در سومین هفته فروردین استان یزد یک هفته در گردوغبار فرورفت. گردوغباری که به‌گفته مدیرکل محیط‌زیست این استان امسال به‌دلیل خشکسالی زیاد و کم‌بارشی تشدید خواهد شد و البته تا پایان هفته هم میهمان یزد خواهد ماند. براساس‌ آنچه این مسئول اعلام می‌کند، کانون‌های مستعد گردوغبار و فرسایش بادی در این استان به‌طور متوسط در سال ۳۰۰ هزار تُن گردوغبار تولید می‌کنند. ضمن اینکه این استان که در مرکز کشور قرار دارد، همراه با بادهای شمالی از کویرهای سمنان، همراه با بادهای غربی از اطراف تالاب گاوخونی و یا سایر کانون‌های فرسایشی استان‌های همجوار هم میزبان گردوغباری می‌شود که حتی منشأ در خود استان ندارد. همچنین، بالغ‌بر ۶۰۰ هزار هکتار مساحت جاده‌های این استان شامل جاده‌های مزارع، معادن، برخی از روستاها و آبادی‌ها هم محدوده‌هایی هستند که تولید گردوغبار می‌کنند و با وزش باد این گردوغبارها جابه‌جا می‌شوند.

سوزن‌دوزی‌های سنتی ایران از شاخه‌های صنایع‌دستی و هنرهای سنتی محسوب می‌شود. فارغ از تعارف متعدد واژه «سنت» و «فرهنگ» هنر و هنر صنعتی است که ریشه در ساختارهای سنت و فرهنگ دارد. زبان بصری برای بیان. بیان آنچه بر باورها، منطبق است. در فرهنگ علامه دهخدا، سنت: آداب، آیین، رسم، رسوم، عرف و مذهب شناخته، معنی و برگردان شده است.

سبزی‌های کوهی، از سنت‌ها تا تهدیدهای محیطی

«در دامن کوه بزرگ شده‌ایم، زندگی ما به کوه بسته است.» این را اهالی پایین‌دست «کوه شِیور» در اهر می‌گویند. کوهی تاریخی با پوشش گیاهی و جانوری خاص و محل ییلاق و قشلاق عشایر، جایی که سال ۱۳۹۷ به‌عنوان منطقه شکارممنوع توسط سازمان حفاظت محیط‌زیست اعلام شد تا تیری در آن رها نشود، اما سال‌هاست انفجار معادن سنگ‌آهن و مس، کوه و اهالی آن را به لرزه درآورده. شیور برای اهالی روستاهای انجرد، زندآباد، جوبند، مزرعه، صومعه و گاودل به‌معنای زندگی است، اما زندگی در این منطقه با پروانه‌های اکتشاف مدامی که صنعت و معدن صادر می‌کند، به خطر افتاده. حالا در منطقه‌ای که چند معدن فعال‌اند یک مجوز اکتشاف دیگر صادر شده؛ همه این معادن در نزدیکی یکدیگر و در فاصله چند کیلومتری با روستاها مشغول به کارند و آن‌طورکه رئیس اداره محیط‌زیست اهر به ما می‌گوید، این منطقه دیگر امکان تغییر از منطقه شکارممنوع به حفاظت‌شده را ندارد؛ چراکه سراسر پهنه‌های این منطقه به‌عنوان پهنه معدنی ثبت شده است.

عصر یکشنبه، پنجم اسفندماه سال ۱۴۰۳، هشتصد و بیست و سومین شب از مجموعه شب‌های مجله بخارا با همراهی مجله صنوبر و خانه اندیشمندان علوم انسانی به شب بوم‌سازان زاگرس اختصاص داشت. در این شب، سخنرانان از اهمیت و تهدیدهای پیش روی زاگرس گفتند. «علی دهباشی»، سردبیر فصلنامه بخارا، زاگرس را تمدن‌بخش دانست. «مانیا شفاهی»، سردبیر فصلنامه صنوبر، آن را منبع اقتصادی و غذایی ایران عنوان کرد. «بهمن ایزدی» از پیر شدن زاگرس و ضرورت احیای آن سخن گفت. «بهرام زهزاد»، بوم‌شناس، انسان را عامل تغییرات زاگرس از هزاران سال پیش تاکنون معرفی کرد و «رضا ساکی»، دستاوردهای فعالان محیط‌زیست برای معرفی و احیای زاگرس را برشمرد که یکی از آنها همین شب بوم‌سازگان زاگرس بود.

دبیر ستاد ملی مدیریت پدیده گرد و غبار، نسبت به تشدید بحران و خطر تبدیل دریاچه نمک به کانون غبارخیز کشور هشدار داد و گفت: وضعیت منطقه سراجه در مجاورت دریاچه نمک به مرحله بحرانی رسیده است. هر تصمیم نادرست در مدیریت این دریاچه می‌تواند ۲۰ میلیون نفر از جمعیت کشور را در معرض طوفان‌های گرد و غبار قرار دهد.