بایگانی مطالب : جامعه
بازگشایی آسمان ایران
پس از ۴۹ روز از آغاز جنگ آمریکا و اسرائیل علیه ایران و توقف پروازهای مسافربری در آسمان کشور، روز شنبه سازمان هواپیمایی کشور از بازگشایی محدود بخشی از فضای هوایی کشور خبر داد. این در حالی است که به گفته یک نماینده مجلس بیش از ۵۰ فروند هواپیما در این جنگ آسیب دیده و ۱۰ فروند نیز با اصابت مستقیم منهدم شدهاند، بااینحال سخنگوی سازمان هواپیمایی کشور در گفتوگو با «پیام ما»، خسارتهای اعلام شده را اظهارنظر شخصی افراد میداند.
مشق تابآوری در محلهها
حافظه اجتماعی تهران همچنان لبریز از صدای مهیب موشکهاست. با اینکه پایتخت و دیگر شهرهای کشور در آرامشی نسبی پس از آتشبس به سر میبرند، جامعه همچنان آبستن بحران است. در این آشفتگی شماری از تشکلها برای تابآوری مردم تلاش میکنند تا مرهمی بر زخمهای عمیق نشسته بر روح و روان جنگزدگان و آسیبدیدگان بحرانهای برآمده از آن باشند. روز جمعه، ۲۸ فروردین، مؤسسه مطالعات و تحقیقات اجتماعی دانشگاه تهران در همایشی با موضوع «نقش جوامع محلی در تقویت تابآوری در شرایط جنگ و پساجنگ» به معرفی این تشکلها پرداخت و کارشناسان و کنشگران از مهیانشدن زمینههای تابآوری در شرایط امروز سخن گفتند.
تعویق برای نجات مشارکت
به بهانه انتخابات شورای شهر
مجالی برای تقویت تعامل پایدار با جوامع محلی
مروری بر مسئولیت اجتماعی شرکتهای حوزه انرژی در زمان جنگ
بحران پشت ویترینهای شیک
صنعت مد، برای بیش از دو دهه، نقاب جذابترین صنعت جهان را بر چهره داشته است؛ اما پشت این ویترینهای پر زرقوبرق، یکی از بزرگترین ماشینهای آلاینده و تولیدکننده ضایعات کره زمین در حال فعالیت است. این صنعت در حال حاضر مسئول انتشار بین ۲ تا ۱۰ درصد کل گازهای گلخانهای جهانی است؛ رقمی خیرهکننده که از مجموع انتشار بخشهای حملونقل هوایی و دریایی جهان نیز فراتر میرود. این بحران دیگر صرفاً یک مسئله زیستمحیطی نیست؛ بلکه یک بحران عمیق اجتماعی، اقتصادی و اخلاقی است که مصرفگرایی بیرویه را به چالش میکشد.
تاریخِ ترکخورده
جنگها معمولاً پیش از آنکه در تاریخ نوشته شوند، در حافظه بناها ثبت میشوند. ترکهایی که روی دیوارهای خشتی و آجری مینشینند، کاشیهایی که از گنبدها فرومیریزند، شیشههایی که در تالارهای آیینهکاری خُرد میشوند و نقاشیهایی که با موج انفجار ترک برمیدارند، همه روایتهای خاموشی از لحظههایی هستند که تاریخ معاصر با گذشته دور یک ملت برخورد میکند. در هفتههای گذشته و در جریان آنچه به «جنگ رمضان» میان ایران، آمریکا و اسرائیل معروف شده، میراثفرهنگی ایران نیز مانند بسیاری از زیرساختهای شهری و انسانی کشور از تبعات مستقیم و غیرمستقیم این درگیریها در امان نمانده است. گزارشهای رسمی منتشر شده از سوی دستگاههای استانی میراثفرهنگی نشان میدهد که در اکثر شهرهای کشور، بهویژه در اصفهان و تهران، تعدادی از بناهای تاریخی و مجموعههای میراثی در معرض موج انفجار، لرزشهای شدید و آسیبهای ثانویه قرار گرفتهاند؛ آسیبهایی که اگرچه در مواردی محدود به تخریبهای ظاهری بوده، اما در برخی بناهای حساس نگرانیهای جدی درباره پیامدهای سازهای آن نیز مطرح شده است.
ترکشهای جنگ بر بازار دارو
افزایش شدید قیمت دارو و مکملهای غذایی و دارویی در روزهای اخیر و بهویژه در روزهای پس از جنگ، انتقاد بسیاری از مردم و حتی نمایندگان مجلس را برانگیخته است. این افزایش قیمت در روزهای آتی باتوجهبه وضعیت اقتصادی، نگرانی از امکان حذف برخی اقلام دارویی از سبد درمانی و عدم دسترسی مردم به این اقلام ضروری را به وجود آورده است.
شکاف دستمزدها در دانشگاه
«نه به تبعیض»، «عدالت»، «نه به کار ناهمتراز» شعارهایی است که روی پلاکاردهایی که در دست کارمندان دانشگاههای مختلف قرار دارد، نوشته شده است. معترضانی که در سکوت و پرچم ایران به دست حق خود را مطالبه میکنند. سالهاست که اختلاف حقوق بین اعضای هیئتعلمی و غیرهیئتعلمی دانشگاهها وجود دارد؛ اما به گفته خودشان هیچوقت به این شدت نبوده است. طبق قانون همترازی یک کارمند اداری با مدرک و سالهای کاری برابر با هیئتعلمی، باید ۸۰ درصد او دستمزد بگیرد، اما این قانون اجرایی نشده و هرچه زمان گذشته است این تفاوت دستمزدی بیشتر و بیشتر شده است. حالا کارمندان اداری دانشگاههای سراسر کشور مصمم هستند تا زمانی که تغییری در شرایطشان به وجود نیامده و مطالبات خود را دریافت نکردهاند به اعتراض مسالمتآمیز خود که از ۱۵ فروردینماه آغاز شده و در تمام دانشگاهها در جریان است، ادامه دهند.
شهرکرد؛ از شهر ملی تا قطب جهانی نمد
میراث مارگیران راجستان با تابآوری زنده ماند
| پیام ما| در دل کویرهای سوزان راجستان هند، جایی که زندگی با ریتم باد و شن گره خورده، رقصی سنتی جریان دارد که فراتر از نمایش هنری، نماد مقاومت و هویت یک جامعه است. رقص کالبیلیا، با حرکات سیال و هیپنوتیزمکننده زنان مارگیر، اکنون در فهرست میراثفرهنگی ناملموس بشریت یونسکو جای گرفته و داستان آن از ممنوعیتهای دوران استعمار بریتانیا تا جهانیشدن توسط هنرمندانی چون گلابو سپرا، روایتی الهامبخش از تابآوری فرهنگی به شمار میرود.
