بایگانی مطالب برچسب: یوزپلنگ ایرانی
«جاجرم» در مسیر حفاظت از گنجینههای طبیعی
مردمی شدن حفاظت در «میاندشت»
جاجرمیها میخواستند به مسئولان سازمان حفاظت محیطزیست بگویند جدا از توران، نیمنگاهی هم به میاندشت بهعنوان زیستگاه یوز داشته باشید. سه سال متوالی همایش برگزار کردند، در شهرشان بنر یوز زدند، سراغ جادهها رفتند و تابلوهای اطلاعرسانی درباره محدودیت سرعت نصب کردند و در مدارس به دانشآموزان حفاظت از یوز را آموزش دادند. آنها توانستند همایش «یوزپلنگ ایرانی» را با شماره ۱۰۴۱۱۱۱۸۵ در فهرست رویدادهای گردشگری به ثبت برسانند. تفاوت این همایش با انواع و اقسام همایشها در این است که هزار تومان بودجه دولتی خرج نمیکنند؛ همهچیز با مردم است. جاجرم این روزها نمونهای است از مردمی شدن حفاظت!
کمبود نیرو و تجهیزات در زیستگاه یوز
پارک ملی توران گرچه سالهاست نامش با «یوزپلنگ آسیایی» گره خورده، اما در سالهای اخیر عنوان دیگری هم دارد؛ تنها زیستگاه زادآور یوز در ایران! همین موضوع باعث شده است هر فعالیتی در توران حساسیت بیشتری داشته باشد و رؤسای آن زیر فشار مضاعف قرار گیرند. از «مجید عجمی»، رئیس این پارک ملی، پرسیدیم مهمترین چالشهایی که در انجام مأموریت خود یعنی زیستگاه یوز با آن مواجه است، چیست؟ جبیرها با چه هدفی به توران منتقل شدند؟ آموزش مردم محلی در این شرایط اورژانسی یوز آیا فایدهای دارد؟ و آیا تجهیزات و نیروهای تحت اختیارش برای حفاظت از اصلیترین زیستگاه زادآور یوز کافی است؟
بود و نبود ما واقعاً فرقی داشت؟
تجربه درنای سیبری و هشدار برای یوز
پادکست خبری ۱۱ شهریور
مشاهده یوزها در سایه کمبودها
«پذیرش فرضیه جمعیت دوم یوز در پناهگاه حیاتوحش نایبندان بدون پایش دقیق، ممکن نیست. احتمال دارد این دو یوز از جنوبشرق پارک ملی توران وارد این پناهگاه حیاتوحش شده باشند. جمعیت یوزهای ما بهاندازهای کم است که باید تکتک آنها را دنبال کنیم. اینجاست که حفاظتگران اهمیت پیدا میکنند، آنها کسانی هستند که میتوانند با مردم محلی ارتباط بگیرند و با انواع شیوههای پایش، سرنوشت تکتک افراد را تعقیب کنند؛ اما متأسفانه هیچکدام از این کارها انجام نمیشود. تنها خبرهایی درباره یوز میشنویم، یوزهایی که نمیتوانیم از سرنوشتشان مطمئن شویم.» اینها گفتههای «علی رنجبران»، حفاظتگر، درباره خبر خوب ثبت مشاهده دو یوز در پناهگاه حیاتوحش نایبندان است. این حفاظتگر، «علی خانی» مدیرکل حفاظت محیطزیست استان خراسانجنوبی و «حامد ابوالقاسمی» کارشناس حیاتوحش تأکید دارند: امکانات و تجهیزات در نایبندان باید افزایش یابد، هم برای پایش و هم برای حفاظت از این پناهگاه یک و نیم میلیون هکتاری که کمترین نیروی محیطبان را در اختیار دارد.
گامهای لرزان حفاظت ژنتیکی گونهها
|پیام ما| در سالهایی که انقراض گونههای جانوری و گیاهی در ایران سرعت گرفته است، درست در زمانی که وضعیت یوزپلنگها مصداق مسیر انقراض است و فرصت برای حفظ میراث ژنتیکی گونهها روزبهروز کمتر میشود، حفاظت از ذخایر ژنتیکی بیش از هر زمان دیگری اهمیت یافته است. در جهان، بانکهای ژن و مراکز پیشرفته توالییابی DNA برای مطالعه و شناخت گونهها و همینطور حفظ آنها شناختهشدهاند. بانک ژن بیمهای برای آینده و حتی راهی برای بازگرداندن گونههای ازدسترفته است؛ از باغوحش منجمد سندیگو گرفته تا بانکهای ژن منطقهای در آسیا و اروپا، انبوهی از دادههای ژنتیکی گردآوری و ذخیره شده که پشتوانهای مطمئن برای حفاظت و مدیریت تنوعزیستی بهشمار میرود. در ایران اما، با وجود تلاشهایی که در دو دهه اخیر برای راهاندازی بانک ژن و جمعآوری نمونهها انجام شده، گامهای حفاظت ژنتیکی لرزان است.
افول مشارکت مردم، مرگ یوز
