بایگانی مطالب برچسب: میراث ناملموس
این کوچه بنبست نیست
| پیام ما | کوچه بهاندازه نامش و تمام آدمهایی که برگزارش میکنند، ساده و صمیمی است و گویی متعلق به همه ماست. حتی اگر تا به حال پایمان به کافه حاج رئیس و کوچههای باصفا و ساده بوشهر باز نشده باشد، خودمان را اهل «کوچه» میدانیم. کسی نمیتواند کوچه را تعطیل کند. این را حتی آنها که تمام تلاششان را کردند هم میدانند. دیروز که خبر لغو فستیوال بهصورت رسمی و از سوی معاون امور هنری وزارت ارشاد اعلام شد، موضوع در سطح وزرای چند وزارتخانه دنبال شد و در نهایت سخنگو و اعضای دولت پزشکیان هم نسبت به خبر واکنش نشان دادند. اما موضوع کوچه جایی به اوج رسید که مسافرانی که قرار داشتند در بوشهر دور هم جمع شوند و موسیقی بشنوند و با شادیهایشان غم و تلخی روزگار را بیاعتبار کنند، گفتند: «فستیوال باشد یا نباشد، ما به بوشهر میرویم» و همین همدلی یعنی کوچه باید برقرار بماند.
فستیوال کوچه؛ نماد گردشگری خلاق و پایدار
فستیوال موسیقی «کوچه»، جشنوارهای هنری و مستقل است که هر سال در اسفندماه در بندر بوشهر برگزار میشد و امسال برخلاف سالهای قبل قرار است نیمه دوم فروردین برگزار شود. این فستیوال تلاش میکند موسیقیای را که از دل اشعار و صدای مردمان بومی برآمده، به سادهترین شکل به مخاطبانش ارائه کند. در طول سالهای برگزاری، این جشنواره به یکی از جاذبههای گردشگری بوشهر تبدیل شده است. هرسال اسفندماه، کوچههای بوشهر رنگوبوی دیگری به خود میگیرند. مردم از شهرها و دیارهای مختلف به این خطه میآیند تا صدای مردمان بوشهری را با گویش و لهجه زیبایشان بشنوند و خاطرهای ماندگار برای خود بسازند. در چرخه گردشگری، شکلگیری چنین خاطراتی برای بازگشت مجدد گردشگران بسیار حائز اهمیت است. فستیوال موسیقی کوچه در این مسیر گامهای محکمی برداشته و هرساله با استقبال بیشتری روبهرو شده است.
لایک، جایگزین حقیقت
زوال هویت فرهنگی در شهرهای تاریخی، بهواسطه گردشگری نمایشی و تأثیرات آن بر زندگی محلی
آتش شادی با شعلههای محدودیت
دو سال پس از ثبت جهانی جشن سده؛ کرمان، یزد و تهران جشن سده را بهصورت خصوصی برگزار میکنند
ثبت آیینهای عاشورایی سه استان در تقویم رویدادها
مدیرکل توسعه گردشگری داخلی وزارت میراثفرهنگی، گردشگری و صنایعدستی از ثبت رویدادهای عاشورایی سه استان لرستان، قزوین و آذربایجانشرقی در تقویم رویدادهای گردشگری کشور خبر داد.
روزگار سپری شدۀ کیسهبافی
صنایعدستی در روزگار گذشته مانند عصر حاضر، یک کالای لوکس یا گرانقیمت که بیشتر کاربری تزئینی داشته باشد، به حساب نمیآمد. هنرهای دستی چنان با زندگی بشر درآمیخته بود که وقتی در آستانۀ فراموشی قرار گرفت، یادمان آمد باید برای حفظ و احیاء آن دستبهکار شویم. هنر «کیسهبافی» هم از گزند فراموشی در امان نمانده و حالا باید راهورسم آن را از زبان برخی اهالی روستا بشنویم.
شانس الحاق مرکز تاریخی همدان به «هگمتانه»
|پیام ما| شهر تاریخی «هگمتانه» در میان تپهای وسیع قرار گرفته که به آن «تپۀ هگمتانه» هم میگویند. باتوجهبه وسعت ۳۰ هکتاری، این تپه بهعنوان پهناورترین تپۀ باستانی در تمام ایران شناخته میشود؛ البته وسعت این منطقه با محاسبۀ بخشهای قدیمی، به بیشتر از ۳۵ هکتار هم میرسد. حدود ۱۰ هکتار از این شهر مالک شخصی داشت، اما در سالهای ۱۳۴۷ و ۱۳۴۸ خریدند و به شهر تاریخی اضافه کردند. معماری و نقشۀ منظم، معابری که سنگفرش شدهاند، آجرهایی مربعیشکل، شبکۀ آبرسانی بزرگ و باورنکردنی، حصاری طولانی و بزرگ و خیلی موارد دیگر، باعث شده تا شهر باستانی هگمتانه بهعنوان یک جاذبۀ گردشگری بزرگ و مهم در همدان شناخته شود. این شهر، زمانی اولین پایتخت ایران بود و از معدود شهرهای باستانی جهان است که همراه آتن در یونان، شوش در خوزستان و رم در ایتالیا هنوز پابرجا مانده است.
تنور خاموش تنورسازان
تنورسازی با تمام قدمتی که در گوشه و کنار کشور دارد، این روزها یک هنر فراموششده است؛ یک شغل خاکگرفته که هیچ طرفداری ندارد. عطر نان پختهشده در تنورهای گلی هم فقط در حافظۀ موسپیدکردهها مانده. پیش از این در خانههای روستایی، اتاق ویژۀ تنور و پخت نان قرار داشت و معمولاً هفتهای یكبار نان و كلوچه در این تنور پخته میشد.
