سه کارگر چاه‌کن که ۲ نفرشان تبعه افغانستان بودند، بیست‌و‌یکم شهریور بر اثر گاز‌گرفتگی در تهران جان خود را از دست دادند. بیست‌ودوم شهریور هم واژگونی وانت‌بار حامل کارگران یک کشته و ۱۴ زخمی برجا گذاشت که همه آن‌ها افغانستانی بودند.
ساعت 10:05 روز سه‌شنبه بیست‌و‌یکم شهریور ماه سه کارگر چاه‌کن بر اثر گازگرفتگی جان خود را از دست دادند. سه کارگر جوانی که بین ۲۵ تا ۳۰ سال سن داشتند و ۲ نفر از آن‌ها نیز تبعه افغانستان بودند. آن‌طور که سخنگوی سازمان آتش‌نشانی تهران به ایلنا گفته؛ این کارگران در یک ساختمان در حال حفر چاهی به عمق ۱۰ متر بودند که دچار گاز گرفتگی می‌شوند. آتش‌نشانان با استفاده از تجهیزات خود هوای داخل چاه را تهویه کرده و کارگران به خارج از چاه انتقال دادند. نیروهای آتش‌نشانی سه کارگر جوان را که کاملاً بی‌هوش بودند تحویل امدادگران اورژانس می‌دهند و پس از انجام معاینات اولیه مشخص می‌شود که آن‌ها در همان لحظات اولیه جان خود را از دست داده‌اند. سکوت شهرداری و شورای شهر تهران درباره وقوع این حادثه کار را به جایی رساند که برخی خبرنگاران با اعضای شورای شهر تماس گرفتند و بر اثر پرسشگری آنان، یکی از اعضای شورای شهر در صفحه شخصی‌اش در توییتر به این حادثه واکنش نشان داد. ناصر امانی نوشت: «پیرو تماس‌های خبرنگاران درباره ‎فوت سه کارگر اتباع بر اثر گازگرفتگی در چاه فاضلاب منطقه ۱۹ و با توجه به تایید تلفنی شهردار منطقه، این ضایعه را به بازماندگان آن‌ها تسلیت عرض می‌نمایم و در ادامه متعجبم که ‎روابط عمومی و سخنگوی ‎شهرداری تهران چرا روزه ‎سکوت گرفته‌اند!؟»
22 شهریورماه در حادثه دیگری، واژگونی وانت‌بار حامل کارگران در محور جاده دماوند به فیروزکوه یک کشته و ۱۴ زخمی برجای گذاشت که همه آن‌ها افغانستانی بودند. با حوادث خبری شده هفته گذشته، چهار کارگر گمنام مهاجر به جمع سیاهه فوت کارگران بر اثر حوادث ناشی از کار اضافه شدند. موضوعی که آمار روشنی از آن موجود نیست.
کارشناسان می‌گویند روزانه بین 5 تا 6 کارگر در حوادث ناشی از کار جان خود را از دست می‌دهند. این آمار البته صرفا به نیروهای کار رسمی مربوط است. حدود 50 درصد کل حوادث ناشی از کار در پروژه‌های ساختمانی است. 70 درصد از این حوادث منجر به مرگ نیروی کار می‌شود. این در حالی‌‌ست که سهم حوادث کارگاه‌های ساختمانی جهان 17 درصد است. موضوعی که رعایت نکردن ایمنی در کشور نسبت به سایر کشورها را نشان می‌دهد.
بخش قابل‌توجهی از کارگران شاغل در کشور را کارگران مهاجر افغانستانی تشکیل می‌دهند. با این حال درباره شمار کارگران مهاجر و حوادثی که برایشان رخ می‌دهد اطلاعات دقیقی در دست نیست. در این میان بسیاری از کارفرمایان به دلیل ارزان بودن نیروی کار و بدون نیاز به رعایت الزامات تامین اجتماعی همچون بیمه و… این کارگران را به کار می‌گیرند.
31 مرداد امسال فرو ریختن دیواره‌های چاهی در تهران مرگ یک کارگر 25 ساله افغانستانی را به دنبال داشت. 30 اردیبهشت هم ۲ مقنی افغانستانی با سقوط در یک چاه به عمق ۳۵ متر جان خود را از دست دادند. مهاجرت افغانستانی‌ها به ایران پس از روی کار آمدن طالبان بیشتر شد. از تعداد کارگران افغانستانی در کشور آمار دقیقی موجود نیست. اما بر اساس برخی آمارهای غیررسمی کارگران افغانستانی بیش از ۳۰ درصد بازار کار مربوط به کارهای ساختمانی را در دست دارند.
رعایت نشدن ضوابط «ایمنی» برای کارگران رسمی و در به شکل جدی‌تری برای کارگران غیررسمی موجب شده تا آیین‌نامه‌ها و ضوابط وزارت کار ناقص اجرا شوند. پیش از این فرشاد اسماعیلی، حقوقدان و فعال حقوق کارگری در گفت‌وگو با به «پیام ما» گفته بود که کشور نیازمند شکل‌گیری «آژانس ملی ایمنی‌» است: «ما نیاز به یک آژانس ملی ایمنی داریم، که به‌عنوان پلیس اجتماعی با نقش شبه قضایی، شبه قانونی و شبه اجرایی متولی ایمنی در کشور باشد. هم بتواند قانونگذای کند و هم مسئله قضاوت و داوری را برعهده داشته باشد. این پیشنهاد به دولت قبل داده شد. اما آن را رد کرده و گفته‌اند ما دولت رفاهی و تنظیم‌گر نیستیم.» به این ترتیب هم رعایت ضوابط ایمنی در بخش کارگران رسمی و هم کارگران غیررسمی همچنان به قوت خود باقی است و طرح روشنی هم از سوی وزارت کار ارائه نشده است.