بایگانی مطالب: فرهنگ
به یــاد آنکه از سینما رفت ولی از دلها نـــــــه
قربانــــــی بیسامانی سینما
آخرین نفسهای دونلی
|پیام ما| نابغه موسیقی بلوچستان بود. آنچنان در دونلی میدمید که صدای سازش تا آن سوی دنیا هم رفت و دونلی را به جهان و حتی مخاطبان ایرانی شناساند. دکترای افتخاری موسیقی سنتی از فرانسه داشت و به دعوت بسیاری از کشورها، ازجمله کلمبیا، اکوادور، پاناما، ایتالیا و فرانسه، در جشنوارههای مختلف حضور پیدا کرد. اما «شیرمحمد اسپندار» روزگار را با درآمد ناچیزی از وزارت فرهنگوارشاد اسلامی میگذراند. یک بار فرزندش هم در گفتوگویی گلایه کرده بود: «سنگ قبر به کسی جواب نمیدهد! تا وقتی زنده هستیم، قدر یکدیگر را نمیدانیم و ارزش بزرگان فرهنگ و هنر را آنطور که باید، پاس نمیداریم.» سرانجام، شیرمحمد اسپندار شامگاه ۳۱ تیرماه در ۹۸سالگی از دنیا رفت و نفسهای دونلیاش نیز خاموش شد.
از خاک به کاغــــــذ
| پیام ما | «اسماعیل یغمایی» سالهای آخر عمرش را آنگونه که میخواست، نگذراند. مردی که بیش از شش دهه از عمرش را صرف کاوش و حفاظت از میراث فرهنگی ایران کرده بود، خانهنشین شد و با وجود آنکه دل در گرو ایران داشت، سالها از میدانی که زندگیاش را وقف آن کرده بود، دور ماند. با این همه، تجربه دهها کاوش، روایت محوطههای تاریخی، خاطرات، هشدارها و دغدغههایش در کتابهایش ماندگار شد. ایران این روزها یکی دیگر از دلسوزان خود را از دست داده است؛ مردی که در زمان حیاتش آنگونه که باید قدر ندید، اما فهرست بلند کتابهایش همچنان از او و تاریخ این سرزمین روایت میکند.
بیمهری به آخرین مدافع تپهحصار
«اسماعیل یغمایی»، باستانشناس برجسته ایران، سالها پیش بهدلیل اعتراض به اجرای طرح خط دوم راهآهن تهران ـ مشهد و عبور آن از مجاورت محوطه تاریخی «تپهحصار»، زودتر از موعد بازنشسته شد. سالها بعد، همان طرح بهدلیل هشدارهایی که او داده بود، متوقف شد؛ اتفاقی که نشان داد مخالفت یغمایی نه اعتراضی شخصی، بلکه دفاع از میراث فرهنگی کشور بوده است. اما ماجرای یغمایی که صبح چهارشنبه در آغوش خاک آرام گرفت، فقط به بازنشستگی پیش از موعدش ختم نمیشود.
هبــــوط خیـــــــال
تأملی بر «قالی ضد جنگ»
چرا برای ترسیدن پول میدهیم؟
نگاهی به منطق لذت در داستانها و فیلمهای ژانر وحشت
رهایــــــی از بند با کتاب
وقتی کامیون کتابهای تازه به زندان بجنورد رسید، یکی از زندانیان سه روز روزه شکر گرفت؛ مردی که به گفته مسئول زندان، پیشتر همه کتابهای کتابخانه را خوانده بود. این روایت را «محمدرضا معمارصادقی»، بنیانگذار پویش جمعآوری کتاب برای زندانها، در گفتوگو با «پیام ما» تعریف میکند؛ پویشی که از سال ۱۳۹۹ تاکنون هزاران جلد کتاب را به کتابخانههای زندانهای سراسر ایران رسانده است.
پس از رنج گشایش در راه است
گزیدهای از کتاب «فرج بعد از شدت» به انتخاب و مقدمه شمس لنگرودی با عنوان «صبور مثل بذر زمستان» از سوی نشر وزن دنیا منتشر شد.
یک قرن تیتر و خاطره
«انتشار روزنامۀ یومیه و مرتب عصر در ایران بیسابقه بود. هیچکس باور نمیکرد عباس مسعودی بتواند در چنین اقدام مهمی موفق شود.»
