رئیس مرکز مشارکت‌های مردمی سازمان بهزیستی کشور با تأکید بر ضرورت تحول در ارائه خدمات، اولویت اصلی این سازمان را «توانمندسازی مددجویان»، «توسعه مسکن و اشتغال» و جلب مشارکت‌های مردمی برای کاهش آسیب‌های اجتماعی اعلام کرد.

وقتی نوزادانی از والدینی دارای اعتیاد، پا به جهان هستی می‌گذارند، یا کودک و نوجوانی که پدر یا مادرش در برابر دیدگان معصوم آن‌ها مواد مصرف می‌کند، می‌توانیم بگوییم که او از کودکی با مواد مخدر آشنا است. از سوی دیگر، برخی مواد، به گفته مسئولان سازمان بهزیستی، در کوچه و خیابان و حتی در مدرسه برای او فراهم است و چه‌بسا از همان کودکی مصرف را آغاز کند. به گفته «نسیم صادقی»، دکترای مطالعات اعتیاد، ترکیب اعتیاد والدین، دسترسی آسان به مواد محرک و تبلیغات بی‌ضابطه در شبکه‌های اجتماعی، زنجیره‌ای از عوامل را شکل داده که می‌تواند مسیر اعتیاد را از سال‌های کودکی آغاز کند.

معاون توانبخشی سازمان بهزیستی کشور از پایش مستمر وضعیت مراکز این سازمان در حوزه اقلام اساسی دارویی، بهداشتی و غذایی خبر داد.

از ابتدای اجرای پروژه‌ دسترس‌پذیری اسنپ‌خودرو تا پایان اسفند ۱۴۰۳، در مجموع ۱۰۹هزار و ۴۶۶ کاربر راننده و مسافر نوع معلولیت خود را در اپلیکیشن اسنپ ثبت کرده‌اند. از این میان ۹ هزار و ۷۵۷ نفر از کاربران مسافر نابینا یا کم‌بینا هستند.

دیجی‌کالا و گامی دیگر در مسیر مسئولیت اجتماعی

سازمان بهزیستی اعلام کرد ۶۰ درصد از ۱۲ هزار و ۶۶۳ کودک کار دارای پرونده در این سازمان، ایرانی و ۴۰ درصد اتباع خارجی هستند. فقر و اعتیاد والدین از مهمترین دلایل کار کودکان عنوان شده است.

سازمان بهزیستی کشور از راه‌اندازی صندوق فرصت‌های شغلی با اعتبار اولیه هزار میلیارد تومان در راستای رفع مشکلات تضامین بانکی مددجویان و ایجاد اشتغال پایدار برای آن‌ها خبر داد.

|پیام ما| سونامی سالمندی یا بحران سالمندی هشدارهای واقع‌گرایانه‌ای است که کارشناسان حوزهٔ جمعیت‌شناسی دربارهٔ جمعیت کشور می‌دهند. در هفته‌ای که به‌نام سالمند نام‌گذاری شده است، قرار داریم و قطعاً بسیاری از سازمان‌های مرتبط دربارهٔ آن برنامه‌هایی دارند. برنامه‌هایی که به‌نظر می‌رسد فرمالیته است، چراکه مشکلات زندگی سالمندان در ایران هنوز به قوت خود باقی است. شاخص‌های آماری در کشور حاکی از آن است که تا سال ۱۴۲۰، ۱۴ درصد از جمعیت و در سال ۱۴۳۰، بیش از ۲۰ درصد از کل جمعیت ایران، یا به‌عبارت دقیق‌تر، جمعیتی بالغ‌بر ۲۰ میلیون نفر وارد جمعیت سالمندی خواهند شد. سازمان جهانی بهداشت (WHO)، افراد ۶۵ تا ۷۵ سال را سالمند جوان، ۷۵ تا ۸۵ سال را سالمند میانسال و از ۸۵ تا ۱۰۰ سال را سالمند سالخورده می‌نامد. جمعیت سالمندی در ایران با شیب تندی روبه‌افزایش است، به‌طوری‌که جمعیت این قشر در سال ۱۴۰۰ حدود ۹ میلیون نفر بود و با این شیب تند بین ده‌ها دستگاه کلان کشور فقط چند دستگاه به امور سالمندان می‌پردازند. اما این قشر آسیب‌پذیر نیاز به توجه جدی‌تر و سازمانی مستقل دارند.

