بایگانی مطالب: حیات وحش

گردشگری به قیمت مرگ حیات‌وحش «دربند»

چراغ خاموش پیش می‌روند. بعد از حکم دادستانی دیگر لودری وارد کویر لوت یا منطقه حفاظت‌شده نشده است. افرادی به‌بهانه تحقیقات اما در رفت‌وآمدند و تخمین می‌زنند که چگونه می‌توان از رودخانه «حر» از دره «دزد» در داخل پناهگاه حیات‌وحش آب را به‌سوی کویر شهداد هدایت کرد. خیال دارند از طریق خط انتقال آب در نزدیکی گودهای نمکی یک دریاچه دائم وسط کویر ایجاد کنند. درست بغل‌دست اکو کمپ گردشگری که قرار است در دل لوت بسازند. ایراد ماجرا اینجاست که علی‌رغم اینکه طرح با حکم دادستانی راور و پیگیری محیط‌زیست متوقف شده است، رئیس سازمان میراث‌فرهنگی استان صرفاً این صحبت‌ها را شایعه و شنیده می‌پندارد و تأکید دارد هیچ اتفاقی نیفتاده است. «افضلی»، مدیر سابق پایگاه جهانی لوت در استان کرمان اما در گفت‌وگو با «پیام ما» موضوعی را که میراث سعی در سرپوش‌ گذاشتن روی آن دارد، تأیید می‌کند.

بازگشت مرال‌ها به طبیعت به‌جای زندگی در باغ‌وحش

صد روز شمارش «شکاری‌ها» بر فراز تپه‌های گلوگاه

سال ۱۳۹۹ یک گروه ۱۳نفره پرنده‌شناس و پرنده‌نگر بر فراز تپه‌ای در نزدیکی گلوگاه مازندران، به‌مدت ۲۱ روز ۱۲ هزار پرنده شکاری را شمارش کردند. سال بعد تعداد روزهای شمارش افزایش یافت و به ۳۳ روز رسید. مشارکت‌کنندگان در شمارش هم به همین نسبت افزایش یافتند و به ۲۰ نفر رسیدند، گروه در این بازه زمانی ۳۰ هزار شکاری را شمردند. سال سوم با بررسی‌های گروه باز هم روزهای شمارش بالا رفت و به ۷۹ روز رسید و در سال چهارم این روزها به ۱۰۲ افزایش یافتند و بیش از ۱۲۰ هزار شکاری شمارش شد. این کار چه فایده‌ای دارد؟ چرا در این زمانه سخت اقتصادی و... یک گروه به‌شکل کاملاً داوطلبانه حاضر شده‌اند بیش از صد روز زمان و زندگی خود را برای این کار بگذارند؟ آنها توسط سازمان‌های دولتی و حمایت می‌شوند و ...؟ در گفت‌وگو با «علی موسوی» یکی از مدیران پروژه «شمارش پرندگان شکاری گلوگاه» این پرسش‌ها را با او در میان گذاشتیم.

سافاری به قیمت پاکتراشی جنگل

مدیران مجموعه گردشگری الیمالات در حالی تبلیغ‌های گسترده‌ای را درباره اجرای پروژه سافاری در فضای مجازی منتشر کرده‌اند که همین حالا پرونده تخلفات این مجموعه در مراجع قضایی استان مازندران در دست بررسی است؛ تخلفاتی از جمله پاکتراشی ۱.۲ هکتار عرصه جنگلی در شهرستان نور، قطع بیش از ۳ هزار نهال و درخت جنگلی در زمستان سال گذشته و تعرض به اراضی ملی و خاکبرداری از جنگل در تابستان سال جاری. انتشار این ویدئوهای تبلیغاتی، این ابهام را برای افکارعمومی ایجاد کرده که چطور در مجموعه‌ای که سازمان منابع‌طبیعی می‌گوید هیچ مجوزی برای واگذاری زمین به آن نداده و خواستار ابطال قرارداد اجاره عرصه ۲۱ هکتاری واگذارشده به آن توسط آب منطقه‌ای مازندران شده، سازمان حفاظت محیط‌زیست اجازه حضور تعدادی ببر و شیر را داده است؟

«بالابان» در خطر انقراض است

پرنده بالابان یکی از بزرگ‌ترین گونه‌های باز است که اکنون در فهرست پرنده‌های در خطر انقراض قرار گرفته است و باید اقدامات حفاظتی از این گونه صورت گیرد.
بالابان

همه باهم برای «حفاظت»

«تجربه منصورآباد حاصل یک تلاش جمعی بود.» این جمله را «حامد ابوالقاسمی‌»، کارشناس راهبری حفاظت و مدیر حفاظتگاه مردمی‌منصورآباد رفسنجان، در همایش «درس‌آموخته‌های حفاظت مشارکتی» عنوان کرد. آنچه در این همایش از سوی او و سایر سخنرانان مطرح شد، شرح و بسط همین جمله بود: تلاش همگانی برای حفاظت!

استان خوزستان میزبان دبیرخانه پرنده‌نگری کشور

استان خوزستان با بهره‌گیری از ظرفیت‌های بین‌بخشی و حمایت وزارت میراث‌فرهنگی، به‌عنوان میزبان دبیرخانه پرنده‌نگری کشور انتخاب شد تا برنامه‌های مرتبط با توسعه و ترویج پرنده‌نگری را در سطح ملی پیش ببرد. این دبیرخانه باهدف گسترش فرهنگ پرنده‌نگری و جذب گردشگران داخلی و خارجی تأسیس شده است.

تاراج انارهای وحشی

پاییز برای میانکاله یک بزنگاه است. فصل انار در هر سال این منطقه شاهد ورود گسترده افراد و محلی و غیر محلی به قصد چیدن انارهای وحشی برای پختن رب انار و گرفتن آب انار است. هر سال فعالان محیطزیست در مورد حساسیت‌های موجود در این منطقه هشدار می‌دهند و می‌خواهند سازمان حفاظت محیطزیست برای حفظ انار وحشی میانکاله اقدامی کند. اهالی محلی و مسافران انار چین می‌گویند آسیبی به منطقه نمی‌زنند و فقط شغل و فعالیت سنتی‌شان را ادامه می‌دهند. در مقابل گروهی از کارشناسان حفاظت معتقدند که باید راهی در این میانه پیدا کرد که ذی‌نفعان درنظر گرفته شوند و نه فقط طبیعت یا انسان را. درعین حال یک کارشناس توسعه جامعه محلی نیز اظهار می‌کند، دولت راه حل «احیای انار بهشهر» را تا نیمه رفت اما آن را رها کرد. باید به آن رجوع کرد.

منصور آبادی‌‌ها اولین ایرانیان برنده جایزه «مارخور»

حفاظتگاه مردمی‌ منصورآباد رفسنجان توانست برنده جایزه «مارخور» از شورای جهانی حفاظت از حیات‌وحش و شکار شود. جایزه‌ای که هر دو سال یک‌بار به تلاش‌های مردمی‌ موفق در زمینه تلفیق حفاظت با بهره‌برداری پایدار از تنوع‌زیستی و معیشت مردم اعطا می‌شود. این حفاظتگاه مردمی، جایزه را در خلال اجلاس کنوانسیون تنوع‌زیستی ملل متحد COP16 در کلمبیا دریافت کرد. به‌گفته «حامد ابوالقاسمی»، کارشناس راهبری حفاظت و مدیر حفاظتگاه مردمی‌ منصورآباد رفسنجان، «به‌دلیل بالغ‌بر ۱۵ سال حفاظت مشارکتی انجام‌شده توسط سازمان مردم‌نهاد دوستداران طبیعت رفسنجان و ایجاد الگویی موفق از ارتباط مؤثر بین حفاظت از حیات‌وحش، بهره‌برداری پایدار و معیشت جامعه محلی به گواه آمار و شاخص‌ها، منصورآباد موفق به دریافت این جایزه شد.»

تعارض بین خرس‌ها و آدم‌ها صفر نمی‌شود

خرس آمل چه در هفته‌های اخیر و چه در تعطیلات نوروز،‌ در هر حال کشته شده است. این موضوع را رئیس اداره حفاظت محیط‌زیست شهرستان آمل نیز تأیید کرده است و گفته «اصل تلف شدن دو قلاده خرس توله و مادرش در جنگل‌های «اندرزکوه» دهستان چلاو آمل درست است.» وقتی این خبر را در کنار سایر اخبار کشته شدن خرس‌ها در مازندران می‌گذاریم، به یک کلمه می‌رسیم: «تعارض». انگیزه‌ها البته متفاوتند؛‌ باغداران و دامداران برای حفاظت از باغ‌ها و دام‌ها این گونه را می‌کشند، گروه دیگری برای تفریح ماشه را می‌چکانند و دسته سوم گوشت و روغن برایشان انگیزه‌ای است تا خرس‌ها را هدف بگیرند. به‌گفته «پیمان مقدس» کارشناس حفاظت، در غرب مازندران و استان گیلان، گرفتن روغن خرس بین بخشی از محلی‌ها رواج دارد و از گوشت این گونه هم استفاده می‌کنند.