بایگانی مطالب: میراث
کوروش برای صلح کوشید
موزه ملی ایران عصر سهشنبه ۸ آبانماه میزبان نشست تخصصی «کوروش هخامنشی از افسانه تا واقعیت» بود. مناسبت برگزاری این مراسم روز ۷ آبان موسوم به روز کوروش و پنجمین نشست از سلسلهنشستهای تخصصی پژوهشگاه میراثفرهنگی و گردشگری بود و درحالی برگزار شد که یک روز پیش از آن، مجموعه پاسارگاد برای هفتمین سال متوالی در هفتم آبان تعطیل شد.
ثبت ملی یک کافه_کتاب در تهران
کافه کتاب دارالخلافه که توسط بهزادیعقوبی فعال فرهنگی در سال ۱۳۹۷ راهاندازی شده باشماره ۳۴۰۰۵ به ثبت ملی رسید.
چشمپوشی از یک فرصت مغتنم
|پیام ما| ایران در اکسپوی ژاپن پاویون ندارد. این خبر چند ماه پیش در یک رسانه ژاپنی منتشر شده و حالا انجمن اکسپو پس از نهایی شدن چیدمان پاویونها با اعلام دوباره آن از انصراف ایران از داشتن پاویون در این رویداد گفته است. اکسپو که هر پنج سال در یکی از شهرهای جهان برگزار میشود، فرصتی برای کشورهاست تا فرهنگ، ایدهها، برنامههای آینده و جاذبهها و فرصتهایی که برای گردشگری و توسعه دارند، به نمایش بگذارند. به همین دلیل، برخی عنوان «المپیک فرهنگ ملل» را به اکسپو دادهاند.
پیشنویس آییننامه نحوه فعالیت تشکل فعالان صنایعدستی بررسی شد
جلسه بررسی پیشنویس آییننامه نحوه تشکیل و فعالیت تشکلهای حرفهای فعالان صنایعدستی با موضوع بند الف ماده ۸۳ قانون برنامه هفتم پیشرفت کشور برگزار شد.
آب شدن یخ، میان موزه و کودک
بهخوبی پیداست که دوره جدیدی از ارتباط میان کودکان و موزه در حال شکلگیری است. کودکان برای افزایش خلاقیت، آموزشپذیری و چیزهای بسیار دیگر به موزهها نیاز دارند. موزهها هم کمکم و با کندی در حال طراحی برنامهها و کارگاههایی ویژه کودکان هستند. اگرچه کندتر از آن، اطلاع و اعتماد پیدا کردن والدین در مورد این برنامههاست. شاید در آیندهای نه چندان دور موزهها دیگر جای حوصله سربری برای کودکان نباشند.
احداث فروشگاه زنجیرهای در عرصه ربع رشیدی
یک شرکت فروشگاههای زنجیره ای به تازگی مدعی شده بخشی از زمینهای عرصه محوطه باستانی ربع رشیدی را در اختیار دارد تا فروشگاه جدید بسازد.
قطعنامهای علیه پاسارگاد
هفتم آبان است و موسوم به روز کوروش. در این روز کارکنان محوطه جهانی پاسارگاد میتوانند به مرخصی بروند، چرا که کسی حق ورود به این مجموعه را ندارد. رویهای که از سال ۱۳۹۶ آغاز شد و نبود کنترل روی جمعیت حاضر در مجموعه، عدهای را بر آن داشت که کلاً درهای مجموعه را ببندند. حالا هفت سال از آن روزهای پرآشوب میگذرد و همچنان ۷ آبان، جاده منتهی به پاسارگاد بسته میشود. از چند روز قبل بومگردیها باید کاروکاسبی خود را تعطیل کنند. پاسارگاد به اغما میرود و گردشگریاش تعطیل میشود. دیگر در این مقطع از تاریخ مهم نیست که در چشمانداز برنامه هفتم توسعه تأکید بر توسعه گردشگری شده است. نشانی بر اینکه مسئولان عاجزند از برپایی گردهمایی، همایش و برنامههای گردشگری در یک روز خاص برای یک مجموعه باستانی. اصلاً این را هم بندازیم گردن کوروشپرستهای افراطی و چشم ببندیم به سیل علاقهمندان به هویت و تاریخ وطن و بگوییم این فقط درد یک روز از ۳۶۵ روز سال است.
نفسهای آخر قلعه «سلیمان خان بوربور»
پس از انتشار یک کلیپ در فضای مجازی، تیتری بزرگ توجه همه را به نقطهای از شمال شهرستان ملایر، یعنی اسلامشهر آقگل جلب کرد. شاید همگان اسلامشهر را با نام تالاب آقگل بشناسند و کمتر کسی بداند که این شهر کوچک و محروم، سه قلعه تاریخی را در خود جای داده است که با وسعتی بیش از یک هکتار و قدمتی بیش از ۱۰۰ سال، روایتی متفاوت از تاریخ قاجار را به تصویر میکشند.
فرصتسوزیهای صنعت گردشگری در ایران
«ما ناجی فرهنگ جامعه محلی نیستیم و حق دخالت در آن را نداریم. دخالت در فرهنگ جوامع بومی فاجعهبار است». «مهسا مطهر»، مدرس گردشگری در گفتوگویی با «پیامما» با بیان این جمله به لزوم توجه به عوامل فرهنگی در طرحهای توسعه تأکید کرد و گفت: «هر طرحی برای توسعه باید از بافت جامعه بیرون آید تا جامعه را بهسمت توسعه سوق دهد. گردشگری نباید امر مداخلهکننده در فرهنگ بومی باشد، بلکه باید عامل رشد آن باشد» مطهر گردشگری را رشته جوانی میداند و میگوید: «هنوز آنچنان که شایسته این رشته است، در حوزههای مدیریتی این رشته از متخصصین آن استفاده نمیشود و پتانسیلهای مادی و معنوی گردشگری نادیده گرفته میشود». او معتقد است: «فرهنگ جوامع، حاصل رخدادهای تاریخی، اجتماعی در طول سالیان و بهصورت نوظهور رسانه است. نمیتوان برایش نسخه پیچید یا به یکباره تغییرش داد.»
گنجینه فراموش شده سوزندوزیهای ایرانی
در دنیای پرشتاب امروز که فرهنگها و سنتهای بومی به سرعت فراموش میشوند، سوزندوزیهای ایرانی بهعنوان گنجینهای ارزشمند و نماد هویت ملی، نیازمند توجه و احیاء هستند. شیوا تبرایی نظری، هنرمند و پژوهشگر برجسته در این حوزه، با تألیفات و تدریس خود به بررسی زیباییشناسی و معناشناسی سوزندوزیهای سنتی میپردازد و از اهمیت حفظ و ارتقای این هنر کهن در زمانهای که پوشاک صنعتی و مدگرایی بهسرعت در حال گسترش است، سخن میگوید. این هنر نهتنها نمایانگر تفکر و فرهنگ ایرانیان در اعصار مختلف است، بلکه میتواند در دوران معاصر بهعنوان نشانهای از تفکر سبز و پایداری در مد مورد توجه قرار گیرد.