سازمان بهزیستی کشور ساعتی پس از انتشار فیلمی در شبکه‌های اجتماعی از ضرب و شتم کودکان در یک مرکز نگهداری از کودکان کار و خیابان، این موضوع را بررسی کرد و با احراز تخلف صورت‌گرفته با حکم دادستانی این مرکز تعطیل شد و مدیر و نگهبان آن بازداشت موقت شدند.

ملاک شناخت از جامعۀ هدف و سازمان بهزیستی، لزوماً این نیست که گزینۀ ریاست جدید سازمان، حتماً از بدنۀ سازمان باشد. دولت «مسعود پزشکیان» در اولین گام خود، همان‌طور که وعده داده بود، وزیر کار، تعاون و رفاه اجتماعی را از طریق شورای مشورتی در یک اتاق شیشه‌ای انتخاب و به مجلس معرفی کرد و در نهایت «احمد میدری» که از مقبولیت بسیار بالایی در عموم جامعه برخوردار بود و توانسته بود حمایت کارشناسان و متخصصان و به‌ویژه نمایندگان جامعۀ هدف بهزیستی را در کارگروه انتخاب وزیر کسب کند، از مجلس رأی اعتماد گرفت.

بهزیستی یا سازمان اصل‌های فراموش شده؛ این همۀ تعریفی است که در مورد این سازمان بزرگ حمایتی می‌توان گفت. بسیاری از افراد معلول، کم‌توان ذهنی، جسمی، حرکتی و … نگاه‌شان به حمایت‌های بهزیستی است، اما آن‌گونه که باید حمایت نمی‌شوند و بسیاری از قوانین مصوب شده که جزو وظایف این نهاد است، بر زمین مانده و اجرا نمی‌شود. کارشناسان می‌گویند تا در این نهاد اصلاح ساختاری صورت نگیرد، نمی‌توان امید به خدمات‌رسانی بیشتر به معلولان کرد. در بین شعارهای متعددی که برای این طیف سر داده می‌شود، از همه پررنگ‌تر شعار «معلولیت محدودیت نیست» است. اما چقدر جامعه برای تحرک و فعالیت این قشر فراهم است؟ درحالی‌که هنوز مسائلی چون اشتغال، درآمد، مسکن و تجهیزات پزشکی جزو مشکلات جدی جامعۀ معلولان است. از سوی دیگر، به‌جز سازمان بهزیستی کشور، وزارتخانه‌های کشور، راه و شهرسازی، صمت، آموزش‌وپرورش، سازمان برنامه‌وبودجه، سازمان صداوسیما، بنیاد شهید و امور ایثارگران، نمایندۀ تشکل‌های غیردولتی جانبازان، نمایندۀ شبکه‌های ملی تشکل‌های مردم‌نهاد معلولان، رئیس شورای‌عالی استان‌ها و نمایندۀ سایر دستگاه‌های دولتی، عضو ستاد هماهنگی و پیگیری قانون حمایت از حقوق معلولان هستند. اما این تنوع ارگانی منجر به بهبود بودجه و سیاست‌گذاری نشده است. درحالی‎که در صورت تخصیص بودجۀ مناسب و تسهیل موانع قانونی و فرهنگی، بسیاری از معلولان می‌توانند ضمن رفع نیازهای خود، در اموری همچون اشتغال خانگی و کارگاه‌های خرد فعالیت پررنگی داشته باشند. هفته‌ای که سپری شد، به نام هفته بهزیستی بود که براساس آمارها بین ۱۰ تا ۱۵ درصد افراد هر جامعه را معلولان تشکیل می‌دهند، اما هنوز تبعیض و نبود عدالت برای درمان این بیماران احساس می‌شود. بسیاری از خانواده‌ها از پس هزینه‌های سرسام‌آور توانبخشی و یا خرید اقلام مد نظر برنمی‌آیند و خواهان بهبود کیفیت زندگی برای بیمار معلول خود از طریق یک مستمری دائم و مناسب هستند. از سوی دیگر هنوز برخی از آن دسته از معلولان که توان فعالیت فکری و فیزیکی را برای داشتن شغل دارند، توانسته‌اند آن‌گونه که باید موفق به دستیابی به شغل شوند. دولت دوازدهم یکی از اقداماتی که برای حمایت از معلولان انجام داده بود، تصویب لایحۀ حمایت از آنان بود که متأسفانه در دولت گذشته اقدامات حمایتی به‌صورت جزیره‌ای و کم‌رنگ برای معلولان اجرا شد.

مدیرعامل انجمن ندای معلولان ایران: