تجربۀ تاریخی از کنشگری NGOها در جامعۀ ایرانی، از وجوه متناقض‌نمای این تجربه حکایت دارد. این نهادهای مدرن که ریشه و خاستگاهی در زیست‌سیاست مدرن دارند، بیش از آنکه در امتداد تجربۀ زندگی روزمرۀ مردم ایران، خود را تعریف کنند، غالباً در امتداد دستگاه فربه و حجیم دولت شبه‌مدرن در ایران قرار گرفته‌اند. این وضعیت و موقعیت، در شکل‌گیری و برساخت هویتی فعالان و کنشگران این نهادها نیز تأثیر فراوانی دارد و بیش از آنکه انجمن‌های مردمی باشند، تشکل‌های غیردولتی محسوب می‌شوند؛ دقیقاً با قرینۀ معنایی مدارس غیرانتفاعی و غیردولتی که در سه دهۀ اخیر در جامعۀ ایرانی مانند قارچ روییده‌اند و تمام عملکردهای معنابخشی که دارند، در تضاد و تناقض با دلالت‌های آغازین خود است.

|پیام ما|مدتی است موضوع ساختمان‌های ناایمن مورد بحث و توجه افکار عمومی است. تعدادی از این ساختمان‌ها به‌علت حوادثی که ایجاد کردند، به‌عنوان یک خاطرۀ تلخ در یاد شهروندان باقی ماندند. اما داستان بیمارستان‌های ناایمن و پرخطر فرق می‌کند. بیمارستان‌ها از اماکن خدمات‌رسان درمانی هستند که اگر به‌موقع ایمن‌سازی و تعمیر نشوند، موجب بروز حوادث جبران‌ناپذیر می‌شوند. به‌خوبی مشخص است که بیماران تحت درمان، امکان و توان فرار به‌موقع از محل آتش‌سوزی یا خسارت‌دیدۀ بیمارستان را ندارند. هفتم شهریور جاری، بیمارستان ۷۸سالۀ «لولاگر» به‌صورت داوطلبانه و البته پس از چندین با اخطار سازه‌ای و ناایمنی، تعطیل شد. بااین‌حال شهروندان هر منطقه و ناحیۀ تهران، نیازمند امکانات درمانی و بیمارستانی هستند؛ بنابراین باید مشخص باشد این بیمارستان‌ها با چه روند و چه مدت‌زمانی ایمن‌سازیشان طول می‌کشد؟

به یاد دارم که در کوران تبلیغات انتخابات ریاست‌جمهوری گذشته، «مسعود پزشکیان» در پایان یکی از توییت‌های خود این جمله را نوشتند: «با من حرف بزنید!» فراخوان شایسته‌ایست! مردم حرف‌های زیادی برای گفتن به رئیس‌جمهور و مجری قانون اساسی دارند. در همین راستا و در جایگاه شهروندی که هنری جز نوشتن دردها و دغدغه‌های میهن ندارد، تلاش می‌کنم این درد‌ها، دغدغه‌ها و نگرانی‌ها را با هدف کمک به ساماندهی اوضاع کشور و با نوشتن در رسانه‌ها، به گوش مسعود پزشکیان برسانم. گمانی ندارم که آقای رئیس‌جمهور با این دیدگاه جامعۀ مدنی ایران که می‌گوید: «پرسشگری و مطالبه‌گری قانونمند، حق شهروندان و پاسخگویی، وظیفۀ کارگزاران است»، نه‌تنها زاویه‌ای ندارند، که همراه و همدل هستند؛ پس فراخور فراخوانی که دادند، با ایشان حرف می‌زنم و امید به پاسخ ایشان دارم!

خشونت در همۀ جوامع یک ناهنجاری رایج و ترس برانگیز است. هر جا اثری از اختلال‌های روانشناختی باشد، ریشه‌های خشونت در آن دیده می‌شود. آسیب‌های روانشناختی و اجتماعی ناشی از خشونت همۀ افراد یک جامعه را درگیر کرده و منجر به ساخته شدن یک چرخه می‌شود. مطالعات روانشناختی و جامعه‌شناختی نشان می‌دهند که برای شکستن چرخه خشونت فقط یک راه وجود دارد و آن افزایش آگاهی و در پی آن تلاش برای پیشگیری است. نظارت دستگاه قضایی با ایجاد قوانین کاربردی در این حوزه نیز می‌توانند در انجام اقدامات پیشگیرانه راهگشا باشند، اما قدم اصلی افزایش شناخت افراد از مصادیق خشونت و قوانین مربوط به این حوزه است. نشست «خشونت علیه کودکان، علل و راهکارها از نظر حقوقی و روانشناسی» روز سه‌شنبه، ششم شهریورماه در بنیاد حقوقی بهمن کشاورز برگزار شد. در این نشست کارشناسان تلاش کردند با بررسی مصادیق خشونت علیه کودکان و علل آن، به معرفی اقدامات و راهکارهای پیشگیرانه حقوقی و روانشناختی بپردازند.

معاون دادستان کل کشور، خواستار ارائه مکتوب اولویت‌های مشکلات پرستاران و حضور نماینده سازمان نظام پرستاری در کارگروه سلامت داستانی کل کشور شد.

رئیس انجمن صنفی کارگران ساختمانی گرگان گفت: تخصیص سهمیه به صورت قطره چکانی برای بیمه کارگران ساختمانی غیرقابل قبول و مخالف اصل برابری حقوق اجتماعی افراد مطابق قانون اساسی است.

پژوهشکدۀ سوانح طبیعی با همکاری کرسی یونسکو، سلسله نشست‌هایی در حوزۀ مدیریت بحران و تاب‌آوری شهری با حضور کارشناسان برگزار کرد. در دومین نشست که بیستم تیرماه با موضوع «تفکر سیستمی در تاب‌آوری شهری» برگزار شد، سخنرانان به مباحثی با محوریت این موضوع پرداختند و چالش‌های مربوط به آن را در سطح کلان بررسی کردند.

وزیر میراث‌فرهنگی، گردشگری و صنایع‌دستی، روز بوم‌گردی را ۳۱ اردیبهشت در تقویم سالانه کشور اعلام کرد.