اصطلاح توسعهٔ پایدار (Sustainable development) نخستین بار توسط باربارا وارد در اعلامیهٔ کوکویاک دربارهٔ محیط زیست و توسعه به‌ کار رفت.
بدنبال آن پس از گزارش‌های باشگاه رم و بنیاد هامرشولد به تدریج توسعهٔ پایدار در طی سال‌های دههٔ ۱۹۸۰ و از زمانی که اتحادیهٔ بین‌المللی برای حفاظت از محیط زیست و منابع طبیعی (IUCN-82)، راهبردهای جهانی از محیط زیست و منابع طبیعی با هدف کلی دستیابی به توسعهٔ پایدار را از طریق حفاظت از منابع حیاتی (زنده) را ارائه کرد، مورد توجه جدی و اساسی اندیشمندان و متفکران توسعه قرار گرفت.

زنان پیشقدم‌اند، سیاست‌ها اما عقب‌مانده‌

«جامعه و ساختارهای حاکم باید به‌سمتی حرکت کنند که معیار انتخاب و حضور افراد تخصص، مسئولیت‌پذیری و توانمندی باشد، نه جنسیت!» اینها گفته «فرنوش فرهادی»، حفاظتگر و عضو انجمن آوای بوم، است. او بهمن ۱۳۶۹ در تهران به دنیا آمد و در رشته مدیریت جهانگردی تحصیل کرد. تجربه کودکی او را به‌سمت طبیعت کشاند و کرونا فرصتی شد تا به‌شکل جدی به این مقوله بپردازد. او اکنون ساکن قشم است و در حال حفاظت از تنوع‌زیستی آن.

حفاظت مشارکتی، ضامن بقای طبیعت ایران

عقلانیت شکست‌خورده در ایران

این نوشته بر آن نیست که نقش فساد، منافع خاص یا ناآگاهی را در شکست سیاست‌های توسعه در ایران انکار کند. این عوامل وجود دارند و در بسیاری از موارد تعیین‌کننده‌اند. اما تمرکز این مقاله بر وضعیتی متفاوت است؛ وضعیتی که در آن، حتی در غیاب بدخواهی آشکار، سیاست‌هایی که با نیت اصلاح، استدلال فنی و با عقلانیت ابزاری طراحی شده‌اند، به نتایجی منتهی شده‌اند که دقیقاً علیه هدف اولیه عمل کرده‌اند.

گردشگری ایران از بحران اقلیم عبور می‌کند؟

با افزایش فشار بر محیط‌زیست و منابع‌طبیعی، گردشگری نیز به‌عنوان یکی از بخش‌های مهم اقتصادی و فرهنگی کشور، بیشترین آسیب را متحمل می‌شود. رشد بدون مدیریت گردشگری و احداث تأسیسات بدون رویکرد پایدار، نه‌تنها منابع ارزشمند طبیعی را تحت‌تأثیر می‌دهد، بلکه ظرفیت گردشگری ایران را برای جذب سرمایه و توسعه اقتصادی محدود می‌کند. در این شرایط، توجه به گردشگری سبز و سرمایه‌گذاری پایدار به یک ضرورت اجتناب‌ناپذیر تبدیل شده است تا هم جاذبه‌های طبیعی حفظ شوند و هم این صنعت حیاتی بتواند در آینده بدون خسارت‌های زیست‌محیطی و اقتصادی ادامه حیات دهد. این گزارش به بررسی ضرورت توسعه گردشگری سبز در ایران و راهکارهای عملی برای مقابله با بحران‌های اقلیمی، حفاظت از منابع‌طبیعی و بهینه‌سازی مصرف منابع در صنعت گردشگری خواهد پرداخت و مسیر پیش روی کشور برای تحقق توسعه پایدار در این بخش را نشان می‌دهد.

همه‌چیز روی دوش کارآموزان بود

در ظاهر «دیلارا فیندیک‌اوغلو» داستان موفقیت یک طراح نوآور در مد لندن است؛ اما پشت این تصویر، کارآموزانی ایستاده‌اند که می‌گویند ساعت‌های طولانی بدون دستمزد کار کرده‌اند، هزینه‌های تولید را از جیب خود پرداخته‌اند و در فضایی سمی و فرساینده دوام آورده‌اند. صورت‌های مالی شرکت تنها یک کارمند رسمی را نشان می‌دهد، اما شهادت‌ها حاکی از آن است که همه‌چیز بر دوش کارآموزان بوده است.

پای موتورسیکلت‌های بی‌قانون‌ به «سرخه‌حصار» باز شد

راه‌های گریز از ورشکستگی آبی

سامانه‌های بارشی یکی پس از دیگری به کشور وارد می‌شوند، اما بحران هنوز همان بحران است. رئیس سازمان هواشناسی هم همین را می‌گوید: «ایران با خشکسالی بی‌سابقه، افزایش دما، رخدادهای جوی شدید و تغییرات الگوهای بارش مواجه است.» کارشناسان حوزه آب از مدت‌ها پیش وضعیت بحرانی آب را «ورشکستگی آبی» نام نهاده‌اند؛ وضعیتی که فراتر از پیامدهای تغییراقلیم، در دهه‌ها مدیریت ناپایدار آب ریشه دارد. این‌طورکه وبسایت خبری-تحلیلی دانشگاه «ییل» نوشته، سدها و چاه‌های پرمصرف، به‌جای حل مشکل آب در سرزمین خشک و نیمه‌خشک ایران، بحران را تشدید کرده‌اند و اکنون تنها راه نجات، بازسازی قنات‌ها، تغذیه مصنوعی آبخوان‌ها و اصلاح الگوی آبیاری و کشاورزی است.

جذابیت مالی، بسترساز فساد در مدیریت پسماند