثبت میشوند. ترکهایی که روی دیوارهای خشتی و آجری مینشینند، کاشیهایی که از گنبدها فرومیریزند، شیشههایی که در تالارهای آیینهکاری خُرد میشوند و نقاشیهایی که با موج انفجار ترک برمیدارند، همه روایتهای خاموشی از لحظههایی هستند که تاریخ معاصر با گذشته دور یک ملت برخورد میکند. در هفتههای گذشته و در جریان آنچه به «جنگ رمضان» میان ایران، آمریکا و اسرائیل معروف شده، میراثفرهنگی ایران نیز مانند بسیاری از زیرساختهای شهری و انسانی کشور از تبعات مستقیم و غیرمستقیم این درگیریها در امان نمانده است. گزارشهای رسمی منتشر شده از سوی دستگاههای استانی میراثفرهنگی نشان میدهد که در اکثر شهرهای کشور، بهویژه در اصفهان و تهران، تعدادی از بناهای تاریخی و مجموعههای میراثی در معرض موج انفجار، لرزشهای شدید و آسیبهای ثانویه قرار گرفتهاند؛ آسیبهایی که اگرچه در مواردی محدود به تخریبهای ظاهری بوده، اما در برخی بناهای حساس نگرانیهای جدی درباره پیامدهای سازهای آن نیز مطرح شده است.
ترکشهای جنگ بر بازار دارو
افزایش شدید قیمت دارو و مکملهای غذایی و دارویی در روزهای اخیر و بهویژه در روزهای پس از جنگ، انتقاد بسیاری از مردم و حتی نمایندگان مجلس را برانگیخته است. این افزایش قیمت در روزهای آتی باتوجهبه وضعیت اقتصادی، نگرانی از امکان حذف برخی اقلام دارویی از سبد درمانی و عدم دسترسی مردم به این اقلام ضروری را به وجود آورده است.
شکاف دستمزدها در دانشگاه
«نه به تبعیض»، «عدالت»، «نه به کار ناهمتراز» شعارهایی است که روی پلاکاردهایی که در دست کارمندان دانشگاههای مختلف قرار دارد، نوشته شده است. معترضانی که در سکوت و پرچم ایران به دست حق خود را مطالبه میکنند. سالهاست که اختلاف حقوق بین اعضای هیئتعلمی و غیرهیئتعلمی دانشگاهها وجود دارد؛ اما به گفته خودشان هیچوقت به این شدت نبوده است. طبق قانون همترازی یک کارمند اداری با مدرک و سالهای کاری برابر با هیئتعلمی، باید ۸۰ درصد او دستمزد بگیرد، اما این قانون اجرایی نشده و هرچه زمان گذشته است این تفاوت دستمزدی بیشتر و بیشتر شده است. حالا کارمندان اداری دانشگاههای سراسر کشور مصمم هستند تا زمانی که تغییری در شرایطشان به وجود نیامده و مطالبات خود را دریافت نکردهاند به اعتراض مسالمتآمیز خود که از ۱۵ فروردینماه آغاز شده و در تمام دانشگاهها در جریان است، ادامه دهند.
شهرکرد؛ از شهر ملی تا قطب جهانی نمد
میراث مارگیران راجستان با تابآوری زنده ماند
| پیام ما| در دل کویرهای سوزان راجستان هند، جایی که زندگی با ریتم باد و شن گره خورده، رقصی سنتی جریان دارد که فراتر از نمایش هنری، نماد مقاومت و هویت یک جامعه است. رقص کالبیلیا، با حرکات سیال و هیپنوتیزمکننده زنان مارگیر، اکنون در فهرست میراثفرهنگی ناملموس بشریت یونسکو جای گرفته و داستان آن از ممنوعیتهای دوران استعمار بریتانیا تا جهانیشدن توسط هنرمندانی چون گلابو سپرا، روایتی الهامبخش از تابآوری فرهنگی به شمار میرود.
گوگل، تو دلت برای ما تنگ نشده؟
تمهیدات و تابآوریهای پساجنگی
کارفرما ناتوان، کارگر مستأصل
درحالیکه هنوز بخشنامه افزایش مزد ۱۴۰۵ ابلاغ نشده، نشانههای یک بحران عمیقتر در بازار کار ایران بهتدریج در حال آشکارشدن است؛ کارگران از بیثباتی شغلی و معیشتی میگویند، کارفرمایان از ناتوانی در تأمین هزینهها. در این شرایط، بنگاههای کوچک یکییکی وارد مرحلهای شدهاند که نه امکان توسعه دارند و نه حتی تضمینی برای ادامه فعالیت. کارشناسان اقتصادی هشدار میدهند آنچه امروز بهصورت تعدیلهای پراکنده دیده میشود، در صورت نبود مداخله مؤثر، میتواند به موجی فراگیر تبدیل شود؛ موجی که عبور آن از حاشیه بازار کار، به معنای رسیدن بحران به قلب اقتصاد خواهد بود.
کارگروه رفع موانع تولید یا کارگروه کاهش وصول؟
بازگشت ناتمام به زندگی
زندگی پس از جنگ، عادی نیست. آن هم دو جنگی که شهروندان ایرانی به فاصله کوتاه تجربه کرده اند و هنوز هم در تعلیق آتش بسی قرار دارند که ممکن است پایدار نباشد. این روزها آن عده ای که طی حملات، خانه و زندگی یا عزیزی را ازدست داده اند، با شرایط روانی وخیمی دست وپنجه نرم می کنند و برای آنان که زیر بمباران بوده اند، هر صدای بلندی مانند صدای انفجار است و ترس، دوباره در جانشان می دود. تأثیرات دیگری مانند بیکاری و تعدیل کارگران یا ادامه دار بودن قطعی اینترنت که نه تنها زندگی روزمره بلکه معاش بسیاری را مختل کرده، از دیگر تبعات جنگ است که پیامدهای روانی بسیاری را در پی دارد. اما آیا باوجود این تبعات جنگ، بازگشت به زندگی عادی ممکن است؟ «پیام ما» در گفت وگو با «سید وحید شریعت»، رئیس انجمن علمی روان پزشکان ایران، این موضوع را بررسی می کند.
