بایگانی مطالب: جامعه
دارو گروگان خودتحریمی
در حالی وارد نیمه دوم سال ۱۴۰۴ میشویم که نگرانیها درباره وضعیت دارو و کمبودهای احتمالی افزایش یافته است. «اکبر عبداللهی اصل»، مدیرکل امور دارو سازمان غذا و دارو، هشدار داده که بهدلیل تأخیر در تخصیص ارز و مشکلات بانکی، حتی تأمین داروهای ضروری نیز در معرض خطر قرار دارد. بااینحال، «هادی احمدی»، عضو هیئتمدیره انجمن داروسازان ایران، در گفتوگو با «پیام ما» با اشاره به کسری حدود ۲۰۰ قلم دارو در کشور، تأکید کرد اگر مطالبات صنعت دارو از بیمهها بموقع پرداخت و منابع مالی تأمین شود، بخش خصوصی توان عبور از این شرایط را دارد.
زندگی در تعلیق
«فاطمه» اخیراً در آزمون استخدامی، پذیرفته شده، «علی» مدتی است که به توسعه شغلش فکر میکند و «رضا» و «الهه» به بچهدار شدن فکر میکنند، اما جنگ ناگهان همه برنامهها و پیشبینیهای آینده را دگرگون کرد و حتی اکنون، روزها پس از آتشبس، آنها هیچ نشانهای از کنترل موقعیت را برای خواستههایشان نمیبینند. این روایتها نمونههای از بلاتکلیفی گستردهای است که جامعه با آن روبهروست. بحرانی که ریشه در نیاز ذاتی انسان به پیشبینی و کنترل دارد. زمانی که این نیاز برآورده نمیشود، پیامدهای روانی آن از اضطراب فلجکننده تا تعلل در تصمیمگیری، گریبانگیر فرد و جامعه میشود. این مقاله میکوشد با نگاهی روانشناختی، هم به ریشههای این پدیده و ارتباط آن با نیاز ذاتی ما به کنترل بپردازد و هم راهکارهای عملی برای تقویت «تحمل بلاتکلیفی» ارائه دهد؛ از سطح فردی تا جمعی. زیرا درک این مکانیسم، اولین گام برای تبدیل تهدید بلاتکلیفی به فرصتی برای رشد انعطافپذیری روانی است. هدف نهایی، نه حذف کامل عدم قطعیت -که امری ناممکن است- بلکه افزایش توانایی ما برای زندگی کردن در میانه طوفان، بدون ازدستدادن توانِ عمل و امید است.
دسترسی بهتر برای افراد دارای معلولیت
دیجیکالا و گامی دیگر در مسیر مسئولیت اجتماعی
غیاب کارگران در پویشی برای آنها
آمار رسمی منتشرشده از سوی نهادهای دولتی نشاندهنده ابعاد گسترده حوادث کار در ایران است. براساس اعلام مرکز پژوهشهای مجلس، در سالهای ۱۴۰۰ و ۱۴۰۱، مجموعاً سه هزار و ۸۲۶ مورد مرگ ناشی از حوادث کار به ثبت رسیده است. در همین دوره زمانی، ۸۶ هزار و ۶۳۸ کارگر بیمهشده دچار حادثه شغلی شدهاند که نام آنها در فهرست سازمان تأمین اجتماعی ثبت شده است. با وجود این ارقام، دادههای منتشرشده از سوی سازمان پزشکی قانونی در همین بازه زمانی، ابعاد دیگری از این معضل را روشن میسازد. در سال ۱۴۰۱، این سازمان ۱۹۰۰ مورد فوت ناشی از حوادث کار را گزارش کرده است، درحالیکه سازمان تأمین اجتماعی در همین سال تعداد فوتیهای بیمهشده را تنها ۴۵۵ نفر اعلام کرده است. این تفاوت فاحش در آمار، بهطور ضمنی وجود تعداد زیادی از کارگران بدون پوشش بیمه و اشتغال در بخش غیررسمی را تأیید میکند.
بیمه خاموش، جان کودکان محک در خطر
سرطان کودکان اگرچه در نگاه آمارها سهم کوچکی از کل مبتلایان دارد، اما هر کودک بیمار داستانی پر از رنج، امید و چشمانتظاری را روایت میکند. سالانه صدها هزار کودک و نوجوان در جهان گرفتار این بیماری هستند که هزینه زیادی را بر دوش خانوادهها میگذارد. در ایران، مؤسسه خیریه محک سالهاست چراغ امید خانوادههای درگیر سرطان کودک را روشن نگاه داشته و با تأمین رایگان هزینههای دارو و درمان، جای خالی حمایتهای دولتی را تا حدی پر میکند. بااینحال، بهگفته «آراسب احمدیان»، مدیرعامل محک، بسیاری از هزینهها برای درمان کودکان مبتلا به سرطان در بخش دارو صرف میشود، این درحالیاست که بسیاری از داروهای جدید یا در لیست بیمهها نیستند یا اینکه سازمانهای بیمهگر از آنها حمایت نمیکنند.
تأملی در باب فلسطین
مصادره معنا و فراموشی رهایی
تداوم روند مهاجرت نخبگان
«حسین سیمایی صراف»، وزیر علوم، در حالی از مهاجرت ۱۲ هزار پژوهشگر علمی طی ۱۰ سال خبر داد که حدود دو سال است آمارهای رسمی از میزان مهاجرت نخبگان منتشر نمیشود. برخی از مسئولان مانند مدیران نظام سلامت از کاهش مهاجرت در میان پزشکان و پرستاران خبر میدهند، اما «محمد شریفیمقدم» دبیرکل خانه پرستار کشور، به «پیام ما» اعلام کرد این آمار نمیتواند درست باشد.
دیپلماسی صلح در سایه دماوند
۳۲ روز پس از آتشبس جنگ ایران و اسرائیل، دماوند شاهد صعودی متفاوت بود. کوهنوردانی از پنج کشور عضو شورای بینالمللی ورزشهای نظامی (سیزم) به میزبانی ایران راهی قله شدند و چهارمین دوره «صعود برای صلح» را رقم زدند؛ رویدادی که حتی در سایه تردید سفر به ایران، تصویری تازه و متفاوت از این سرزمین ساخت. این صعود نهتنها یک برنامه ورزشی، که پیامی روشن از امکان گفتوگو، همقدمی و دوستی در میانه بحرانها بود؛ نمونهای شاخص از دیپلماسی ورزشی که میتواند راهی تازه برای شنیدهشدن صدای صلح، امید و همزیستی در جهان امروز باشد.
هفتخوان هزینههای تحصیل
بازگشایی مدارس خانوادهها را با «هفتخوان هزینههای تحصیلی» روبهرو کرده است؛ از لباس فرم و لوازمالتحریر گرفته تا سرویس و شهریه مدارس غیرانتفاعی. بررسیها نشان میدهد حداقل هزینه یک دانشآموز حدود شش تا هفت میلیون تومان است و در مدارس غیرانتفاعی به بیش از ۱۵۰ میلیون تومان میرسد.
دریافت شهریه بالا مساوی با ترک تحصیل در حاشیه شهر
