«سود پرستاری به زیانش نمی‌ارزد. برای همین است که خیلی‌ها شغلی که سال‌ها برایش زحمت کشیده‌اند را ترک می‌کنند، ترجیح می‌دهند در اسنپ و مشاغل آزاد کار کنند یا حتی خانه‌نشین شوند. بهترین حالت این است که مهاجرت کنند.» این را «مسعود»، پرستاری که ۱۲ سال در یکی از بیمارستان‌های قائمشهر فعالیت می‌کند، به «پیام ما» می‌گوید. تجربه این پرستار تنها یک روایت فردی نیست، بلکه بازتابی از وضعیت بسیاری از پرستاران ایرانی است که سال‌هاست با مشکلات ساختاری دست‌و‌پنجه نرم می‌کنند؛ از حقوق ناعادلانه و اضافه‌کاری‌های ارزان و اجباری گرفته تا فشار کاری و نبود امنیت. همین مشکلات، سال گذشته به یکی از بی‌سابقه‌ترین اعتراضات تاریخ پرستاری ایران انجامید؛ اعتراضاتی که در بیش از ۵۰ شهر کشور، با تجمع یا اعتصاب پرستاران همراه بود. از طرفی در سال‌های اخیر، آمارهای نگران‌کننده‌ای از مهاجرت پرستاران ایرانی منتشر شده که تأییدی بر وجود بحران در نظام پرستاری کشور است. در ادامه این گزارش، به مناسبت روز جهانی پرستار با گروهی از پرستاران گفت‌وگو کرده‌ایم که هر کدام در نقطه‌ای از ایران مشغول به کارند، اما روایت‌هایشان نشان می‌دهد که مشکلاتشان نه فردی، که ساختاری و مشترک است.

مدیرعامل سازمان آتش نشانی مشهد گفت: آتش سوزی رختشورخانه بیمارستان امام رضا (ع) با تلاش آتش نشانان مهار شد اما بیمارستان در مباحث ایمنی در چند روز گذشته با آتش نشانی همکاری نکرده است.

شفافیت و اعتماد در نیکوکاری برای تغییر زندگی ها

رئیس سازمان مدیریت بحران شهر تهران گفت: بیمارستان‌های تهران از نظر ایمنی نسبت به میانگین سایر ساختمان‌های شهر در وضعیت نامناسب‌تری قرار دارند.