بایگانی مطالب: میراث فرهنگی
سودای گنج در اراضی ملی
|پیام ما| در همین ۹ سال اخیر تمام این زمینها را سوراخ کردهاند. شبها با خیال راحت میآیند کار میکنند. در همین چند سال بیشتر از ۳۰۰ چاله کندهاند و هر چه در این زمینها بوده، بردهاند. منابعطبیعی اندیمشک، میگوید حفاریها در اراضی ملی صورت گرفته، هدفمند و با دستگاه آمدهاند و نقاط خاصی را کندهاند، مشخص است انگیزهشان گنج بوده است. میراثفرهنگی شهرستان میگوید هیچکدام از حفاریها جدید نیست و همه در سالهای گذشته انجام شده، اما مالکان زمین شواهدی دارند از اینکه حفاریها در یک ماه اخیر بیشتر شده است.
فرصتهای تصویب قطعنامه منشور حقوق بشر کوروش
مرمت تاریخ را به او سپردند، اما حقوقش را ندادند
|پیام ما| مرمت بناهای تاریخی در ایران مدتهاست که تبدیل به بحرانی جدی شده. کمتر اثر تاریخی و باستانی وجود دارد که مرمت آن بهشکل اصولی و زیر نظر متخصصان انجام شود. اغلب پروژههای مرمتی در مناقصه به پیمانکارانی که نگاه پروژه عمرانی به مرمت آثار دارند، واگذار میشود. در همین شرایط هستند استادکارانی که با تجربه و تخصص حاضرند اثری را مرمت کنند، اما ساختار میراث فرهنگی ترجیح میدهد با روال پیمانکاری مرمتها را پیش ببرد و با اساتیدی که دلسوزانه پای کار آمدهاند، خوب تا نمیکند. یکی از اساتید برجسته مرمت سنگ به «پیام ما» درباره بدعهدیها در پروژه اخیر مرمتش میگوید. او تخصص و کارنامه درخشانی در زمینه مرمت سنگ دارد و سال گذشته مرمت کهنترین نگارکند عیلامی را در شهرستان «رستم» به پایان رسانده، اما هنوز دستمزد خود و تیمش را بهطور کامل از ادارهکل میراثفرهنگی فارس دریافت نکرده است.
کشف «نبرد هرکول و مار هیدرا» در زاگرس
در بررسیهای باستانشناسی در ارتفاعات زاگرس، «نگارکند منار، نویافتهای الیمایی» مشاهده شد. این نگارکند با محتوایی متفاوت از سایر نگارکندهای الیمایی که تأثير سنت هلنی در آن آشکار است؛ بيانگر مذهب و اعتقادات اليماییهاست که در بلندیهای کوه منار در حوزه زاگرس مرکزی شناسايی شده است.
نوبت جهانیشدن هنر آینهها
بیستمین نشست کمیته بیندولتی پاسداری از میراثفرهنگی ناملموس یونسکو از امروز در هند آغاز میشود. ایران در این دوره پرونده «هنر آینهکاری در معماری ایرانی» را برای بررسی و ثبت جهانی ارائه کرده است. آینهکاری نخستین پروندهای است که در زمینه معماری ایرانی برای ثبت در فهرست میراث ناملموس جهانی ارائه شده است. درعینحال، این پرونده با آثار ثبتشده ایران در فهرست میراث جهانی یونسکو از جمله کاخ گلستان و عالیقاپو نیز، پیوندی مهم و برجسته دارد. «شهاب نیکمان»، مدیر و تدوینگر پرونده هنر آینهکاری، در گفتوگو با «پیام ما» جزئیاتی از این پرونده و نکاتی درباره اهمیت ثبت جهانی این عنصر میراث فرهنگی را بیان کرده است.
قانون ۱۳۵۲ و چالشهای حفاظت از میراث غیرمنقول ایران
تعارض منافع دشمن میراثفرهنگی است
گستره کمنظیر و وسیع میراثفرهنگی در ایران -از محوطههای باستانی گرفته تا آثار تاریخی و موزهها و میراث ناملموس- بهخودیخود حفاظت از این سرمایههای ارزشمند را دشوار میکند. اما وقتی این میراث در نگاه سیاستگذاران جایگاهی درخور نداشته باشد، مسئله حفاظت از میراثفرهنگی به یک معضل جدی تبدیل میشود؛ اتفاقی که در چند دهه اخیر رخ داده و باعث شده، حفظ میراثفرهنگی در برابر توسعهطلبی، سوداگری و تصمیمهای کوتاهمدت مدیران، به مرز بحران برسد. بحرانی که ریشههای آن را میتوان در نگاههای متعصبانه و سلبی و پس از آن، در ادغام سه حوزه میراثفرهنگی، صنایعدستی و گردشگری جستوجو کرد. با «علی دارابی»، معاون میراثفرهنگی کشور، درباره چالشهای ساختاری حفاظت از میراثفرهنگی ملموس و ناملموس گفتوگو کردیم. او هم از مشکلات و موانعی گفت که وزارت میراث با آن مواجه است. هر چند هنوز هم این سؤال مطرح است که چرا این وزارتخانه در حفظ میراثفرهنگی قاطعیت لازم را ندارد و در موارد بسیاری عقبنشینی و مماشات را به ایستادگی در برابر سوداگریها و زیادهخواهیهای عدهای، ترجیح میدهد.
بازخوانی یک دهه سیاستگذاری ناکام در صنایعدستی
نجات قلعه خرگوشی با اراده مردمی
|پیام ما| نجات کاروانسرای «قلعه خرگوشی» به دست مردم اردکان، نشاندهنده تغییر نگاه مردم به میراثفرهنگی و احساس مسئولیت در قبال آن است؛ اینکه باور کنند با مشارکت جمعی میتوان یک بنای تاریخی را نجات داد و به یاد متولیان آورد که نسبت به حفاظت از میراث تاریخی مسئولیتپذیرتر باشند. پاییز امسال داوطلبان گروه «داما» در اردکان در پنجمین پویش خود برای سومین بار به سراغ قلعه خرگوشی رفتند تا با اقدامات حفاظتی بنا را از تخریب و آسیب بیشتر نجات دهند. قلعهای فراموششده در جاده قدیم یزد به اصفهان، شاهد حضور مردمی شد که برای نجاتش آمده بودند؛ بی آنکه منتظر تحقق وعدهها بمانند و تماشاگر تخریب تدریجی میراثفرهنگی شهرشان باشند.
زنان و باد، داستان زندگی در نشتیفان
نام نشتیفان با آسبادها گره خورده است. اینجا جایی است که طوفان نیش میزند، شاید به گزندگی نیش عقرب! اما مردمانش دست روی دست نگذاشتند که نیش به عمق جانشان کمانه کند. به استقبالش رفتند و آن را به چیزی بهتر تبدیل کردند. آنقدر بهتر که اگر از قدیمیهای نشتیفان بپرسی میوه نشتیفان چیست؟ میگویند: باد! آنها در سرزمینی که به سختی و سرسختی معروف است، از انرژی نهفته در طوفان، برای بزرگداشت زندگی بهره بردهاند. از کدام طوفان حرف میزنیم؟ از آنها که با بادهای ۱۲۰روزه سیستان میآیند و نهفقط سیستان که کل خراسان را در هم مینوردند، آنهم از اواخر بهار تا کل تابستان. در نشتیفان روایتهای مختلفی جریان دارد، از آسبادها تا بومگردیها و از «آسگل» تا پردههای گلدوزیشده به دست زنان.
