زندگی زیر سایه جنگ احتمالی

خروش رودخانه در زمانه آشوب

در میانه جنگ جهانی دوم، «آنسل آدامز»، عکاس آمریکایی تصمیم گرفت «سوژه‌های غلط» را در قاب دوربینش ثبت کند؛ کوهی برف‌گرفته، رودخانه‌ای پیچ‌درپیچ، درخشش ماه بر فراز یک دره، جزئیات پوست درختی کهنسال و هر چیزی که به طبیعت ربط داشت. منتقدانش می‌گویند عکاسی از طبیعت، آن‌هم زمانی که دنیا دارد از هم می‌پاشد، اشتباه بود. طرفدارانش می‌گویند او در زمانه بحران، به‌دنبال کشف زیبایی و جاودانگی زمین بود و تصویری بکر از جهان به جا گذاشت.

هنر علیه ترس

موشکی که در آسمان جای خورشید را گرفته، یک دیو یا اژدها و رنگ‌ها به‌جای لغات روی کاغذ می‌نشینند تا پل ارتباطی میان کودکان و بزرگسالان باشد. در بحران‌های اجتماعی که کمتر خبری از زندگی روزمره است و کودکان بیشتر در معرض اخبار و احوالات نامناسب بزرگسالان قرار می‌گیرند، فعالیت‌های هنری راهی هستند تا کودک بتواند احساسات خود را نشان دهد. هنردرمانی ساختارمند، ابزاری برای کودک است تا خاطرات دشوار را پردازش و با استرس مقابله کند. به همین دلیل لازم است والدین یا مراقبان کودک، به هنر اعم از موسیقی، تجسمی، نمایشی و ادبیات به‌عنوان شکلی از برقراری ارتباط با آنان نگاه کنند. در این گزارش، مربیان هنر کودکان از اهمیت این موضوع و تجربه‌های خود در فعالیت با این گروه در بحران‌های اجتماعی می‌گویند.

ما فقط می‌خواستیم زندگی کنیم

وزیر امور خارجه: آرایش نظامی ما را نمی‌ترساند

|پیام ما| وزیر امور خارجه کشورمان بار دیگر بر حق ایران در ادامه برنامه غنی‌سازی هسته‌ای تأکید کرد و گفت: «آرایش نظامی ما را نمی‌ترساند، ما اهل دیپلماسی هستیم و اهل جنگ؛ نه به این معنا که به‌دنبال جنگ باشیم، بلکه آماده جنگ هستیم تا از خود در برابر تجاوز دفاع کنیم.»

چرا در عصر بحران، فناوری آخرین مرجع قابل‌اتکاست

انگار همه مرده بودند

هر صدای بلندی شوکه‌کننده است و هر بار چند لحظه زمان می‌برد تا به یاد بیاورند در شب‌ها و روزهایی حساس، ایران نیستند و آنچه می‌شنوند نه صدایی از حضور مردم در خیابان‌های ایران، بلکه احتمالا صدای باد یا صدای اتفاق دیگری هزاران کیلومتر آن طرف‌تر از وطن‌شان است. شرایط واقعی در اطراف مهاجران شبیه هیچ چیزی از آنچه در ذهنشان می‌گذرد نیست، بلکه وقتی اندک ارتباط مجازی با افراد مهم زندگی‌شان هم قطع می‌شود، شرایطی که تجربه می‌کنند، شبیه سوگ از‌دست‌دادن عزیزان است، تمام عزیزان.

عتیقه‌های خونین

|پیام ما| تجربه کشورهایی که دچار جنگ، بی‌ثباتی سیاسی یا ناآرامی‌های گسترده شده‌اند، نشان می‌دهد میان کاهش کنترل حاکمیتی و افزایش حفاری‌های غیرمجاز رابطه‌ای مستقیم وجود دارد. در چنین شرایطی آثار تاریخی تنها قربانی تخریب نیستند، بلکه به کالایی اقتصادی تبدیل می‌شوند که می‌تواند هزینه ادامه درگیری‌ها را تأمین کند.